సరదా

వైదిక మతం సైన్స్‌కి వ్యతిరేకమా?

2011-12-29T20:08:00.000+05:30

చాలా మంది అనుకున్నట్టుగా, ప్రపంచంలో మిగతా మతాల మాదిరిగా కాకుండా వైదిక మతం శాస్త్ర విజ్ఞానానికి పెద్ద పీట వేసింది. హిందువులకు ముఖ్యమైన మత గ్రంధాలు వేదాలు. 'వేదం' అనే పదం 'విత్‌' అనే ధాతువు నుండి వచ్చింది. విత్‌ అంటే 'జ్ఞానం' అని అర్థం. మానవ సమాజం యొక్క మొదటి మెట్టు జ్ఞానంతోనే మొదలయిందని దీని అర్థం. మనిషి నాగరికత మొదటి అడుగు వేసింది నిప్పును కనిపెట్టడంతోనే అని అందరికీ తెలుసు. అందుకే ప్రపంచంలోనే మొట్టమొదటి, అతి ప్రాచీనమైన గ్రంధమైన ఋగ్వేదం 'అగ్నిమీళే పురోహితమ్‌' అనే అగ్ని దేవుని ఋక్కు (ప్రార్థన)తో మొదలయింది. హిందూ మత గ్రంధాలు ఎన్నడూ అంధ విశ్వాసాలను నూరిపోయవు. అలాగే తమ మతమే గొప్పది అనే తత్వాన్ని గాని, మరో మతాన్ని అణగదొక్కాలనే విద్వేషాన్ని గాని ఏ హిందూ మత గ్రంధమూ చెప్పదు. వైదిక మతం ప్రశ్నించే తత్వాన్ని నేర్పుతుంది. ప్రశ్నించడం జ్ఞానం తెలిసిన వాడి హక్కు. ఫలానా గ్రంధంలో ఇలాగే ఉంది కాబట్టి దాని గురించి మీకు ప్రశ్నించే హక్కు, అధికారం లేదు అని ఎవరూ అనలేరు. ప్రశ్నించ గల నేర్పు, ఎన్ని రకాలుగా ప్రశ్నించవచ్చునో కూడా ఒక శాస్త్రంగా రూపుదిద్దుకున్నాయి. అదే 'తర్కశాస్త్రం' - వేదాంగాలలో ఒకటి. వేదాంతమైన ఉపనిషత్తు కూడా గురు శిష్యుల మధ్య సంవాద రూపంలో ఉంటాయి. అంటే శిష్యుడు తనకు వచ్చిన ఒక అనుమానాన్ని గురువుని అడుగుతాడు. దానికి గురువు చక్కటి, సమాధానం చెబుతాడు. ఒకవేళ గురువుగారు చెప్పిన సమాధానంతో శిష్యుడు తృప్తి పడకపోతే, లేదా ప్రక్కనున్న మరో శిష్యుడికి దానికి సంబంధించిన మరో అనుమానం వస్తే, మరల గురువుగారిని తన ప్రశ్నని గురించి అడగవచ్చు. ఈ విధంగా మనం ఇపుడు చెప్పుకుంటున్న గ్రూప్‌ డిస్కషన్స్‌ ఆ రోజుల్లో ఉన్నాయని చెప్పవచ్చు. ఈ విధమైన చర్చల ద్వారా వేద విషయాలలోని సంక్లిష్టత అందరికీ అర్థమయ్యే సులభ భాషలో ఉపనిషత్‌ రూపంలో భద్రపరచబడింది. ఉపనిషత్తులలో లేని అంశమంటూ లేదు. ఈ సృష్టి ఏర్పడిన విధానం - భగవంతుని గుణ గణాలు - ఆయన రూపం - ఆత్మ - పరమాత్మ - వీరిద్దరికీ గల సంబంధం - ప్రకృతి శక్తులు ఏమిటి - మనిషికి ప్రకృతికిగల సంబంధం - జననం - మరణం - పునర్జన్మ - వీటి రహస్యాలు ఇలా మనిషికి వచ్చే ప్రతీ అంశం గురించి ఉపనిషత్తులలో కూలంకంషంగా అధ్యయనం చేసారు - మన ప్రాచీన ఋషులు, యోగులు.

మానవ నాగరికతకు మూల స్థంభమే వేదం. మనకి జన్మ నిచ్చిన స్త్రీని మాతృ మూర్తిగా పిలవాలని ప్రపంచానికి నేర్పింది వేదం. అందుకే ఏ భాషలోనైనా అమ్మని పిలిచే పిలుపులో 'మ' అనే అక్షరం తప్పని సరిగా ఉంటుంది. మన జన్మకి కారకుడైన పురుషుడిని తండ్రిగాను, వీరందరినీ ఒక కుటుంబంగా వ్యవహరించాలని, నిత్యం మనం చేయవలసిన పనులు, సమాజం నడవడిక ఎలా ఉండాలో, రాజు ఎలా పరిపాలించాలో అన్నీ తెలిపింది వేదం. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ప్రపంచానికి నాగరికత నేర్పింది వేదం. వేదం అంటే జ్ఞానం - జ్ఞానం అంటే వేదం. ఇక వేదం జ్ఞానాన్ని వ్యతిరేకించే అవకాశం ఎక్కడుంది?

ఇదే కాకుండా ఈ రోజు ఆధునిక ప్రపంచానికి వచ్చే అనేక రుగ్మతల నుండి విముక్తి ప్రసాదిస్తున్న అతి ప్రాచీన - ఋషి ప్రసాదిత - యోగ విజ్ఞానం కూడా వేద కాలంలోనే రూపొందించబడింది. మనిషి శరీరంలో ఎన్ని నాడులు ఉంటాయి - ఏఏ నాడి పని తీరు ఎలా ఉంటుంది - ఏమి చేస్తే ఆయా అంగాల తీరుని మెరుగుపరచుకోవచ్చును - మనిషి తన ఆరోగ్యం కోసం ఏమి చేయాలి - ఇత్యాది విషయాలన్నీ యోగ శాస్త్రంలో నిబిడీకృతతం చేయబడ్డాయి. అవన్నీ కనిపెట్టడానికి ఇప్పటి వైద్య శాస్త్రానికి మరో వందేళ్ళ కాలం పట్టవచ్చు. ఇది అతిశయోక్తి కాదు - సంపూర్ణమైన నిజం. ప్రయోగాత్మకంగా నిరూపించబడిన సత్యం. ఎటువంటి స్వార్థం లేకుండా, కేవలం లోక క్షేమమే తమ పరమావధిగా తలచి మానవాళి మొత్తానికి ప్రాచీన ఋషి పుంగవులు అందించిన కల్తీ లేని, వ్యాపార ధృక్పదం లేని నిజమైన జ్ఞానం.

భరధ్వాజుని వైమానిక శాస్త్రం - శుశ్రుతుని శస్త్ర విద్య పరిజ్ఞానం (ఆపరేషన్‌) - వరాహమిహిరుడు, ఆర్యభట్ట మొదలగు వారి ఖగోళ శాస్త్రం, భాస్కరుని లీలా గణితం (ప్రపంచంలో మొట్టమొదటి ఆల్జీబ్రా గణితం) - పాణిని వ్యాకరణ సూత్రాలు (మొట్టమొదటి కంప్యూటర్‌ ప్రోగ్రామింగ్‌ లాంగ్వేజ్‌), ప్రపంచానికే తలమానికమైన దశాంశ పద్దతి వాడుక, అంకెల్ని కనిపెట్టడం, సున్నాని కనిపెట్టడం - ప్రపంచంలో మొట్టమొదటి శాస్త్రీయమైన క్యాలండర్‌ రూపకల్పన - ఋతువుల విభజన - ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే ఆ జాబితాకి అంతు ఉండదు. ఇవన్నీ ఎందుకు - రెండేళ్ళ తరువాత గ్రహణం ఎప్పుడు వస్తుందో ఖగోళ శాస్త్రవేత్తని లేదా ప్లానిటేరియం వాళ్ళని అడిగి చూడండి - వాళ్ళు చెప్పలేరు. కాని ఎక్కడో రేలంగిలో ఉన్న తంగిరాల ప్రభాకర పూర్ణయ్య సిద్ధాంతి గారినో మరో ప్రఖ్యాత సిద్ధాంతి గారినో అడిగి చూడండి - ఖచ్చితంగా లెక్కలు వేసి - కూర్చున్న చోట నుండి లేవకుండా సమాధానం చెప్పగలరు. అది కూడా ఎలా - గ్రహణం ఏ రోజు, ఎన్ని ఘడియల - ఎన్ని విఘడియలకు మొదలవుతుంది - ఆ సమయంలో గ్రహ స్థితి ఏమిటి - ఎన్ని గంటల ఎన్ని నిముషాల పాటు ఆ గ్రహణం ఉంటుంది - దాని స్పర్శా కాలం ఎంత - సంపూర్ణ గ్రహణం ఎంత సేపు ఉంటుంది ఇలా పూర్తి వివరాల్ని సంపూర్ణంగా అందించగలరు. ఇంతటి అద్భుతమైన ఖగోళ పరిజ్ఞానం ఈ రోజు ఎంతో అభివృద్ధి చెందామని చెప్పుకుంటున్న ఏ ఒక్క సమాజానికి లేదని నేను ఘంటాపథంగా చెప్పగలను. పైగా ఇదంతా కూడా ఎటువంటి ఆధునిక పరికరాలు లేని (మనం అనుకుంటున్నాం- నిజమో కాదో తెలియదు) ప్రాచీన కాలంలోనే మన పూర్వీకులు వ్రాసి ఉంచిన శాస్త్రాల ఆధారంగా గణించి చెప్పినటువంటిది. అంటే ఖగోళ శాస్త్రంలో ఎంతటి అద్భుతమైన కృషి జరిగిందో ఇటే ఊహించవచ్చు.

మిగతా మతాల్లో జ్ఞానం అనేది ఒక నిషిద్ధ ఫలం. జ్ఞానాన్ని తెలుసుకోవడం దేవుడిని ఎదిరించడమే. అందుకే ఆడమ్‌, ఈవ్‌లు సాతాను మాట విని నిషిద్ధ జ్ఞాన ఫలాన్ని తిని దేవుని శాపానికి గురయ్యారు. కాని వైదిక మతంలో జ్ఞానమే రాజమార్గం. భగవంతుడిని చేరడానికి భక్తి, యోగ, జ్ఞాన, వైరాగ్య మార్గాల్లో జ్ఞానమార్గానిదే అగ్రస్థానం. జ్ఞానిగా మారినవారు దేవునికి ఇష్టులవుతారు. వారు ఎప్పటికైనా భగవంతునిలో ఐక్యమవుతారంటోంది వేదం. అలా నేను అనే అహంకారం నశించి, భగవంతునిలో ఐక్యమవ్వడమే మోక్షం.

ఇప్పటి తరం దేన్నయితే నిజమైన అభివృద్ధిగా భ్రమపడుతుందో - ఏ ప్రకృతి వినాశనాన్ని వ్యాపారం అనుకుంటున్నదో - ఏ శారీరక మానసిక అనారోగ్యాన్ని నాగరికత అనుకుంటున్నదో అటువంటి ప్రయోగాలన్నీ దీర్ఘకాలంలో మనిషి మనుగడకు, తద్వారా ప్రకృతి వినాశనానికి కారణమవుతాయి. అందుచేత అటువంటి పరిజ్ఞానాన్ని ప్రాచీన కాలంలోనే సామాన్య ప్రజలకు అందకుండా చేశారు దీర్ఘదర్శులైన మన మహర్షులు.

మరి ఇంతటి అద్భుతమైన సాంకేతిక శాస్త్ర పరిజ్ఞానం ఉన్న భారతీయులు ఎందుకు మిగతా జాతులకి బానిసగా మారవలసి వచ్చింది. ప్రాచీన కాలంలో ప్రపంచానికే మార్గదర్శి అయిన భారత దేశం ఒక సామాన్య దేశంగా ఎందుకు మిగిలిపోయింది - భారతీయులంతా పర జాతికి తొత్తులుగా మారి వారు చెప్పిందే వేదంగా చెలామణీ అవుతూ - వారి నాగరికత (?)ను అనుసరిస్తూ, అనుకరిస్తూ, తమ మూలాల్ని మరచిపోయి - ఒక నిస్సత్తువ జాతిగా మారి తమని తాము నిత్యం కించపరుచుకుంటూ - స్వార్థ పరంగా జీవిస్తున్నారు? వీటి గురించి నా తరువాతి పోస్టులో వివరిస్తాను.

అంత వరకు 'సర్వేజనా సుఖినోభవన్తు'.

కె.సి.ఆర్‌.కి ఇంత రక్షణ అవసరమా?

2011-10-09T20:24:00.000+05:30

ఈరోజు ఈనాడు పేపర్‌లో చూసాను. కె.సి.ఆర్‌.కి. ప్రభుత్వం ఒక బుల్లెట్‌ ప్రూఫ్‌ కార్‌ ఇచ్చిందట. ప్రజల్లోంచి పుట్టిన ఉద్యమం అంటూ ఉపన్యాసాలు దంచుతున్నారు కదా, వీరికి ఇటువంటి రక్షణ చర్యలు అవసరమా? వెధవ పనులు చేసే వాళ్ళకి, ఎవరితోనైనా విరోధం పెట్టుకునే వాళ్ళకి ఇటువంటి రక్షణ చర్యలు కావాలి గాని, 'ప్రజలతో మమేకమై' తిరిగే కె.సి.ఆర్‌.కి ఇటువంటివి అవసరమా? ఇంతటి ప్రజాధనాన్ని అనవసరంగా ఖర్చు పెట్టేస్తున్నారు. రేపు నేను కూడా గోదావరి జిల్లాలు ప్రత్యేకంగా ఒక దేశంగా ఉండాలని ఉద్యమం లేవదీసి, నా ప్రజలకి లేనిపోని మాటలు చెప్పి రెచ్చగొడితే, అపుడు కూడా ప్రభుత్వం నాకు కూడా ఇలాగే ప్రత్యేక రక్షణ కల్పిస్తుందా? తెలుసుకోవాలి.

    ఇపుడు జరుగుతున్న ఉద్యమం మనుషులు చేస్తున్న ఉద్యమంలా నాకు కనిపించడం లేదు. మీరెలా ఊహించుకున్నా నాకు అభ్యంతరం లేదు. అమాయకులైన ప్రజల్ని నానా రకాల ఇబ్బందులకు గురిచేస్తున్నారు. ఇప్పటి వరకు ప్రభుత్వం నుండి జీతం తీసుకుంటున్న పెద్ద మనుషులు కూడా వారి బాధ్యతల్ని వదిలి ఉద్యమాల బాట పట్టి అందర్నీ ఇబ్బంది పెట్టడం సిగ్గుమాలిన చర్య. రోడ్ల మీద వంటలు వండుకు తినడం ఇప్పటి వరకు ప్రపంచ చరిత్రలో చూసి ఉండం. ఆ సమయంలో ఎంత మంది ఎన్ని ముఖ్యమైన పనుల్లో ఉండి ప్రయాణంలో ఉండి ఉంటారో ఊహించలేం. అలా ట్రాఫిక్‌లో ఇరుక్కున్న వారిలో ఒక నిండు గర్భిణీ ఉండొచ్చు, ఒక పసిపాప ఆహారం, మంచి నీళ్ళు లేక విలవిలలాడిపోవచ్చు, ఒక రోగి వైద్యం అందక నరకయాత పడుతూండవచ్చు. ఇవన్నీ ఎ.సి. రూముల్లో కూర్చున్న పెద్దమనుషులకి పట్టదు. వారికి కావాలిసింది వారి పదవి మాత్రమే. సిగ్గు లేకపోతే పోయే, కనీసం మానవత్వం ఉండనక్కర్లేదా? మనకెలాగూ చదువు లేదాయే. కూలి పని చేసుకునే వాడైనా తన పిల్లల్ని మంచి చదువు చదివించి, ప్రయోజకుడిని చేద్దామనుకుంటాడు. కాని, తెలంగాణా ప్రాంతంలో మాత్రం పిల్లల్ని బడులు మాన్పించి, ఉద్యమాలకి వారి చదువుల్ని ఆహుతి చేస్తున్నారు. వారి బంగారు భవిష్యత్తుని నాశనం చేస్తున్నారు.

    రైల్‌ రోకోలంటూ రైలు పట్టాల మీద కూర్చుంటున్నారు. సరైన నాయకుడు ఒక్కడు ఉండి మీద నుండి రైలు నడిపితే, పట్టాల మీద ఒక్కడైనా కూర్చుని ఉంటాడా? కేవలం రాజకీయ ప్రయోజనాల కోసం జరుగుతున్న ఈ ఉద్యమం సామాన్యులని కూడా తప్పుదోవ పట్టిస్తోంది. పని చేయకుండా జీతాలు అడగడం ఎంత వరకు సబబు? అంటే ఒక ఉద్యమం పేరుచెప్పి పని ఎగ్గొట్టినా, డబ్బులు మాత్రం లోటు ఉండకూడదు. ఆఖరికి సింగరేణి కార్మికుల్ని కూడా రెచ్చగొట్టి, రాష్ట్రంలో మంచి సీజనులో కరెంటు కష్టాలకి కారణమయ్యారు. రాజకీయంగా ఉద్యమం ఎలాగైనా చెయ్యొచ్చు. కాని ఇలా బరి తెగించి, ప్రజలకి నిత్యావసరాలు కూడా అందకుండా చేసే వాళ్ళని ఏమనాలి? ఏ పేరుతో పిలవాలి? కరెంట్‌ లేక ఎన్నో పరిశ్రమలు దారుణంగా దెబ్బతింటున్నాయి. ఇళ్ళల్లో పిల్లలు, వృద్ధులు విలవిలలాడిపోతున్నారు. ప్రభుత్వ వైద్యశాలల్లో అత్యవసర ఆపరేషన్లని బ్యాటరీ లైట్ల వెలుగులో చేస్తున్నారు. రాష్ట్రంలో అసలు పరిపాలన అనేది ఒకటుందా అని అనుమానం వేస్తుంది ఇదంతా చూస్తుంటే...

    ఇంత ఉద్యమం నడుపుతున్న పెద్దమనుషులకి అసలు తెలంగాణా అభివృద్ధి గురించి ఒక బ్లూ ప్రింట్‌ అంటూ ఉందా? ఏ ఏ రంగాల్లో ఎలా అభివృద్ధి సాధించాలో ఒక అవగాహన ఉందా? కేవలం రాజకీయ పదవుల కోసం పోరాటమేనా? ఈ ప్రశ్నలకి సమాధానాలు దొరకవు. నిజంగా అభివృద్ధి మీద అంత మమకారం ఉంటే, కె.సి.ఆర్‌.ని గాని, కోదండరాంని గాని ఒక్క తెలంగాణా పల్లెని అభివృద్ధి చెయ్యమనండి. చూద్దాం. ప్రతీ పనిలోను కమీషన్లకి కక్కుర్తిపడే రాజకీయ నాయకులు, లంచం కోసం చేతులు చాచే అధికారులు ఉన్నంత కాలం అభివృద్ధి అనేది వట్టి మాట మాత్రమే. తెలంగాణా పేరు చెప్పి, చందాలు వసూలు చేసి, ఎంతో మంది నాయకులు కోట్లకు పడగలెత్తారు. అది మన కళ్ళ ముందున్న నిజం. వారిలో ఎవరైనా ప్రజల కోసం నిజంగా ఏదైనా చేసారా? చెప్పమనండి.

    తెలంగాణా వెనుకబడిన ప్రాంతమే. కాదనడం లేదు. ఆ మాట కొస్తే దేశం మొత్తం ఇప్పటికీ అభివృద్ధి చెందుతూనే ఉందిగాని పూర్తిగా అభివృద్ధి చెందిన దేశంగా ఎప్పుడు మారుతుంది? ప్రజల జీవన ప్రమాణాలు మారినపుడే దానిని అభివృద్ధి అంటారు. అంతే గాని ఒక ప్రత్యేక రాష్ట్రం సాధించుకుని, పదవులు పంచుకుంటే దానిని అభివృద్ధి అనరు. పైగా ప్రజల మీద భారం రెట్టింపు అవుతుంది. ఏర్పడే రాష్ట్రం యొక్క మంత్రులు, రాజకీయ నాయకులు, వారి జీతాలు, భత్యాలు, రక్షణ వంటి ఖర్చులు తడిసి మోపెడవుతాయి. అటువంటి భారాన్ని తట్టుకునే స్థితిలో రాష్ట్రం లేదు. దానికన్నా వెనుకబడిన ప్రాంతాల అభివృద్ధిపై ప్రత్యేక దృష్టి సారించి, వారి మనోభావాలు దెబ్బతినకుండా ప్రభుత్వం జాగ్రత్త వహించాలి. అదే సమయంలో కుటిల నాయకులు చేసే దుష్ప్రచారాలను సమర్థంగా తిప్పికొట్టాలి. అటువంటి రాజకీయ విషపురుగుల్ని ఏరిపారేయాలి. ఆ సందర్భంలో ఎవరి వత్తిళ్ళకు తలొగ్గకూడదు. ఏ ప్రభుత్వం ఇలా చేస్తుందో, చేయగలదో, ఆ ప్రభుత్వం, ఆ నాయకులు చరిత్రలో ధీరోధాత్తులుగా మిగిలిపోతారు. అంతే గాని ఏ పనీ చేయకుండా, దేవుడి మీద భారం వేసి, మీనమేషాలు లెక్కిస్తూ కూర్చుంటే, చరిత్ర హీనులుగా మారటం తథ్యం.

స్పూర్తినిచ్చిన స్టీవ్ జాబ్స్‌కి అశ్రు నివాళి...

2011-10-07T20:26:00.002+05:30

స్టీవ్‌ జాబ్స్‌....

ఎల్లలెరుగని సృజనశీలి.

మ్యాక్‌ ప్రపంచపు మహారాజు

    కంప్యూటర్‌తో నా మొదటి అనుబంధం, పరిచయం ఆపిల్‌ మ్యాక్‌లతోనే మొదలయ్యింది. నాన్నగారి చెయ్యి పట్టుకుని, విజయవాడలోని ఒక ప్రెస్‌లో మొదటి సారి కంప్యూటర్‌పై డిజైన్‌ చేయడం చూసాను. అది మ్యాక్‌ -2 కంప్యూటర్‌. అప్పట్లో అది ఒక అద్భుతం. కొంత కాలం తరువాత మా ప్రెస్‌లో మొదటి కంప్యూటర్‌ వచ్చింది. అప్పట్లో అదో పెద్ద అద్భుతం. అదో పెద్ద పండుగ. సింగపూర్‌ నుండి ఇంపోర్ట్‌ చేసిన కంప్యూటర్‌ కావడంతో మా ఆఫీస్‌ అంతా కంప్యూటర్‌ చూడడానికి వచ్చిన వారితో నిండిపోయేది. అది మ్యాక్‌ ఎల్‌.సి.-2. 4 మెగాబైట్ల ర్యామ్‌, 16 మెగాహెర్జ్‌ స్పీడ్‌, మ్యాక్‌ ఓఎస్‌.4.0, హార్డ్‌డిస్క్‌ స్పేస్‌ 40 మెగాబైట్స్‌. ఆ కంప్యూటర్‌పైన డిజైన్‌చేస్తుంటే అంతా నోళ్ళు వెళ్ళబెట్టుకుని చూసేవారు. ఒక పెద్దాయన అయితే ఉండబట్టలేక అడిగేసాడు. ''ఏమండీ, ఆ టి.వి.(మోనిటర్‌)లో ఎగురుతున్నదేమిటి? అది ఈగా?'' అని. అప్పటికి గ్రాఫిక్‌ యూజర్‌ ఇంటర్‌ఫేస్‌ లేదు. విండోస్‌ ఇంకా నడకలు నేర్చుకుంటుంది. విండోస్‌ వైపు చూస్తే చాలు... కడుపులో దేవినట్లుండేది. ఎందుకంటే మా చేతిలో అద్భుతమైన 'మౌస్‌' ఉంది. దానితో మేము ఏదైనా చేసే వాళ్ళం. గేమ్స్‌ ఆడుకోవడం, పాటలు వినడం, మొదటి సి.డి. డ్రైవ్‌, మొదటి సారిగా కంప్యూటర్‌లో సినిమాలు చూడడం, మొదటి ల్యాప్‌టాప్‌ అనుభవం, మొదటి సారి టచ్‌ప్యాడ్‌పై మౌస్‌ అడించడం, .... అన్నీ మ్యాక్‌లోనే. ఇప్పటికీ బాగా హైఎండ్‌, హై డెఫినిషన్‌లో యానిమేషన్‌ చేయాలంటే, మ్యాక్‌ కంప్యూటర్లే గతి. ఇంతటి అద్భుతమైన ప్రపంచం సృష్టికర్త, సృజనశీలి... స్టీవ్‌ జాబ్స్‌.

    నిజానికి యాపిల్‌ మ్యాక్‌ లేకపోతే బిల్‌గేట్స్‌కి అనుకరించడానికి ఏదీ లేకపోయేది అనే నానుడి అక్షరాలా నిజం. ఇప్పటికీ ముందు మ్యాక్‌ ఒ.ఎస్‌. రిలీజ్‌ అయిన తరువాత మాత్రమే అందులో ఉన్న అన్నీ కాకపోయినా, కనీసం కొన్నయినా, విండోస్‌లో ఉండితీరుతాయి. కావాలంటే గమనించి చూడండి. అలాగే మ్యాక్‌ ఒ.ఎస్‌. ముందు బయటకు వచ్చిన తరువాత మాత్రమే విండోస్‌ రిలీజ్‌ పెట్టుకుంటారు. అంతటి అద్భుతంగా ఉంటాయి మ్యాక్‌ ఆపరేటింగ్‌ & అప్లికేషన్లు. అలాగే అడోబ్‌ వంటి పెద్ద కంపెనీలు ముందుగా తమ అప్లికేషన్లు యాపిల్‌ మ్యాక్‌కు రిలీజ్‌ చేస్తాయి. తరువాత మాత్రమే విండోస్‌కు తయారుచేస్తాయి.

    ఏదేమైనా మ్యాక్‌ అనేది ఒక అద్భుత ప్రపంచం. అదొక ఎడిక్షన్‌. ఒకసారి మ్యాక్‌పై అలవాటు అయితే ఇక మరే ఆపరేటింగ్‌ సిస్టమ్‌ రుచించదు. ఒకసారి ఆ గ్రాఫిక్స్‌కు అలవాటు పడితే... 'రాజుని చూసిన కళ్లతో..' అనే సామెత గుర్తుకొస్తుంది. ఎక్కడైనా కంప్యూటర్‌ స్టోర్‌కి వెళితే ముందు నా కళ్ళు ఆపిల్‌ గురించి వెతుకుతాయి. మొదటి సారి కంప్యూటర్‌ చూసిన అనుభూతి నుండి.. మొదటి సారి ఐఫోన్‌ టచ్‌ చేసిన ఫీలింగ్‌ వరకు ఏదైనా యాపిల్‌ మయమే. ఆ ప్రతి ఆవిష్కరణ వెనుక ఉన్న అత్యున్నత మేథస్సు గురించి నేనెప్పుడు ఆలోచిస్తూ ఉంటాను. ఆ ప్రతిభా సంపన్నుడు స్టీవ్‌ జాబ్స్‌ మాత్రమే. ప్రతి సంవత్సరం కాలిఫోర్నియాలో జరిగే ఆపిల్‌ షోలో జరిగే కొత్త ఆవిష్కరణల కోసం నేనెప్పుడూ ఎదురుచూస్తూంటాను. అందులో జాబ్స్‌ మాట్లాడే ప్రతి మాటను నేను రికార్డ్‌ చేసుకుంటాను. తను సృజించిన ఆ కొత్త ఉత్పత్తి గురించి, జాబ్స్‌ వివరిస్తున్నపుడు ఆ కళ్ళలో కనిపించే మెరుపు, ఆ గొంతులో తారాడే చిన్నపాటి గర్వం... నాకెంతో స్ఫూర్తి నిస్తాయి. మ్యాక్‌, ఐఫోన్‌ ఉన్నంత కాలం ఆయన మన మధ్య బ్రతికే ఉంటారు..

యాపిల్ కంపెనీ తన వెబ్‌సైట్లో వుంచిన విచార సందేశంలో ఇలా పేర్కొంది... అది అక్షరాలా నిజం...

Apple has lost visionary and creative genius, and the world has lost an amazing human being. Those of us who have been fortunate enough to know and work with Steve have lost a dear friend and an inspiring mentor. Steve leaves behind a company that only he could have built, and his spirit will forever be the foundation of Apple.

ఆ సృజనశీలికి...

ఆ నిరంతర కృషీవలునికి...

ఆ అద్భుత ఆవిష్కరణ కర్తకీ...

నా హృదయపూర్వక అశ్రు నివాళి.....

డబ్బెవరికి చేదు? అందుకే మీ కోసం చిన్న మొత్తం (రోజుకి 10-20 డాలర్లు) సంపాదించే మార్గం....

2011-08-22T19:24:00.000+05:30

యాడ్స్ చూస్తే డబ్బులిస్తారని ఇప్పుడే ఒక స్నేహితుడి దగ్గర నుండి మెయిల్ వచ్చింది. ఇదేదో బాగానే వుంది కదాని నేను కూడా నొక్కి చూసాను... ఇందులో జాయిన్ అవ్వడం కూడా పూర్తిగా వుచితం. చిన్న మొత్తమేమీ కాదు.. ఒక సారి క్లిక్ చేసి, 30 సెకండ్లపాటు ఆ యాడ్ చూసి, వాడు ఆడిగిన నెంబర్ మీద క్లిక్ చేస్తే చాలు మన ఖాతాలో రెండు డాలర్ల నుండి నాలుగు డాలర్ల వరకు జమవుతుంది... సరాసరిగా రోజుకి 4 నుండి 12 యాడ్స్ వరకు వస్తున్నాయి. ఇప్పటికి 250 డాలర్లు నా ఖాతాలో జమయ్యాయి. 1000 డాలర్లు పోగయ్యక అప్పుడు ఒకేసారి మన paypal account లోకి ఆ మొత్తాన్ని పంపిస్తామని websiteలో రాసి వుంది.. వాళ్ళెంతవరకు నిజంగా ఇస్తారో లేదో తెలీదు కాని మన ఖాతాలో రోజూ 10-20 డాలర్ల చొప్పున పెరుగుతూ వుంటే అదో ఆనందం... మీరు కూడా ట్రై చేసి చూడండి... మీకు కూడా డబ్బు వస్తే ఆనందం... ఒక వేళ రాకపోతే నన్ను ఆడక్కండే.... ఇక్కడున్న link మీద నొక్కండి... మీ వివరాలు టైప్ చేసి లాగిన్ అవ్వండి... Best of Luck.

అవినీతిపై పోరాడితే చాలదు.... ఇంకా చెయ్యాల్సింది చాలా వుంది..

2011-08-21T10:54:00.001+05:30

అవినీతిపై అన్నా హజారే సంధించిన దీక్షాస్త్రం - కోట్లాది భారతీయుల గుండె గొంతుకులను ప్రతిబింబించింది. ఈ పోరాటాన్ని రెండో స్వాతంత్య్ర పోరాటంగా అన్నా అభివర్ణించడాన్ని ఎవరూ తప్పుబట్టలేరు. ఎందుకంటే 1947లో మనకు రాజకీయ స్వాతంత్య్రం లభించిననాటి నుండి ఇప్పటి వరకు జరిగిన అభివృద్ధి చూసుకుంటే - మిగతా దేశాలతో పోల్చిచూసుకుంటే అది అసలు అభివృద్ధే కాదు. ఇంకా సామాన్య ప్రజల జీవితాలు అలా సామాన్యంగానే ఉండిపోయాయి. మౌలిక సదుపాయాల కల్పన కూడా - అంటే సరైన రోడ్లు, తాగడానికి మంచినీరు, నాణ్యమైన విద్యుత్తు వంటి అనేక అవసరాలు దేశంలో అధిక శాతం మందికి అందుబాటులో లేవు. నేడు దేశం ఉన్న ఈ దుస్థితికి అవినీతి మాత్రమే సంపూర్ణ బాధ్యత వహించాలి. దేశంలో సహజవనరులకు గాని, మేధో వనరులకి గాని, శ్రామిక వనరులకి గాని ఏలోటు లేదు. అయితే ఈ వనరులన్నీ దోపిడీకి గురవుతున్నాయి. సృష్టించబడిన సంపద అంతా కేవలం కొద్దిమంది చెప్పు చేతల్లోకి వెళ్ళిపోతోంది. నిజమైన కష్టం పడే సామాన్యుడికి, మధ్య తరగతి జీవులకు ఎటువంటి అదనపు సౌకర్యాలు అందడం లేదు. అన్నా చెప్పిన మాటల్లోని ఆంతర్యం ఇదే. అవినీతి వటవృక్షానికి మూల స్థంభాలు అధికారాన్ని చెలాయిస్తున్న రాజకీయ నాయకులు, అధికార గణం - వారి అనుచర - బంధు గణాలు మాత్రమే.   జనలోక్‌పాల్‌ బిల్లుతో అవినీతిని అరకట్టగలమా - అంటే దానికి పూర్తిగా కాదు అనే సమాధానమే వస్తుంది. అది అందరికీ తెలిసిన సత్యమే - కాని 'చీకటిని తిడుతూ కూర్చునే కంటే - చిరుదీపం వెలిగించాలి' అన్నట్లుగా ఎవరూ చేయలేని పనిని 77 ఏళ్ళ ఒక 'యువకుడు' సాధించబూనడం, పోరాటపటిమతో ముందుకు నడవడం చూసి, దేశంలో యువత అంతా 'మీ వెనుక మేమున్నాం' అంటూ కదం తొక్కుతున్నారు. ఇవన్నీ ఇలా ఉంచితే అసలు అవినీతికి మూల కారణాలేమిటి? అని ఆలోచిస్తే సందర్భోచితంగా ఉంటుంది.

1. రాజకీయ కారణాలు: అవినీతికి మూల కారణాలు మన దేశ చరిత్రలోనే ఉన్నాయి. దేశానికి 1947లో స్వాతంత్య్రం వచ్చిందని అందరూ అనుకుంటూ ఉంటారు. కాని అప్పుడు మనకు లభించింది కేవలం రాజకీయ - అధికార మార్పిడి మాత్రమే. భారతదేశాన్ని కొల్లగొట్టడానికి బ్రిటీష్‌ తెల్ల దొరలు చేసుకున్న చట్టాల్నే - భారతీయుల్ని ఇబ్బందుల పాలు చేయడానికి వారు తయారు చేసిన శిక్షాస్మృతుల్నే మనం యధాతథంగానో, కొద్ది పాటి మార్పులతోనే మన నల్ల దొరలు కూడా అనుసరిస్తున్నారు. మన దేశం యొక్క సామాజిక, ఆర్థిక పరిస్థితులకు తగిన విధంగా పరిపాలనా విధానాన్ని, అధికార యంత్రాంగాన్ని మార్చవలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.

    దానికి తోడు భారతదేశ మొదటి ప్రధాన మంత్రి జవహర్‌లాల్‌ నెహ్రూ హయాంలోనే మొదటి అవినీతి ఘట్టం వెలుగుచూసి, పార్లమెంటును కుదిపేసింది. దీనిని వెలుగులోకి తీసుకువచ్చింది కూడా ఆయన అల్లుడు, ఇందిరా గాంధీ భర్త అయిన ఫిరోజ్‌ గాంధీయే. భారతీయ సైన్యానికి జీపులు కొనుగోలు చేసినపుడు భారీస్థాయిలో అవినీతి జరిగిందని ఆరోపణలు వెల్లువెత్తాయి. దీనికి కారణం - మన మొదటి ప్రధానమంత్రి - మంత్రివర్గానికే భారతదేశం పట్ల ప్రేమ లేకపోవడం. దానికితోడు మన దేశానికి స్వాతంత్య్రం పోరాటం ద్వారా వచ్చి ఉంటే ఆ కసి, పట్టుదల వేరే విధంగా ఉండేవి. ఒక సమాన్యుడు నాయకుడు అయి ఉంటే - జనం బాధ ఆయనకు తెలిసేది. ఒక ఫ్రెంచి విప్లవం కానివ్వండి - ఒక రష్యన్‌ విప్లవం కానివ్వండి - ఒక జపాన్‌ పునర్నిర్మాణం కానివ్వండి - ఇవన్నీ ప్రజల కష్టాల నుండి, వారి బాధల నుండి పుట్టాయి - జనంలోంచి వచ్చిన నాయకుల్ని తయారు చేసాయి. వారి దేశాలను ఆ స్థాయిలో నిలబెట్టాయి. కాని, పుట్టుకతోనే ఒక కోటీశ్వరుడిని - వ్యసనపరుడిని - స్త్రీలోలుడిని దేశ ప్రధాన మంత్రిగా చేయడం వల్ల సామాన్యుల బాధలు ఆయనకు తెలియకుండా పోయాయి. మనకు 1947లో జరిగింది అధికార మార్పిడి మాత్రమే - నిజమైన స్వాతంత్య్రం కాదు.

    మరొక ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే - చట్టసభలకు పోటీ చేసే వ్యక్తుల విషయంలో ఎటువంటి నిబంధనలు లేకపోవడం. అప్పట్లో గాంధీగారి మాట విని చదువులు మాని, స్వాతంత్య్ర పోరాటంలో అందరూ పాల్గొన్నారు కాబట్టి, నాయకుల విద్యాస్థాయి విషయంలో ఎటువంటి నిబంధలు విధించలేదు అంటారు. కాని వాస్తవం పరిశీలిస్తే ఆనాడు స్వాతంత్య్ర పోరాటంలో పాల్గొన్న వారిలో ఎంతో మంది విద్యాధికులు ఉన్నారు. కేవలం పరిపాలన విషయంలో అటువంటి వారు అడ్డం కాకూడదని, - మనం చెప్పినట్టు వినే అలగా జనం, పామర జనం అయితే మన అధికారానికి ఎటువంటి అడ్డంకులు ఉండవని, రాజ్యాంగ తయారీలోనే అటువంటి నిబంధనను కావాలనే నెహ్రూ ప్రభుత్వం చేర్చలేదని సులభంగా గ్రహించవచ్చు. మరొక ముఖ్యమైన నిబంధన - రాజకీయాల్లో ఉండే వ్యక్తి ఎన్ని సంవత్సరాలైనా అదే పదవిని పట్టుకుని వేళ్లాడవచ్చు. అది కూడా నెహ్రూ తనకు అనుకూలంగా చేసుకున్న చట్టమే - అదే అమెరికాలో అధ్యక్ష పదవికి కేవలం రెండు సార్లు మాత్రమే పోటీ చేసే అవకాశం ఉంటుంది. అధ్యక్షుడు ఎంత సమర్థుడైనప్పటికి మూడో అవకాశం ఇవ్వరు. కొత్త నీరు రావాల్సిందే - కొత్త ఆలోచనలు ఉరకలెత్తవలసిందే - అప్పుడే దేశాన్ని అభివృద్ధి పథంలోకి తీసుకువెళ్లడానికి అవకాశం లభిస్తుంది. ఒళ్ళంతా రోగాలు పెట్టుకుని, సరిగా నడవలేని, కళ్లు కూడా సరిగా కనబడని వారు కూడా ఈనాడు మన నాయకులే - ఎంత దౌర్భాగ్యం? ఈ నిబంధనల వల్లే అధికారం - పదవి అనేది ఒక ఇంటి వారసత్వంగా మారిపోయింది. లేకపోతే ఇంత పెద్ద దేశంలో మనకు యువ నాయకులే లేకుండా పోయారా? ఉన్నారు - కాని యువతకు అవకాశం ఇవ్వకుండా, ముసలివాళ్ళే ఎప్పటికీ అధికారంలో ఉంటే ఇక యువతకు రాజకీయాల్లో పాల్గొనాలనే ఆసక్తి ఎందుకుంటుంది?

2. సామాజిక మార్పులు: అవినీతికి మరో ముఖ్య కారణం - మనలో ఈ దేశం మనది అనే భావన లేకపోవడం. భారత దేశ చరిత్రను పరిశీలిస్తే ఇక్కడ అధిక సంఖ్యలో ఉన్న హిందువులు - కొన్ని వందల సంవత్సరాలుగా ఇతరుల చేతిలో దోపిడీకి గురవుతూనే ఉన్నారు. 13వ శతాబ్ది నుండి ముస్లింలు, 17 శతాబ్ది నుండి క్రైస్తవుల చేతిలో దేశం పూర్తి దోపిడీకి గురయ్యింది. దాని వల్ల ఆర్థిక అభద్రతాభావం భారతీయులలో పేరుకుపోయింది. అది వారి అలవాట్లలో గమనించవచ్చు. దొరికినప్పుడే ఎక్కువ తినేసి - తిండి లేనపుడు పస్తు పడుకోవడం అనే భావన భారతీయుల్లో అంతర్లీనంగా ఉంది. అదే భావనతో అవకాశం దొరికినపుడే దోపిడీకి బరితెగిస్తున్నారు. తమకు అవసరం ఉన్నా లేకపోయినా వేల - లక్షల కోట్ల రూపాయిలు దోచేస్తున్నారు. దీనికి సరైన విద్యావకాశాలు లేకపోవడం కూడా ఒక కారణం - ముందు భారతీయులందరినీ కుల, మత, భాషా బేధం లేకుండా చైతన్య పరచగలగాలి. వక్రీకరించబడిన చరిత్ర కాకుండా, ఉన్నదున్నట్లుగా చరిత్రను భారతీయుల ముందు ఉంచాలి. మన శక్తి మనకు తెలిసేలా - దేశం పట్ల, తోటి సమాజం పట్ల బాధ్యత తెలిసేలా పాఠ్యాంశాలు రూపొందించాలి. భూకంపం, సునామీ వంటి దారుణమైన విపత్తులు వచ్చినపుడు కూడా క్యూలో నుంచుని, రేషన్‌ తీసుకున్న జపాన్‌ సమాజం మనకు ఆదర్శం కావాలి. వారి క్రమశిక్షణ మనకు స్ఫూర్తిని కలిగించాలి. ఎదుటి వాడిది ఏ విధంగానైనా కాజేయాలనే స్వార్థమే అవినీతికి మూల కారణం.

3. చట్టాల్లో మార్పులు: అన్నా హజారే కోరుతున్నదీ ఇదే. గ్రామ సర్పంచ్‌ దగ్గర్నుండి - ప్రధాన మంత్రి వరకు అవినీతికి పాల్పడే వ్యక్తి ఎంత ఉన్నత స్థాయిలో ఉన్నా సరే - వారు కఠినంగా శిక్షించబడాలి. ధన సంపాదనకు రాజకీయాలు, ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలు ఒక మార్గం కాదని అందరూ గ్రహించాలి. అవి ప్రజలకు సేవ చేయడానికి లభించే అవకాశంగా తెలియరావాలి. ప్రజలకు మంచి చేయాలి తప్పితే వారి సొమ్మును కొల్లగొడదామనుకుంటే చట్టం చూస్తూ ఊరుకోదనే భావన సమాజంలో కల్గించాలి. వీటితో పాటుగా కుల సంఘాలని రద్దు చేయాలి, ప్రాంతీయవాదాల్ని మొగ్గలోనే తుంచేయాలి. మతం పేరు చెప్పి విధ్వంసం సృష్టించేవారిని నామరూపాలు లేకుండా చేయాలి. నేతలతో పాటుగా దేశ సమగ్రతకు ముప్పు తెచ్చే ప్రతీ ప్రాంతీయ శక్తిని, కుల, మత శక్తుల్ని అదుపులోకి తీసుకుని కఠిన శిక్షలు విధించాలి. అప్పుడే అవినీతి సమూలంగా అంతమవుతుంది.

    అన్నా చెప్పిట్లుగా ఇది నిజంగా రెండో స్వాతంత్య్ర సంగ్రామమే. దేశ రాజకీయ, అధికార, సామాజిక, ఆర్థిక రంగాల్లో, ప్రజల మనస్తత్వాలలో సమూల ప్రక్షాళన జరగవలసిన సమయం ఆసన్నమయింది. 77 ఏళ్ల యువకుడు నడిపిస్తున్న ఈ పోరాటానికి మద్దతు తెలపవలసిన నైతిక బాధ్యత మనందరి పైనా ఉంది. ఇప్పుడు కాకపోతే మరెప్పుడూ కాదు అని హజారే అన్నట్లుగా ఇదొక సువర్ణావకాశం - జారవిడుచుకుంటే మళ్లీ రాదు. అందుకే - జై అన్నా హజారే.

కార్పొరేట్‌ కాలేజీలు - కోళ్ళ ఫారాలు - ఒక పోలిక

2011-07-22T20:30:00.000+05:30

జనాలకి చదువు మీద మోజు పెరిగిందో లేక కార్పొరేట్లకి చదువు చెప్పాలని బుద్ది పుట్టిందో తెలీదు కాని, రాష్ట్రమంతటా ఎక్కడ చూసినా కార్పొరేట్‌ సూల్స్‌, కాలేజీలు తామర తంపరగా పుట్టుకొచ్చేస్తున్నాయి. ఈ జాడ్యం దేశం మొత్తం మీద ఆంధ్రరాష్ట్రంలో ఎక్కువగా ఉందంటే అతిశయోక్తి కాదు. అసలే మనం ఆంధ్రులం - అందులోను ఆరంభశూరులం. ఏ పనైనా మొదలంటూ పెట్టం - మూడ్‌ వచ్చి మొదలు పెడితే మాత్రం అందరూ ఒకే పని చేస్తాం. ఒకేసారి కొన్ని వందల స్కూల్స్‌, కాలేజీలు స్థాపిస్తాం. ఒకేసారి కొన్ని పదుల ప్రాజెక్టులు మొదలుపెట్టేస్తాం - అవి పూర్తయినా అవ్వకపోయినా మనకనవసరం. సక్సెస్‌ అయినా కాకపోయినా పట్టించుకోం. ఎదుటి వాడు చేసాడు కాబట్టి మనం కూడా చేసెయ్యాలి - అంతే... ఎదురింటి వాడి కొడుకు డాక్టరో - ఇంజినీరో అయ్యాడు కాబట్టి మనం కూడా మన పిల్లల్ని ఇంజినీర్‌ చేసేయాలి. మన తెగులు ఇలా తగులడింది కాబట్టే - ఒక ప్రఖ్యాత కార్పొరేట్‌ స్కూల్‌ మంచి క్యాప్షన్‌ పెట్టింది - అందరికీ కనబడేలా - హోర్డింగ్‌ల్లో - ''మా స్కూల్లో వేసే ప్రతి అడుగు - ప్రతి అడుగు ఐ.ఐ.టి / మెడిసిన్‌వైపు మాత్రమే '' అంటూ ఊదరగొట్టి పాడేస్తున్నారు. పిల్లలు ఏమయి పోయినా పర్లేదు - వారికి డాక్టర్‌ అవ్వాలని లేకపోయినా - ఆరోగ్యం నాశనమయిపోయినా - జీవితం మీద విరక్తి పుట్టినా - చివరికి ఆత్మహత్య చేసుకున్నా - వాళ్ళు ఇంజినీరో, డాక్టరో అయిపోవాల్సిందే. మనం అప్పులు చేసయినా సరే వాళ్ళని కార్పొరేట్‌ స్కూల్లో చేర్పించాల్సిందే..

ఇదంతా ఎప్పుడూ చెప్పుకునేదే కాని - విద్య కూడా వ్యాపారమయిపోయిన తరువాత ఈ విద్యా వ్యాపారస్తులు పవిత్ర విద్యాసంస్థల్ని ఎలా తయారు చేసారో తలుచుకుంటే మనసుకి బాధ కలుగుతుంది. ఒకప్పుడు కాలేజ్‌ అంటే విశాలమైన ప్రాంగణం - చుట్టూ పచ్చటి చెట్లు - ఆడుకోవడానికి ప్లే గ్రౌండ్‌ - ఎన్ని ఉండేవని... అవన్నీ గత కాలపు హిమసమూహాలు... ఇప్పుడన్నీ కోళ్ళ ఫారాలే... అందుకే సరదాగా - కోళ్ళఫారాలకి - కార్పొరేట్‌ కాలేజీలకి చిన్నపోలిక...

1. కోళ్ళ ఫారం పెట్టడానికి చిన్న షెడ్‌ ఉంటే చాలు - చుట్టూ గ్రౌండ్‌ కూడా అక్కర్లేదు. కాలేజ్‌కి కూడా అదే షెడ్‌ సరిపోతుంది.

2. ఒకో వరుసలో దగ్గర దగ్గరగా ఎన్ని కోళ్ళయినా సర్దవచ్చు. అవి అటూ ఇటూ తిరగడానికి కూడా స్థలం అవసరం లేదు - కాలేజ్‌లో కూడా అంతే... చదవడం తప్ప వేరే పనేముంటుంది తప్ప? అందుకే ఒక సెక్షన్‌లో ఎంతమందినయినా దగ్గరగా ఇరికించి కూర్చోబెట్టవచ్చు.

3. కోళ్ళు గుడ్లు పెడితే మంచి లాభం - పిల్లలు ఎన్ని ర్యాంకులు పెడితే కాలేజీకి అంత లాభం.

4. గుడ్లు పెట్టిన తరువాత కోళ్ళని కూడా అమ్మేసుకోవచ్చు - ర్యాంకులు వచ్చిన తరువాత పిల్లల్ని వేరే కాలేజీలకి కమీషన్‌ పద్దతిని అమ్ముకోవచ్చు.

5. కోడి గుడ్డు పెట్టిందా లేదా అనేది ముఖ్యం గాని - దాని మనసుతో మనకి పనేముంది? - పిల్లలకి ర్యాంక్‌ వచ్చిందా లేదా అన్నది ముఖ్యంగాని వాళ్ళు ఎలా పోతే మనకేం?

6. ఎక్కువ గుడ్లు పెట్టాలి అంటే కోళ్ళకి రోజూ 24 గంటలూ తిండి పెడుతూనే ఉండాలి. దానికి టైమూ పాడు అక్కర్లేదు - పిల్లలకి మంచి ర్యాంకు రావాలంటే 24 గంటలూ బండబట్టీ పట్టిస్తూనే ఉండాలి. దానికి టైమ్‌ టేబుల్‌ అంటూ ఏదీ ఉండదు. నిద్ర వస్తున్నా - ఆకలేస్తున్నా - నీరసంగా ఉన్నా - చదువుతూనే ఉండాలి. కనీసం చదివినట్టు నటించాలి.

ఇవండీ... ఇంకా చాలా ఉండొచ్చు. మీకేమైనా గుర్తొస్తే మా అందరితోను పంచుకోండి...

ఈ మౌనం - అత్యంత ప్రమాదకరం

2011-07-14T20:30:00.002+05:30

    దేశ ఆర్థిక రాజధానిపై ఉగ్రవాద రాక్షస మూకల దాడుల పరంపరలు కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి. జూలై 13వ తేదీన సంభవించిన పేలుళ్ళు కేవలం పాత ఘటనలకు కొనసాగింపు మాత్రమే. ఇంకా ఇటువంటి అకృత్యాలు ఎన్నో చూడాల్సి రావచ్చు. అది ముంబయిలో కావచ్చు, హైదరాబాద్‌లో కావచ్చు, మరెక్కడైనా కావచ్చు. కాని బలయ్యేది అమాయక ప్రజలు మాత్రమే. ఇటువంటి సంఘటనలు జరిగినపుడు మీడియా వాళ్ళకి పండగే పండగ. చూపించిందే చూపించి, చెప్పిందే చెప్పి, జనాల్ని భయపెడుతూ ఉంటారు. న్యూయార్క్‌ నగరంలో వరల్డ్‌ ట్రేడ్‌ సెంటర్‌పై దాడి జరిగినపుడు కూడా విమానాలు భవనాల్ని కూల్చివేయడం మీడియాలో వచ్చిందే తప్ప, అక్కడ చనిపోయిన వారి మృతదేహాల్ని క్లోజప్‌లో చూపించి, భయపెట్టినట్లు గుర్తులేదు. కాని మన మీడియాలో మాత్రం పొద్దున్నే లేచి ఏ పేపర్‌ తిరగేసినా ముందు పేజీలో భారీ సైజులో రక్తసిక్తం చేసిపారేసారు. మీడియా కొంచెం సంయమనం పాటిస్తే బాగుండును.

    ఎప్పటిలాగే పేలుళ్ళు జరిగిన వెంటనే ప్రధాని, కేంద్ర రక్షణ మంత్రి - మహారాష్ట్ర సిఎంతో ఫోన్‌లో మాట్లాడేసారు. హోంమంత్రిగారు ఇది ఉగ్రవాదుల దుశ్చర్య అని శెలవిచ్చారు. ఇంచుమించు అన్ని రాజకీయ పార్టీలు ఇది దురదృష్టకర సంఘటన అంటూ తీవ్రంగా ఖండించేసారు (దేనితో ఖండించారో నాక్కూడా తెలియదు). కాని ఎవరి నోటి వెంటా కూడా ఈ చర్యకు పాల్పడ్డ ఉగ్రవాదుల్ని వెంటనే ఏరిపారేస్తాం (విచారణ లేకుండా) అని మాత్రం అనడం లేదు. బిన్‌లాడెన్‌ విషయంలో అమెరికా తీసుకున్న సాహసోపేతమైన నిర్ణయం ప్రపంచానికి మార్గదర్శనం కావాలి. విచారణ మాట దేవుడెరుగు. దొరికిన వాడిని దొరికినట్టే చంపి పారేసింది.కనీసం మృతదేహం కనిపించకుండా మహాసముద్రంలో విసిరిపారేసింది. అలా చేస్తే మరొకడు భయపడతాడు గాని, చేతికి దొరికిన నిందితుల్ని కూడా విచారణ పేరు చెప్పి శిక్షించకుండా కాలయాపన చేయడం ప్రమాదకర సంకేతాల్ని సమాజానికి పంపిస్తుంది. అదే తప్పు మరోసారి పునరావృతమయ్యేలా చేస్తుంది.

    ఆకలి కోసం ఒక చిన్న దొంగతనానికి పాల్పడితే అందరం కలిసి, చావచితక్కొట్టేస్తాం - అంతెందుకు - కొంచెం రక్తం తాగిన పాపానికి దోమని ఒక్క దెబ్బతో చంపిపాడేస్తాం. అంతే గాని పాపం దోమ - జీవకారుణ్యం -దానికేమీ తెలీదు - దోమకి ఆహారం పెడదాం అని ఎవరమైనా ఆలోచిస్తామా? అలాంటిది అమాయకులైన సాటి మనుషుల నిండు ప్రాణాన్ని కిరాతకంగా బలిగొంటున్న వారికి శిక్ష వెయ్యనక్కర్లేదా? ప్రత్యేక రాష్ట్రాలు కావాలి అంటూ రోడ్లెక్కే నేతలు ఇలాంటి నరరూప రాక్షసుల ప్రాణాలు తీయండి అంటూ నినాదాలు ఎందుకు చేయరు? ఎందుకంటే - వారికి ఓట్ల బ్యాంకు కావాలి కాబట్టి - ఒక వర్గం వారి సానుభూతి కావాలి కాబట్టి. మిగతా వాళ్ళు ఏమైపోయినా పర్లేదు - దేశ ప్రజలు మాత్రం సంయమనం పాటించాలి. జరిగినదంతా పీడకలలా మర్చిపోవాలి. ప్రభుత్వం ఉన్నత స్థాయి విచారణ చేస్తుంది. దోషులు పాకిస్థాన్‌లో ఉన్నారని తేలుతుంది. తప్పితే హైదరాబాద్‌లో హాయిగా ఉండినా ఉండొచ్చు. కాని పట్టుకొనే ధైర్యం, వారిని కాల్చి చంపే ధైర్యం మన పాలకులకి లేదు. ఇంకా ఇలాంటివే సహిస్తూ ఉంటే ప్రపంచ దేశాల్లో మనల్ని గొప్ప దేశంగా చూడనే చూడరు. చేతకాని చవట దద్దమ్మల్లా చూస్తారు.

    ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వం కార్యాచరణకి పూనుకోవాలి. ఇప్పటకే ప్రభుత్వం వద్ద బందీలుగా ఉన్న తీవ్రవాదులందరికీ మరణ శిక్షను అమలు చేయాలి. మనిషిని చంపిన వాడికి విచారణ అనవసరం. ఎందుకంటే అది కక్షతో చేసింది కాదు - మతోన్మాదంతో చేసింది. ఏ పాపం తెలియని అమాయకుల్ని ఏ కారణం లేకుండా చంపే అధికారం ఎవరికీలేదు. ఉగ్రవాదానికి పాల్పడేది ఎవరైనా కానివ్వండి - ఏ మతమైనా - ఏ కులమైనా - ఏ ప్రాంతం వారైనా వారు శిక్షని అనుభవించే తీరాలి. ఉగ్రవాదుల్ని చంపిన పోలీసులకి / సాయుధదళాలకి ప్రత్యేక రివార్డులు ప్రకటించాలి. దేశంలో ఏ వర్గం లేదా కొన్ని వర్గాల వారు తప్పుచేసినా శిక్ష పడదు అనే అభిప్రాయానికి రాకుండా చట్టం ముందు అందరూ సమానమే అనిపించేలా చట్ట సవరణ జరగాలి. రెడ్‌ హాండెడ్‌గా పట్టుబడ్డ ఉగ్రవాదుల్ని గరిష్టంగా వారం రోజుల వ్యవధిలోనే విచారణలు పూర్తిచేసి మరణ శిక్ష విధించేలా చర్యలు తీసుకోవాలి. అప్పుడే ప్రభుత్వం పట్ల ప్రజలు నమ్మకంతో ఉండగలుగుతారు. తమ బతుక్కి భరోసా ఉందనే భద్రతా భావంలో ఆనందంగా ఉంటారు.

(మహాకవి రాసిన కవితకి అనుకరణ)

దేవుడా.... రక్షించు ఈ దేశాన్ని...

ఓటు బ్యాంకు రాజకీయాల నుండి

ముసలి అసమర్థ నాయకుల నుండి

గాంధీ వన్నె కుటుంబాల నుండి

కపట కాషాయ ధారుల నుండి

ప్రాంతీయ వాదాల నుండి

కులాల బారి నుండి

జీహాద్‌, క్రూసేడ్‌ యుద్ధాల నుండి

ఉగ్రవాదుల నుండి.....

దేవుడేడి...........

????????????????

అనంత పద్మనాభుని అనంత సంపద - కొన్ని కొత్త కోణాలు - ఆలోచనలు

2011-07-08T20:31:00.000+05:30

    శ్రీ అనంత పద్మనాభ స్వామి ఆలయంలో బయటపడ్డ అనంతమైన సంపదతో భారత దేశ పురాతన వైభవం మరొక సారి వెలుగులోకి వచ్చినట్లయింది. ఇప్పటి వరకు ప్రపంచంలోనే అత్యధిక సంపద, ఆదాయం కలిగిన తిరుమల శ్రీనివాసుని పక్కకు నెట్టివేయగలిగినంత సంపద (సుమారు లక్షన్నర కోట్ల రూపాయిలు కన్నా ఎక్కువ) వెలుగుచూడడం ప్రపంచమంతటినీ విస్మయానికి గురిచేసింది. టన్నుల కొద్దీ బంగారం, వెలకట్టలేనన్ని వజ్ర, వైఢూర్యాలు, పచ్చలు, బంగారు నాణాలు, నగలు ఇవన్నీ కొన్ని వందల సంవత్సరాలుగా నేలమాళిగలో మగ్గిపోయాయి. ఇదివరకెన్నడూ చూడని పెద్దపెద్ద బంగారు విగ్రహాలు, నగిషీలు, ఏ దేవతల చేతనో చెక్కబడ్డాయా అనిపించే చేతికళా నైపుణ్యం కలిగిన బంగారు ఆభరణాలు - ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే మనిషి ఇప్పటి వరకు ఎన్నడూ ఒక్క చోట చూడనంత సంపద పద్మనాభస్వామి ఆలయంలో బయటపడింది. కేరళలో ట్రావెన్‌కోర్‌ సంస్థానాధీశులచే నిర్మించబడి, నిర్వహించబడుచున్న ఈ ఆలయంలో ఇంత సంపద ఇప్పుడు బయటపడడం పురాతన భారతీయ సంపద మీద కొత్త కోణాల్ని ప్రసరింపజేస్తుంది.

    ఇప్పటి వరకు చరిత్ర పుస్తకాల్లో భారతదేశం అత్యంత అనాగరిక, నిరుపేద దేశమని, ఇక్కడి ప్రజలు నిరక్షరాస్యులని, రాజులు నిత్యం యుద్దాలతో కొట్టుకు చస్తూ ఉండేవారని చదువుకున్నాం. కాని, ఈనాడు బయటపడ్డ ఈ సంపద ప్రపంచం యొక్క పురాతన నమ్మకాన్ని ప్రశ్నించే విధంగా ఉంది. ఇప్పటి వరకు చరిత్రను పాశ్చాత్య కళ్ళద్దాలతో చదువుకున్న ప్రపంచమంతా ఈ సంఘటనతో నివ్వెరపోయింది. పురాతన భారత దేశం - మనం అనుకున్నట్లుగా పేదది కాదు. ఆనాటి ప్రపంచంలోనే అత్యధిక ధనవంతమైన దేశం. ముస్లిం సుల్తానులు దండయాత్రలు చేసినా, బ్రిటిష్‌ వారు, ఇతర యూరోపియన్లు వ్యాపారం పేరు చెప్పి వచ్చినా అది భారతదేశంలో ఉన్న అపరిమితమైన సంపదను కొల్లగొట్టడానికే. డబ్బున్న దేశానికే అందరూ వెళతారు గాని, నిరుపేద దేశానికి ఎవరూ వెళ్ళి వ్యాపారం, యుద్దాలు చేద్దామని అనుకోరు కదా. ఒక్క అనంత పద్మనాభస్వామి ఆలయంలోనే ఇంత సంపద ఉంటే, భారత దేశం మొత్తం మీద అన్ని ఆలయాల్లోను కలిపి ఎంత సంపద ఉంటుందో మనం తేలికగానే లెక్కపెట్టవచ్చు. అది కూడా సుల్తానులు, పాశ్చాత్య దేశీయులు కలిపి ఎంతో దోచుకున్న తరువాత, స్వాతంత్య్రం వచ్చిన తరువాత మన అధికారులు, రాజకీయ నాయకులు కలిపి మింగేసిన తరువాత కూడా మిగిలిన సంపద ఇది అని గమనించాలి.

    ఇంత సంపదని ఏం చేద్దామనేది మిలియన్‌ డాలర్ల ప్రశ్న. నిజానికి ఆలయంలో బయటపడ్డ నిధికి వెలకట్టలేం. వాటికి ఉన్న పురావస్తు ప్రాధాన్యత దృష్ట్యా చూసినా ఇప్పటి వరకు లెక్క చూసిన దానికన్నా కనీసం నాలుగైదు రెట్లు ఎక్కువ ఉండవచ్చు. ఈ మొత్తంతో (అంటే సుమారు లక్షన్నర కోట్లతో) అనేక ప్రజోపయోగ కార్యక్రమాలు చేయవచ్చని, ఎన్నో సంక్షేమ కార్యక్రమాలు చేపట్టవచ్చని కొన్ని ఊహాగానాలు వినపడుతున్నాయి. కాని అది కార్యరూపంలో సాధ్యం కాదు. ఎందుకంటే కేవలం బంగారం, వజ్రాలు వంటివి ఇచ్చినంత మాత్రాన ఎవరూ పనులు చేయరు కదా. ఎవరైనా ఒక కార్యక్రమం చేపట్టాలి అంటే మన రూపాయిలు కరెన్సీ కట్టలు కావాలి. అలా డబ్బులు కావాలంటే ఈ సంపద మొత్తాన్ని బహిరంగ మార్కెట్‌లో అమ్మేయాలి. కాని ఒకదేశానికి గర్వకారణమైన ఆ దేశ పురాతన సంపదను, వారసత్వ వస్తువుల్ని బహిరంగ మార్కెట్‌లో అమ్మడానికి ఏ సమాజము ఒప్పుకోదు. ఏ ప్రభుత్వమూ దానికి సాహసించదు. అందుచేత ఆ సంపద మొత్తాన్ని అదే దేవాలయంలో కట్టుదిట్టమైన భద్రతా ఏర్పాట్ల మధ్య ప్రజలకు / భక్తులకు సందర్శించడానికి ఏర్పాట్లు చేయాలి. తిరుమల తిరుపతి దేవస్థానం ఏర్పాటు చేసినట్లుగా భక్తుల ద్వారా ఆదాయంతో సేవా కార్యక్రమాలు ఏర్పాటు చేయవచ్చు. తద్వారా ఎవరి మనో భావాలు దెబ్బతినకుండా, ఆలయ సంపద బయటకు పోకుండా, దేశ ప్రతిష్ట మసకబారకుండా జాగ్రత్త పడినట్లు అవుతుంది. ఈ మేరకు కేరళ ముఖ్యమంత్రి ఉమన్‌ ఛాందీ, సంపద మొత్తం ఆలయానికి చెందుతుందని ఒక ప్రకటనలో పేర్కొనడం ఆహ్వానించదగ్గ విషయం.

    కాని, గత అనుభవాల దృష్ట్యా, ప్రభుత్వాన్ని, రాజకీయ నాయకులని, ముఖ్యంగా ప్రభుత్వ అధికారుల చిత్తశుద్దిని మనం శంకించాల్సి వస్తుంది. తిరుమల వేంకటేశ్వరుని నగలు కొన్ని మాయమైపోవడం, హైదరాబాద్‌, భారత్‌లోని ఇతర సంస్థానాల్లో అపూర్వ వస్తు సంపద, వారసత్వ కళా విశేషాలు కనిపించకుండా పోయిన వైనం ప్రజల మనస్సుల్లో మెదులుతూనే ఉంది. సుప్రీం కోర్టు తీర్పుని అనుసరించి, ప్రభుత్వం పూర్తి సంపదను రికార్డ్‌ చేసి, రాజకీయ ప్రమేయం లేని విధంగా, సమాజంలో నిజాయితీ పరులైన ప్రముఖులతో ఒక స్వతంత్ర వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేసి, వారి ఆధ్వర్యంలో, ప్రజల మనోభావాలు, సెంటిమెంట్స్‌ దెబ్బతినకుండా ఆ సంపదను పద్మనాభుని సన్నిధానంలోనే ఉంచితే అది అందరికీ ఆనందదాయకం కాగలదు.

పైసా ఖర్చు లేకుండా ఇల్లంతా ఎ.సి. కావాలనుందా?

2011-05-04T17:02:00.001+05:30

మీరు చదివింది నిజమే. అసలే వేసవి. ఎండలు మండిపోతున్నాయి. ఉక్కపోతలు మొదలయ్యాయి. ఈ సంవత్సరం ఉష్ణోగ్రతలు రికార్డు స్థాయిలో ఉండబోతున్నాయట. అది సహజం. ప్రతీ సంవత్సరం వేసవిలో వేడి గత సంవత్సరం కంటే ఎక్కువగా ఉంటున్నది. ఓజోన్‌ పొరకు తూట్లు పడుతున్నాయి. మరి వేడి తగ్గించే మార్గం లేదా? లేకేం? ఉంది... సింపుల్‌గా ఒక ఎ.సి. కొనుక్కోవచ్చు. మన దగ్గర డబ్బు ఉంది కాబట్టి ఎ.సి. కొనుక్కుంటాం. దానికి బిల్లు కట్టుకుంటాం. మరో గదిలో ఎ.సి. కావాలంటే? మళ్ళీ డబ్బు కావాలి. అలా కాకుండా ఇల్లంతా ఒక్కసారిగా ఎ.సి. చేస్తే వదిలిపోతుంది కదా? అమ్మో చాలా డబ్బు కావాలి. కరెంట్‌ బిల్లు కూడా చాలా ఎక్కువ వస్తుంది. మన సంపాదనంతా ఎ.సి.కే సరిపోతుంది కదా. ఇప్పుడెలా? అక్కడికే వస్తున్నా... ఒక్క రూపాయి ఖర్చు లేకుండా ఇల్లంతా ఎ.సి. చెయ్యాలంటే...

దగ్గరలో ఉన్న నర్సరీకి వెళ్ళండి... అదేనండి.. మొక్కలు అమ్మే చోటు... వాటిలో నుండి బాగా గుబురుగా పెరిగే చక్కటి మొక్కల్ని తీసుకోండి. పసుపు రంగు పువ్వులు ఉండే మొక్కలు గాని, వేప, రావిచెట్లు గాని, త్వరగా, దట్టంగా పెరిగే ఏ మొక్కల్నయినా నాలుగు తీసుకోండి. ఇంటికి నాలుగువైపులా, వీలు కాకపోతే, మీ యింటి ముందు రోడ్డు వారనయినా నాటండి. ఒక్క సంవత్సరం కష్టపడి, మొక్కకి రెండు పూటలా నీరు పోయండి. దీనితో రెండు పనులు అవుతాయి. ఒకటి - పైసా ఖర్చులేకుండా, ఆ మొక్క చల్లదనంతో ఇల్లంతా ఎ.సి.గా మారుతుంది. రెండు - సన్నబడడానికి స్కైషాప్‌కి వెళ్ళి ఎక్సర్‌సైజ్‌ పరికరాలు కొనుక్కోనవసరం లేకుండా ఒంట్లో అనవసరంగా పేరుకున్న కొవ్వంతా కరిగిపోతుంది. వావ్‌... గ్రేట్‌ ఐడియా కదా...

మనిషి తన స్వార్థం కోసం ప్రకృతిని సర్వ నాశనం చేస్తున్నాడు. ప్రకృతిని ఎంత నష్టపరిస్తే అంత అభివృద్ధి అనుకుంటున్నాం. ఫలితం.... విధ్వంసం. ఇంటికి చల్లబరుచుకోవడానికి ఎ.సి. కావాలనుకుంటున్నామే గాని... ఒక పచ్చటి మొక్క కూడా అంతే చల్లదనాన్ని ఇస్తుందని మరచిపోతున్నాం. ఇంటి ముందు పచ్చగా ఒక చెట్టు ఉంటే, గాలికి దాని ఆకులు రాలి, గుమ్మంలో చెత్త పేరుకుపోతుందని, చెట్టుని నరికేస్తున్నాం. మళ్ళీ మనమే ఎ.సి.ల కోసం వెంపర్లాడుతున్నాం. ఒక చెట్టుని కొట్టివేస్తే ప్రకృతికి ఎంత నష్టమో మనకీ అంతే నష్టం. మనం పీల్చే గాలిలలోని ఆక్సిజన్‌ పెరగాలంటే చెట్లు కావాలి. మనం తాగే నీళ్ళు వర్షం కురవాలంటే చెట్టు ఉండాలి. మనకు చల్లటి నీడ కావాలంటే చెట్టు ఉండాలి. చెట్టు మన తల్లి లాంటిది. అది మరచిపోయి, తల్లిని కాదని, మరొకరి వెంట పడుతున్నాం. అందరూ మొక్కలు నాటితే... అవి చెట్లుగా మారితే... మ ఇల్లు మాత్రమే కాదు... మన ఊరంతా ఎ.సి. అవుతుంది. అందరూ హాయిగా ఉంటారు.. సర్వే జనాస్సుఖినోభవంతు..

ఆధునిక ప్రపంచపు హీరో... మన "గాంధేయవాదులకి" మార్గదర్శి... ఒబామా...

2011-05-03T20:30:00.001+05:30

    ఎప్పుడూ గాంధీ సిద్ధాంతాల్ని వల్లెవేసే అమెరికా అధ్యక్షుడు ఒబామా, ఆల్‌ఖైదా అధినేత బిన్‌ లాడెన్‌ను అంతమొందించడం ద్వారా ప్రపంచానికి దిశానిర్దేశం చేసారు. బిన్‌లాడెన్‌ మరణం తరువాత అమెరికన్‌ టి.వి.లలో ఒబామా ప్రసంగించినపుడు ఆయన మాటల్లో ప్రపంచానికి ఒక మంచి జరిగిందనే విషయం, అది అమెరికన్ల ద్వారా జరిగిందనే గర్వం తొణికిసలాడింది. నిజానికి 9/11 తేదీన బిన్‌లాడెన్‌ చేసిన పని అమెరికన్ల ఆత్మ గౌరవాన్ని దెబ్బతీసింది. అది వారి జాతికి జరిగిన అవమానంగా భావించారు. అటువంటి పరాభవానికి కారణమైన ఒక వ్యక్తిని ఎట్టి పరిస్థితులలోను శిక్షించి తీరాలన్న వారి ఆకాంక్ష నేటికి నెరవేరింది. జూనియర్‌ బుష్‌ అమెరికా అధ్యక్షుడి ఉన్న కాలంలోను లాడెన్‌ గురించి ఎంత శ్రమించినా ఫలితం దక్కలేదు. కాని ఒబామా ఒక చక్కటి వ్యూహంతో, పాకిస్థాన్‌ ప్రభుత్వానికి కూడా తెలియకుండా, దేశం కాని దేశంలో లాడెన్‌ను మట్టుబెట్టారు.

    అమెరికన్లు ఈ రోజు చేసిన పని ప్రపంచ దేశాలన్నిటికీ, ముఖ్యంగా ఇండియా వంటి దేశాలకు కనువిప్పు కావాలి. తప్పు చేసింది ఎవరైనప్పటికీ, వారు ఏ మతానికి లేదా ప్రాంతానికి చెందిన వారయినప్పటికీ వారిని శిక్షించి తీరాల్సిందే. సాక్షాత్తు భారత పార్లమెంటుపై దాడి చేసిన వారిని, దేశ ఆర్థిక రాజధానిపై దాడి చేసిన వారిని తీసుకుని వచ్చి (అదేలెండి.. అరెస్ట్‌చేసి), ముప్పొద్దులా మేపి, వారిని విచారణ పేరుతో కొత్త అల్లుడి మర్యాదలు చేస్తూ, దేశ ప్రజలకు న్యాయం చేస్తున్నామని చెప్పుకోవడం మన నేతలకే చెల్లింది. నేరానికి పాల్పడిన వ్యక్తి ఒక మతానికి చెందినవాడనే ఒకే ఒక్క కారణంతో అతడిని శిక్షించడానికి వెనుకాడడం... న్యాయ విచారణ పేరిట కాలయాపన చేయడం... ప్రజల్ని మోసం చేయడమే అవుతుంది. దేశ గౌరవాన్ని ప్రపంచ దేశాల ముందు తాకట్టు పెట్టడమే అవుతుంది. ఇది మన నాయకులకు, రాజకీయ పార్టీలకు తెలియనిది కాదు. కాని, ఓటు బ్యాంకు రాజకీయాల ముందు దేశ ప్రతిష్టగాని, ప్రజల భద్రత గాని గాలికి కొట్టుకుపోతాయి. తరువాతి పరిణామాలు ఎటు దారి తీసినప్పటికీ, తమ పదవులు, పార్టీ ప్రయోజనాలు ముఖ్యంగాని, ప్రజల దృష్టిలో వారు ఎంత చులకన అవుతారో, ఎవరికీ అక్కరలేదు.

    అన్నిటికన్నా విచిత్రమైన విషయం... మే 2వ తేదీన రాత్రి జెమిని టి.వి.లో ఒక చర్చావేదిక ఏర్పాటు చేసారు. దానిలో ఒక మానవ హక్కుల కార్యకర్త (?) అనుకుంటా... పేరు గుర్తు లేదు... బిన్‌లాడెన్‌ను చంపి అమెరికా చాలా తప్పు చేసిందట... అతన్ని పట్టుకుని, చట్ట ప్రకారం విచారణ చేసి, శిక్ష వేయాల్సిందట... ఇలా సాగింది అతని వాదన. ప్రపంచ వ్యాప్తంగా కొన్ని వేల మంది మరణించడానికి కారణమైన వ్యక్తిని, మతం పేరిట మారణ కాండను సాగించిన ఒక నరరూప రాక్షసుడిని... పట్టుకుని, విచారించడం, శిక్షించడం సాధ్యమవుతుందా? మానవ హక్కులు అటువంటి వారికి అసలు వర్తిస్తాయా?

    ఇక్కడ విషయం హింసని సమర్థించమని కాదు... హింసకు హింసే సమాధానం కాకపోవచ్చు. కాని, కరుడు కట్టిన నేరగాళ్ళని, తప్పు చేస్తున్నామని తెలిసి, ప్రణాళికా బద్దంగా, తాము అనుకున్న దానిని అమలు జరపడం కోసం ఎంతో మంది అమాయకుల్ని చేరదీసి, వారికి శిక్షణ ఇచ్చి, వారి మనసుల్ని మార్చి, ప్రపంచం పట్ల విరక్తి కలిగించి, రక్తపుటేర్లు పారిస్తున్న వారు మారతారనుకోవడం, వారిని న్యాయబద్దంగా శిక్షించాలను కోవడం ఎప్పటికీ జరగని పని. ఏదో ఆవేశంలోనో, తెలియకో ఒకసారి నేరం చేసిన వారిని స్వల్ప శిక్షల ద్వారా, మానసిక పరివర్తన ద్వారా మార్చాలనుకోవడం మంచిదే. చాలా సార్లు అది మేలు చేస్తుంది కూడా. కాని బిన్‌లాడెన్‌ వంటి, ఇంకా మత ఛాందస వాదం ద్వారా, హింస ద్వారా ప్రపంచాన్ని మార్చాలనుకొనే వారిని, వారు పాకిస్థాన్‌లో ఉన్నా, హైదరాబాద్‌లో ఉన్నా ఖచ్చితంగా శిక్షించి తీరాల్సిందే. అప్పుడే ఒక భద్రతతో కూడిన ప్రపంచాన్ని మన భావి పౌరులకి అందించగలుగుతాం. లేదా ఇప్పటిలాగే తాత్సారం చేస్తూ ఉంటే... చేతగాని ధర్మపన్నాలు వల్లిస్తూ కూర్చుంటే, భారత దేశం ఆటవిక మనుషులు, చట్టాలతో కూడిన భయంకర తాలిబన్ల పాలనలోకి వెళ్ళిపోయినా ఆశ్చర్యపోనవసరం లేదు.

ఇది చదవండి... నచ్చితే మీ ఆత్మీయులకి పంపండి....

2011-03-26T19:25:00.000+05:30

డియర్‌ ఫ్రెండ్స్‌,

నేను ఇపుడే నా చెల్లెలు డా. జయ దగ్గర నుంచి వచ్చిన మెయిల్‌ చూసి చాలా ఇంప్రెస్‌ అయ్యాను. జీవితం చాలా చిన్నది. అందులో ఈ కోపాలు, ఆవేశాలు, ద్వేషాలు, అసూయలు ఎందుకో... ఇది పూర్తిగా చదివి, మీకు నచ్చితే మీకు కావలసిన వారికి పంపండి.

మీ

జగదీష్‌

There was a blind girl who hated herself because she was blind.

She hated everyone, except her loving boy friend. He was always there for her..
She told her boyfriend, 'If I could only see the world, I will marry you.'

One day, someone donated a pair of eyes to her. When the bandages came off, she was able to see everything,including her boyfriend.

He asked her,'Now that you c an seethe world, will you marry me?'

The girl looked at her boyfriend and saw that he was blind.The sight of his closed eyelids shocked her. She hadn't expected that. The thought of looking at them the rest of her life led her to refuse to marry him.

Her boyfriend left her in tears and days later wrote a note to her saying: 'Take good care of your eyes, my dear, for before they were yours, they were mine.'

This is how the human brain often works when our status changes.
Only a very few remember what life was like before, an dwho was always by their side in the most painful situations.

Life Is a Gift

Today before you say an unkind word-
Think of someone who can't speak.

Before you complain about the taste of your food - Think of someone who has nothing to eat.

Before you complain about your husband or wife - Think of someone who's crying out to GOD for a companion.

Today before you complain about life -
Think of someone who went too early to heaven.

Before you complain about your children -
Think of someone who desires children but they're barren.

Before you argue about your dirty house someone didn't clean or sweep -
Think of the people who are living in the streets.

Before whining about the distance you drive
Think of someone who walks the same distance with their feet.

And when you are tired and complain about your job -
Think of the unemployed, the disabled, and those who wish they had your job.

But before you think of pointing the finger or condemning an other -
Remember that not one of us is without sin and we all an swer to one MAKER.

And when depressing thoughts seem to get you down -
Put a smile on your face and thank GOD you're alive and still around.
And before you think of signing out, Please think of sending this to atleast ten people including the one who sent it to you.
SAY THANKS GOD FOR WHO I AM ?

యువతను ప్రేమ మత్తులో ముంచేస్తున్న సినిమా టైటిల్స్‌

2011-03-10T22:47:00.002+05:30

సినిమాలు చూస్తేనే యువత చెడిపోతున్నారంటూ, పెద్దతరం వారంతా ఆడిపోసుకుంటుంటే, మేమేదో కళాపోషణ చేస్తుంటే.అందులోను చివరలో సందేశాలు ఇస్తుంటే వాటిని చూసి అందరూ చెడిపోతున్నారనడంలో అర్థం లేదంటూ సినీ కళా ప్రియులు వెటకారం ఆడుతూంటారు. కాని నేటి యువత సినిమాకి వెళ్ళనక్కర్లేదు, కేవలం వాటి టైటిల్స్‌ చూసి చెడిపోతున్నారనడంలో నాకైతే ఏ సందేహం లేదు. లేటెస్ట్‌గా వచ్చిన ఒక సినిమా టైటిల్‌ 'ప్రేమ కావాలి'. చిన్నప్పటి నుంచి అది కావాలి, ఇది కావాలి అని అందరం అడిగే ఉంటాం. ఇప్పుడు మంచినీళ్ళు కావాలి అనేంత ఈజీగా యువత 'ప్రేమ కావాలి' అంటే ఎవ్వరినీ తప్పు పట్టలేం. ఇప్పటికే స్కూల్‌కి / కాలేజ్‌కి వెళితే ఖచ్చితంగా అక్కడ ఒక అమ్మాయి / అబ్బాయిలో ప్రేమలో పడాలి అనేంతగా మన సినిమాల్లో చూపిస్తున్నారు. వారిని అంతలా థియేటర్స్‌కి రప్పించాలంటే టైటిల్‌కూడా అంతే క్యాచీగా ఉండాలనే తాపత్రయంలో దర్శక నిర్మాతలు వారి హద్దులు మీరుతున్నారనిపిస్తుంది ఇప్పటి పరిస్థితి చూస్తుంటే...

    ఎప్పుడో 'ఖుషి' సినిమాలో నెలల పసికందుల మధ్యలో పుట్టిన ప్రేమ, వారు పెద్దయిన తరువాత ఎలా మొద్దులా మారిందో చూసి అందరూ ముక్కున వేలేసుకున్నారు. తరువాత వచ్చిన సినిమాలో 'తూనీగా ... తూనీగా' అంటూ చిన్న తనంలో మంచి ఫ్రెండ్స్‌గా ఉన్న వారు కూడా తరువాతి వయసులో మంచి లవర్స్‌గా ఎలా మారారో రొమాంటిక్‌గా చూపించారు. చిన్నతనంలో ఒక అమ్మాయి, ఒక అబ్బాయి కలిసి ఆడుకుంటూంటే, వారిని చూసి వారు పెద్దయ్యాక ఎంత గొప్ప లవర్స్‌ అవుతారో అని అనుకునేంతగా సమాజాన్ని మార్చేసారు. ఇక 'టెంత్‌ క్లాస్‌'లో నిక్కర్‌ లవ్‌, ఇంటర్‌లో ప్రేమలో పడితే 'కొత్త బంగారు లోకం' చూడొచ్చు అంటూ పిల్లల మనసుల్ని కలుషితంచేసేసారు. స్కూల్లో చదువుతూనే మోటార్‌సైకిల్‌ మెకానిక్‌తో ఎలా ప్రేమలో పడొచ్చో కూడా ప్రాక్టికల్‌గా చేసి చూపించారు.

    ఇప్పుడొస్తున్న ఎక్కువ శాతం 'ప్రేమ' (?) సినిమాల్లో స్కూల్స్‌/ కాలేజ్‌ని బ్యాక్‌డ్రాప్‌గా చూపిస్తున్నారు. లెక్చరర్స్‌ని పరమ బేవార్స్‌గాళ్ళుగా, హాస్య గాళ్ళుగా చూపించే తత్వం కూడా ఈ సినిమాల్లో ఎక్కువయిపోయింది. కాలేజ్‌కి వెళ్ళడమంటేనే ప్రేమలో పడేందుకే అన్నంతగా మన సినిమాల్లో కథలు ఉంటున్నాయి.

    పిల్లలు - ముఖ్యంగా యువత మనసు చాలా సున్నితమైనది. అది చాలా రకాలైన భావోద్వేగాలతో, గందరగోళంతో నిండి ఉంటుంది. ఎవరు ఏది చెబితే అది నిజం అనే పరిస్థితిలో వారు ఉంటారు. తమకంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్మించుకునే ప్రయత్నంలో వారు సహజంగానే చెడువైపు ఎక్కువగా ఆకర్షితమవుతారు. అటువంటి యువత బలహీనతను సొమ్ము చేసుకునే ప్రయత్నమే పైన చెప్పిన సినిమా కథలన్నీ... ప్రేమలో పడడం - కాలేజ్‌ ఎగ్గొట్టడం - పెద్దల్ని ఎదిరించడం - చివరికి పెళ్ళి చేసుకోవడం - సినిమాల్లో ఇవన్నీ చాలా అందంగా కనిపిస్తాయి. కాని నిజజీవితంలో వాస్తవానికి దగ్గరగా వచ్చేప్పటికీ, ఇవన్నీ చాలా మంది జీవితాల్లో కావలసినంత విషాదాన్ని నింపుతాయి.

    సినిమా అనేది ఒక బలమైన మాధ్యమం. అందుకు ఎటువంటి సందేహం లేదు. కళ ఒక్కటే కూడు పెట్టదు కాబట్టి కొంత డబ్బుని కూడా సంపాదించాలి కాబట్టి, వ్యాపార విలువల్ని సినిమాల్లో చొప్పించడం తప్పదు. అలాగని సినిమా మొత్తాన్ని వాణిజ్యమయం చేసేసి, యువత మనో భావాల్ని కలుషితం చేసి, వారి భవిష్యత్తును అంధకారం చేసే ఆలోచనాధోరణిని ప్రోత్సహించే సినిమాల్ని దూరంగా ఉంచాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. థియేటర్‌ లోపలికెళ్ళిన తరువాత ఏ చెత్తయినా చూపించనివ్వండి - కనీసం టైటిల్స్‌ విషయంలోను, వాల్‌పోస్టర్స్‌, మీడియా పబ్లిసిటీ విషయంలోను కొంత సంయమనం పాటించాలి. సినిమా ద్వారా సమాజానికి మేలు చేసి - సందేశాలు ఇవ్వనక్కర్లేదు. కనీసం పసి మనసులు కలుషితం కాకుండా చూడాల్సిన బాధ్యత అందరిపైనా ఉంది.

ఆడపిల్లలంటే అంత అలుసా?

2011-03-03T21:16:00.000+05:30

ఆడపిల్లలు ఎన్ని గొప్ప పనులు సాధించినా, ఆడపిల్లల తండ్రులు ఎంత ఘనులైనా సరే, కొన్ని విషయాలలో రాజీ పడక తప్పదని కొన్ని సంఘటనలు ఋజువు చేస్తూ ఉంటాయి. మగవాళ్ళ దాష్టీకం ముందు ఆడపిల్లలు కానివ్వండి, వారిని కన్న వారు కానివ్వండి, తలవంచుకోవాల్సిందే అనిపిస్తుంది. సమాజంలో కూడా ఇదంతా మామూలే అని అందరూ చూసీ చూడనట్లు వదిలేస్తూ ఉంటారు. దీనికి ఉదాహరణగా రెండు సజీవ ఉదాహరణలు ఈ మధ్యలో మా సంస్థలో జరిగాయి. వాటిని మీతో పంచుకుందామని ఈ టపా వ్రాస్తున్నాను.

   ఈ ముహూర్తాలకి మా ప్రెస్‌లో సుమారు 200 మందికి పెళ్ళి శుభలేఖలు ప్రింట్‌ చేసాము. ప్రెస్‌ అన్నాకా ఏవో చిన్న చిన్న తప్పులు దొర్లడం సహజం. అది మా సిబ్బంది పొరపాటు కావచ్చు, లేదా కస్టమర్‌ అవగాహనా లోపం వల్ల కావచ్చు. అది సహజం. ఒక వారం రోజుల క్రితం ఒక అమ్మాయి (పెళ్ళి కూతురు) ఉదయాన్నే ప్రెస్‌కి వచ్చి ఏడుపు మొదలెట్టింది. ఆ అమ్మాయి మరీ పల్లెటూరు కాదు. చక్కగా చదువుకుంది. ఇంజినీరింగ్‌ అనుకుంటా... ఏమ్మా ఎందుకేడుస్తున్నావు? అనడిగితే శుభలేఖల్లో తప్పు వచ్చిందండి... మా కాబోయే వారు ఫోన్‌ చేసి నన్ను తిడుతున్నారు అంది. పోనీలేమ్మా మరీ అంత తప్పు దొర్లితే మరలా ప్రింట్‌ చేసి ఇస్తాను... బాధ పడకు అని ఓదార్చాను. తీరా చూస్తే, శుభలేఖలో ఏ తప్పు లేదు... కవర్‌ మీద ఫలానా వెడ్స్‌ ఫలానా అని ప్రింట్‌ చేస్తాను. అది పూర్తి పేరు కాకుండా ముద్దు పేరునో, చాంతాడంత పేరుంటే దానిలో నిక్‌నేమ్‌గాని కవర్‌ మీద వేస్తాము. దానిలో ఈ అమ్మాయికి కాబోయే భర్త పేరు చాలా పొడుగుంటే అందులో చివరి పేరు అంటే... శివ నాగ వెంకట సత్య సుబ్రహ్మణ్య వర ప్రసాద్‌ (ఉదాహరణకి పేరు మార్చాను) ఉంటే మా కంప్యూటర్‌ ఆపరేటర్‌ చివరి పేరు తీసుకుని ప్రసాద్‌ వెడ్స్‌ ఫలానా అని వేసింది. కాని ఆ అబ్బాయిని శివ అని పిలుస్తారట.... ఏదయినా అతని పేరే కదా... అది కూడా కావాలని చేసింది కాదు. వధువు తండ్రి గారికి అవగాహన లేక ప్రసాద్‌ అని పొరపాటున చెప్పాడు. ఆ మాత్రం దానికి పెద్ద రాద్ధాంతం చేసేసి, పెళ్ళి కూతుర్ని పట్టుకుని నానా మాటలు అన్నాడట. ఇంతకీ ఆ అమ్మాయి బాధపడుతున్నది పేరు తప్పు వచ్చినందుకు కాదు.... చిన్న పేరు విషయంలోనే ఇంత పట్టుపట్టి గొడవ చేసిన వాళ్ళతో నేను జీవితాంతం ఎలా కాపురం చేయాలి అని భయపడుతూ ఏడుస్తోంది. ఆడపిల్లని అంత బాధపెట్టడం మగవాడి అహంకారం చూపించడం కోసమా, లేక మరేదైనా కారణం ఉందా... నాకేమీ అర్థం కాలేదు...

   మరో ఉదాహరణ.... పెళ్ళికొడుకు ఒక పెద్ద సాఫ్ట్‌వేర్‌ కంపెనీలో జాబ్‌ చేస్తున్నాడట. అమ్మాయి తల్లిదండ్రులు పెద్దగా చదువుకోలేదు. అమ్మాయిని మాత్రం ఇంజినీర్‌ చదివించారు. ఇద్దరికీ పేర్లు ప్రక్కన డిగ్రీలు ప్రింట్‌ చేయించారు. కాని కాబోయే అల్లుడి జాబ్‌ వివరాలు వేయించలేదు. (ఉదా: విప్రో కంపెనీ, బెంగుళూరు). ఈ మాత్రం దానికి వాళ్ళకి పంపిన శుభలేఖలు వెనక్కి పంపించేసి, మేము ఏమన్నా అనామకులమా? మాకో అడ్రస్‌ లేదా? మా అబ్బాయి అంత పెద్ద ఉద్యోగం చేస్తూ ఉంటే (సాఫ్ట్‌వేర్‌ అంటే అదో పెద్ద రాష్ట్రపతి జాబ్‌ అన్నట్టు) ఆ విషయం కార్డ్‌లో ప్రింట్‌ చేయకపోతే మా పరువేం కాను... అంటూ నానా యాగీ చేసారట. ఆ తల్లిదండ్రులు పాపం నా దగ్గరకు వచ్చి కళ్ళనీళ్ళ పర్యంతం అయ్యారు. ఈ రోజే వాళ్ళకి మళ్ళీ కార్ట్స్‌ ప్రింట్‌ చేసి ఇచ్చాను.

   ఒక ఆడపిల్ల మనల్ని నమ్ముకుని మనతో జీవితం పంచుకోవడానికి వస్తుంటే... తనకి ఆనందాన్ని పంచాల్సింది పోయి, పంతాలతో, పట్టింపులతో ఆ అమ్మాయిల మనసుని విరిచేయడం .. వారిని బాధ పెట్టడం, ఇప్పుడే ఇలాగ ఉంటే రేపు ఎలా ఉంటుందో అన్న అభద్రతా భావంలోకి ఆ అమ్మాయిని నెట్టేయడం.... ఇవన్నీ మనషులు చేయాల్సిన పనులేనా... ఇవే కాకుండా కట్నం చాలినంత ఇవ్వలేదనో... ఆడపడుచుకి లాంచనాలు సరిపోలేదనో... తమ వైపు వారికి మర్యాదల్లో లోపం జరిగిందనో... ఇలా చిన్న చిన్న కారణాలు చాలు.... సున్నితమైన మనసులు గాయపడడానికి... జీవితాంతం కలిసి ఉండాల్సిన ఎదుటి వ్యక్తి మనసు విరిగిపోవడానికి... మనం మగాళ్ళం అయితే కావచ్చు... కాని ఎదుటి మనిషిని ఏడిపించే హక్కు మనకి లేదు. అదే ఒక ఆడపిల్ల ఎదురుతిరిగి ఇదేమిటని ప్రశ్నిస్తే... అదిగో... రోడ్డెక్కింది అంటారు. అసలు అంతదాకా తెచ్చుకోవడం ఎందుకు... ఎదుటి మనిషి తనకు భర్తగా ఉంటే బాగుంటుంది అనిపించాలిగాని, వీడేం మొగుడురా బాబూ అనేలా చేసుకోకూడదు. ఇది చదివి కొంతమందైనా చదువుకున్న మూర్ఖులు మారితే, తమని నమ్ముకు వచ్చిన అమ్మాయిని ఏడిపించకుండా చూసుకుంటే... అదే పదివేలు....

రేలంగి, తంగిరాల ప్రభాకర పూర్ణయ్య సిద్ధాంతి గారి పంచాంగం క్యాలండర్‌ - మీ అందరి కోసం - మల్టీకలర్‌లో

2011-01-09T21:02:00.000+05:30

శ్రీ తంగిరాల ప్రభాకర పూర్ణయ్య సిద్ధాంతి గారి పంచాంగం క్యాలండర్‌ గోదావరి జిల్లాల్లోనే గాక, రాష్ట్రం మొత్తం మీద ప్రసిద్ధి గాంచినది. పంచాంగ కర్త తిరుమల తిరుపతి దేవస్థాన ఆస్థాన సిద్ధాంతిగా కూడా సేవలందిస్తున్నారు. తిరుమల శ్రీవారి ఆలయంలో జరిగే అన్ని కార్యక్రమాలకు అంటే వసంతోత్సవం, బ్రహ్మోత్సవం వంటి వాటికి కూడా ఆయనే ముహూర్త నిర్ణయం చేస్తున్నారు. రాష్ట్రం మొత్తం మీద పండుగల తేదీ నిర్ణయ విషయంలో వివిధ సిద్ధాంతుల మధ్య సమన్వయం కుదరని పక్షంలో ప్రభాకర పూర్ణయ్యగారినే సంప్రదించి, రాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఆయన చెప్పిన తేదీలనే ఖరారు చేసి ప్రకటిస్తుంది. అంతేగాక ఈనాడు ఆదివారం మ్యాగజైన్‌లో కూడా ప్రతివారం వారఫలాలు అందిస్తున్నారు.

మా ప్రెస్‌ శ్రీ సత్య ఆఫ్‌సెట్‌ ప్రింటర్స్‌లో కూడా గత రెండు దశాబ్దాలుగా ప్రభాకర పూర్ణయ్య గారి క్యాలండర్‌ని ప్రింట్‌ చేస్తున్నాము. ఇంతటి ప్రసిద్ధిగాంచిన క్యాలండర్‌ని ప్రపంచం మొత్తం మీద ఉన్న తెలుగు వారందరూ ఉపయోగించాలనే సంకల్పంతో మేము ప్రింట్‌ చేసిన పి.డి.ఎఫ్‌. ఫైల్‌ని యధాతధంగా నెట్‌లో ఉంచుతున్నాము. మీకు ఎవరికైనా ఈ క్యాలండర్‌ ప్రింటెడ్‌ కాపీ కావాలనుకుంటే ఈ పి.డి.ఎఫ్‌. నుండి ప్రింట్‌ చేసుకోవచ్చు. లేదా అధిక సంఖ్యలో కావాలనుకుంటే మమ్మల్ని సంప్రదించవచ్చు (ఈ సంవత్సరానికి స్టాక్‌ అయిపోయింది లెండి). ఇప్పటివరకు 4 దేశాల్లో తెలుగువారికి ఈ క్యాలండర్‌ పంపించడం జరిగింది. మిగతా దేశాలు, రాష్ట్రాల వారు ఈ క్యాలండర్‌ని ఉపయోగించుకుంటారని ఆశిస్తున్నాము.

అందరికీ నూతన సంవత్సర మరియూ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలతో..

http://rapidshare.com/files/441635676/Satya_Calender_2011.pdf

హిందువులు తీవ్రవాదులయితే రాహుల్ వ్యాఖ్యానించడానికి కూడా భయపడతాడు....

2010-12-18T22:14:00.000+05:30

భారతదేశంలో హిందూ తీవ్రవాదం ఎక్కువగా ఉందని రాహుల్‌ గాంధీ చేసిన వ్యాఖ్యలు దేశ వ్యాప్తంగా కల్లోలాన్ని రేపుతున్నాయి. వికీలీక్స్‌ బయట పెట్టిన రహస్య పత్రాల్లో భాగంగా అమెరికా దౌత్యవేత్తతో భారత దేశ అంతర్గత పరిస్థితి గురించి ఆయన చేసిన వ్యాఖ్యలు భారత దేశ సంస్కృతిపై జరుగుతున్న దాడిగా భావించవచ్చు. ఇటువంటి వ్యాఖ్యలు భారతదేశానికి ఏదో కావాలనుకుంటున్న రాహుల్‌ యొక్క అజ్ఞానానికి నిదర్శనంగా నిలుస్తాయి. వీర కాంగ్రెస్‌ విధేయులు ఇటువంటి వ్యాఖ్యలు తేలికగా తీసి పడేయొచ్చు లేదా తమదైన వక్ర భాష్యం చెప్పవచ్చు. కాని నిజాన్ని ఎవరూ దాచలేరు కదా. రాహుల్‌ మీద నాకు మొదటి నండి ఒక సదభిప్రాయం ఉండేది. ఒక నూతన తరం ప్రతినిధిగా భారతదేశం ఇప్పుడున్న సమస్యల నుండి బయటపడేయడానికి ఇటువంటి వారు తమ శక్తి యుక్తులను ఉపయోగిస్తారనే భావంతో నేను ఉండేవాడిని. కాని రాహుల్‌ కూడా సగటు కాంగ్రెస్‌ మార్కు రాజకీయ వాదేనన్న విషయం ఈ వ్యాఖ్యలతో నిర్ధారణ అయిపోయింది.

భారతదేశ చరిత్ర తెలిసిన వాళ్ళెవరయినా ఈ దేశం ఇప్పటివరకు ఎవ్వరిమీదా దాడి చేయడం గాని, ఇతర మతాలతో సామరస్యంగా లేకపోవడం గాని చేయలేదనే నిజాన్ని గ్రహించే ఉంటారు. ప్రపంచంలోని ఏ దేశంలోనూ లేని విధంగా అనేక పెద్దమతాలు భారతదేశంలో పుట్టాయి. బౌద్ధం, జైనం, సిక్కుమతం, ఇంకా హిందూ మతంలోనే అనేక శాఖలు ఈ గడ్డపై పుట్టాయి. ఎప్పుడూ ఏ మతంతోను భారతదేశ సంస్కృతి ఘర్షణ పడినట్లుగా చరిత్రలో లేదు. దానికి బదులుగా అన్ని మతాలను తనకు అనుగుణంగా మార్చుకుని, లేదా వాటికి తగ్గట్లుగా తనని తాను సంస్కరించుకుని, భారతీయ సంస్కృతి ప్రపంచంలోనే ఒక విశిష్టమైన సంస్కృతిగా రూపుదిద్దుకుంది. సరిహద్దులకు ఆవల నుండి వచ్చిన అనేక ఇతర మతాల వారిని కూడా అంటే కిరస్తానీయులను, ముస్లింలను కూడా తనతో పాటు కలుపుకుని ముందుకు వెళుతుంది విశిష్టమైన భారతజాతి. మీరు ప్రపంచంలో మిగతా దేశాలను గమనించండి. ఎక్కడైనా ఒక మతం ప్రబలంగా ఉంది అంటే దానర్థం ఇతర మతస్థులు ఆయా దేశాల్లో ఇబ్బందులు ఎదుర్కొంటున్నారని మనం తెలుసుకోవచ్చు. క్రిసెండమ్‌ (అంటే క్రిష్టియన్‌ మతం ఉన్న దేశాలు) ముస్లింలకు ఎటువంటి ప్రాధాన్యత ఉండదు. అదే సమయంలో ఇస్లామిక్‌ దేశాలలో పరిస్థితులు ఎలా ఉంటాయో అందరికీ తెలుసు. అక్కడ ఇస్లాం తప్ప మరో మతానికి ఎట్టిపరిస్థితిలోను, ఆఖరికి కలలో కూడా చోటు ఉండదు. కనీసం ఎవరి మతం గురించి వారు ప్రచారం చేసుకోవడానికి కూడా అక్కడ ఆంక్షలుంటాయి. ఆ దేశాలలో పనిచేసే హిందువులు తాము అక్కడికి తీసుకెళ్ళే పంచాంగం క్యాలండర్లలో కూడా హిందు దేవుళ్ళ బొమ్మలు లేకుండా జాగ్రత్త పడుతుంటారు. ఎందుకంటే అటువంటి క్యాలెండర్లని ఎయిర్‌పోర్టులోనే చింపి చెత్తలో పడేస్తారట. మతం విషయంలో అక్కడ కఠినంగా ఉంటారు. కాని భారతదేశం యొక్క విషయాన్ని తీసుకోండి. ఇక్కడ అటువంటి పరిస్థితిని కలలో కూడా ఊహించలేము. ఇక్కడ అన్ని మతాల వాళ్ళు పైకి కలిసి సహజీవనం చేస్తున్నట్లుగానే కనిపిస్తూ ఉంటారు. మనం కూడా అలాగే చెప్పుకుంటూ ఉంటాం. కాని వాస్తవ పరిస్థితి వేరు. మైనారిటీ మతాలకు చెందిన ప్రజలు మెజారిటీ ప్రజల మనోభావాలను దెబ్బతీస్తూనే ఉంటారు. వారి సంస్కృతిని విమర్శిస్తూనో, ద్వేషిస్తూనో కాలం గడుపుతారు. విగ్రహారాధన చేస్తే పాపం అంటుతుంది అంటాడు ఒకడు. ఆడవాళ్ళందరూ బొట్టు బిళ్లలు ధరించవద్దు అంటాడు మరొకడు. పుష్కరాలలో, హిందూ పండుగలు చేసుకొనే చోట, వారి పుణ్య క్షేత్రాలలో పాంప్లెట్స్‌ పంచుతూ కనబడతాడు ఇంకొకడు. అసలివన్నీ ఎందుకు? ఏకంగా బాంబులేసి చంపేస్తే వారే (హిందువులే) దారిలోకొస్తారు అని నమ్ముతాడు మరో మతం వాడు. కాని ఎప్పుడూ ఎవర్నీ నిందితులుగా ఇక్కడ చూపించలేదే. ఏ కోర్టు వారికి శిక్ష వేసిన పాపాన పోలేదే. పార్లమెంట్‌ మీద దాడి చేసిన వాళ్ళని, తాజ్‌ హోటల్‌లో మారణహోమం సాగించిన వారిని మీనం మేషం లెక్కిస్తూ, మూడు పూటలా శుభ్రంగా మేపుతున్నాం కదా. ఇంకా సిగ్గు లేని రాజకీయ నాయకులే అటువంటి వారిని వెనకేసుకుని మాట్లాడడం మనం పబ్లిక్‌గా చూస్తూ ఉంటాం. ఇంత జరిగినా కూడా ఈ దేశంలో హిందూ తీవ్రవాదం ఉందనడం సిగ్గుచేటు. అవి రాహుల్‌ గాంధీ వంటి వ్యక్తికి తగని మాటలు.

ఒకటి మాత్రం నిజం. ఈ దేశంలో మెజారిటీ ప్రజలు తమకు జరుగుతున్న అన్యాయాన్ని చూస్తూ ఉన్నారు. కాని మౌనంగా మాత్రం లేరు. ప్రపంచంలోనే ఒక విశిష్టమైన సంస్కృతి, మరే దేశంలోనూ లేని ఉన్నతమైన జ్ఞాన సంపద ఉన్న తమ జాతికి పట్టిన దుర్గతిని గురించి వారు ఖచ్చితంగా విచారిస్తూ ఉంటారు. మరో సాంస్కృతిక పునరుజ్జీవనం దిశగా ఈ దేశం ఖచ్చితంగా దూసుకువెళుతుంది. అది ఎప్పుడు జరుగుతుందనేది, ఎవరు నాయకత్వం వహిస్తారు అనేది ఇప్పుడే చెప్పలేకపోవచ్చు. నేను ఇక్కడ హిందూ తీవ్రవాదాన్ని సమర్థించడం లేదు అలాగని వ్యతిరేకించడం లేదు. తీవ్రవాదం ఏ రూపంలో ఉన్నా కాని అది ఖండనీయమే. కాని ఎదుటి వారు హింసకు దిగినప్పుడు మనం హింసకు దిగకుండా శాంత వచనాలు వల్లిస్తే ఎంత హాని జరిగిందో ఇప్పటి వరకు అందరూ ప్రత్యక్షంగా చూసారు. హింసకు హింస పరిష్కారం కాకపోవచ్చు కాని వేరే దారి లేకపోతే మాత్రం హింసే శరణ్యమవుతుంది.

కులాల కుమ్ములాటలు ఎప్పటికీ మనకి తప్పవా?

2010-12-13T20:39:00.000+05:30

ఎప్పుడూ ఆనందంగా, విచారాన్ని దరిచేరనివ్వకుండే ఉండే నేను ఈ రోజు చాలా బాధగా ఉన్నాను. ఎద లోతుల్లో ఏదో తెలియని భావం నన్ను ఉత్సాహంగా ఉండనివ్వడం లేదు. ఎందుకని నాలో ఈ మార్పు? ఎంత వత్తిడినైనా, ఎంతటి బాధనైనా సునాయాసనంగా ఎదుర్కోవచ్చునని వీలు దొరికినప్పుడల్లా 'స్ట్రెస్‌ మేనేజిమెంట్‌'పై ఉపన్యాసాలిచ్చే నేను ఇంత ముభావంగా ఎందుకున్నాను? నాకు తెలుసు - దాని కారణం ఏమిటో... నాలుగు రోజుల క్రితం జరిగిన ఆ దురదృష్టకర సంఘటన ఇంకా నా కళ్ళ ముందు కదలాడుతూనే ఉంది.

ఎప్పటిలాగే కాలేజ్‌కి వెళ్ళిన నన్ను మా ఆఫీస్‌ మేడమ్‌ హడావుడిగా ఒక క్లాస్‌ కేన్సిల్‌ చేయడానికి పర్మిషన్‌ అడిగారు. కారణమేమిటంటే ఆ రోజు స్కాలర్‌షిప్స్‌ కోసం పిల్లలందర్నీ వెరిఫికేషన్‌ చేయాలని, వాళ్ళిచ్చిన వివరాలతో అన్నీ సరిపోయాయో లేదో కనుక్కోవాలని చెప్పారు. నేను కూడా పెద్దగా ఆలోచించకుండా ఒ.కే. అనేసాను. కొద్దిసేపటిలోనే వెరిఫికేషన్‌ మొదలయ్యింది. నేను కూడా చూద్దామని క్లాస్‌లోకి వెళ్ళాను. ముందుగా ఒక విద్యార్థిని పేరు పిలిచారు. ఆ అమ్మాయి లేచి నిలబడింది. నీ పూర్తి పేరు... చెప్పింది.... నీ తండ్రి పేరు... చెప్పింది. మీదే కులం..... సమాధానం లేదు. మౌనంగా నుంచుని మా వైపే చూస్తూ ఉంది. నేను కేస్ట్‌ సర్టిఫికేట్‌ తీసుకుని చూసాను. నాకు పరిస్థితి అర్థం అయింది. ఆ అమ్మాయిని కూర్చోమన్నాను. మరో అమ్మాయి పేరు పిలిచారు మా మేడం. పైన చెప్పిన పరిస్థితే మళ్ళీ రిపీట్‌ అయింది. ఈ సారి ఆ పాప కళ్ళల్లో సన్నటి కన్నీటి పొర. క్లాసులో గుసగుసలు, వెనుక బెంచిలో నుంచి చిన్నగా నవ్వులు. ఒక్క సారిగా నా మనసు బాధతో మెలిపెట్టింది. ఏమిటిది? మనం ఎక్కడున్నాం? ఆటవికుల సమాజంలోనా లేక మధ్య యుగాలనాటి కులాలతో భ్రష్టు పట్టిన భారతదేశంలోనా? కులాల ఆధారంగా ఆ రోజుల్లో మనుష్యుల్ని శారీరకంగా, మానసికంగా హింసించే వారని విన్నాం, చరిత్ర పుస్తకాల్లో చదివాం. కాని ఈ రోజున జరుగుతున్నదేమిటి? ప్రభుత్వమే సమాజాన్ని కులాల పరంగా విడదియ్యమని, వారి కులాన్ని ఎమ్‌.ఆర్‌.ఓ. దగ్గర ధృవీకరించమని ఆ సర్టిఫికెట్ల ఆధారంగా డబ్బులు పంచుతామని అంటోంది. ఇది ఎంత వరకు న్యాయం? డబ్బు లేని వాళ్ళు ఏ కులంలో అయినా ఉండవచ్చు. అటువంటి వాళ్ళకి సహాయం చెయ్యవచ్చు కదా? ఏ పాపం, పుణ్యం తెలియని పసి మనసుల్ని కులాల పేరుతో కలుషితం చేయడం ఎందుకు? కాలేజ్‌లో పిల్లల్ని ఎంతో దగ్గర నుండి గమనించాను. వాళ్ళంతా ఎంతో నిష్కల్మషంగా స్నేహితులవుతున్నారు. వాళ్ళలో ఎక్కడా కుల ప్రస్థావన లేదు. ఒకళ్ళ కేరియర్‌లో భోజనం మరొకరు ఆనందంగా పంచుకుని భోజనం చేస్తున్నారు. ఎవరి ఇంట్లోనైనా మంచి కూర చెయ్యకపోతే పక్కనున్న అమ్మాయి తన కేరియర్‌లో నుంచి కూర తీసి ఆ పాపకి పెట్టడం నేను చూసాను. ఒంట్లో బాగోక పోతే మేడమ్‌కి తెలియకుండా నోట్స్‌ రాసిపెట్టిన పిల్లల్ని చూసాను. ఇంకెక్కడుంది వివక్ష? ఇంకెక్కడుంది కులాల పేరుతో హింస? ఇప్పుడు పెద్దవాళ్ళమయిన మనమే బుద్దిలేకుండా చిన్నపిల్లల మధ్య కులాల పేరుతో చిచ్చు పెడుతున్నామేమో అనిపించింది.

వెంటనే ఆ దుర్మార్గమైన కార్యక్రమానికి ఫుల్‌స్టాప్‌ పెట్టేసాను. ఆ రాత్రికి సరిగా నిద్ర పట్టలేదు. ఏదో కలత నిద్ర... అందులో ఒక భయంకరమైన పీడ కల... ఒక అందమైన ప్రదేశం. అక్కడ తెల్లని రంగుతో మెరిసిపోతున్న అందమైన పక్షులు.... ఇంతలో అక్కడో ఫ్యాక్టరీ లాంటిది... ఎవరో వచ్చి నిర్దాక్షిణ్యంగా ఆ పక్షుల రెక్కలు విరిచి ఆ యంత్రాలలోకి తోస్తున్నారు... వాటి రెక్కల నుండి వస్తున్న రక్తంతో అందమైన వాటి తెల్లటి రంగు ఎర్రగా మారుతోంది.... అవి విదారకంగా అరుస్తున్నాయి.... ఒక్కసారిగా మెలకువ వచ్చేసింది.... ఈ సమాజంలో అందరూ కలిసి ఎంత తప్పు చేస్తున్నామో... రాజకీయ నాయకులు వారి ఓట్ల కోసం ఈ సమాజాన్ని ఎంతలా కలుషితం చేస్తున్నారో... కుల సంఘాల పేరు చెప్పి వాటి నాయకులు సమాజంలో ఎలా చిచ్చు పెడుతున్నారో తలుచుకుంటూ... నా హృదయం ద్రవించిపోయింది. కనీసం రాబోయే తరాల్లో నయినా ఈ కుల రాక్షసి పూర్తిగా అంతమైపోవాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. అంతకు మించి మనమేం చేయగలం....

మనసును చెమర్చిన జ్ఞాపకాలు - సర్‌ ఆర్ధర్‌ కాటన్‌ మ్యూజియం

2010-11-28T20:33:00.000+05:30

కార్తీక మాస విహార యాత్రల సందడి మొదలయ్యింది. మా కాలేజ్‌లో విద్యార్థినులు ప్రతి రోజు విహారయాత్ర కోసం నన్ను అడుగుతూ ఉంటే, రాజమండ్రి వెళదామని ప్రపోజ్‌ చేసాను. అలా అన్నానే గాని ఎక్కడికి వెళ్ళాలో నాకూ పూర్తిగా ఆలోచన లేదు. వాటర్‌ వరల్డ్‌కు తీసుకువెళితే బాగుంటుందని సన్నిహితులు సలహా యిచ్చారు. కాని వినోదంతో బాటుగా పిల్లలకు విజ్ఞానం కూడా లభించే విధంగా టూర్‌ ప్లాన్‌ చేద్దామని అనిపించింది. నిన్న ఉదయం మొత్తం నాలుగు బస్సుల్లో అందరం కలిసి విహార యాత్రకు బయలుదేరాము. ధవళేశ్వరం బ్యారేజ్‌ మీద కొద్ది సేపు బస్సులు ఆపుచేయించి, గోదావరి అందాలని చూస్తూ, చల్లగా వీచే స్వచ్ఛమైన గాలిని పీలుస్తూ అందరూ మైమరచిపోయారు. అప్పుడు గుర్తుకు వచ్చింది. అవతలి గట్టు మీదకు చేరగానే అక్కడ సర్‌ ఆర్ధర్‌ కాటన్‌ మ్యూజియం ఉందని. ఎప్పటి నుంచో నేనూ ఒకసారి వెళదామని అనుకుంటున్నాను గాని వెళ్ళడం కుదరలేదు. వెంటనే బస్సు డ్రైవర్లను పిలిచి తరువాత మనం ఆగవలసిన చోటు మ్యూజియం అని చెప్పేసాను. అలా అన్నానే గాని, అక్కడి గొప్పతనం ఏమిటో, ఎలా ఉంటుందో నాకే తెలియదు. ఇక పిల్లలకి ఏమి చెబుతాను. మొత్తానికి ఉదయం 11: 30 ని.లకు అక్కడకు చేరుకున్నాం.

    ధవళేశ్వరం బ్యారేజ్‌ మీద నుండి ఊళ్ళోకి వచ్చే బ్రిడ్జి ప్రక్కన గోదావరి గట్టున ఉన్నది ఈ కాటన్‌ మ్యూజియం. మ్యూజియంకి వెళ్ళే దారిలో అటూ ఇటూ పచ్చని చెట్లతో మనసుకి చాలా ఆహ్లాదకరంగా అనిపించింది. లోపలికి వెళ్లడానికి మనిషికి 2 రూపాయిలు టిక్కెట్‌. పరిసరాలన్నీ చాలా పరిశుభ్రంగా ఉన్నాయి. చక్కటి గార్డెన్‌ కూడా ఉంది. మధ్యలో ఠీవీగా నుంచుని ఉంది రెండు వందల సంవత్సరాల చరిత్రకు సాక్షిగా నిలబడిన చక్కటి భవనం. ఆ భవనంలోకి వెళుతుంటే మనసు అప్రయత్నంగా ఉద్విగ్నతకు లోనయింది. ఈ రోజు గోదావరి జిల్లాలు ఇంత సుసంపన్నంగా ఉండడానికి కారణమైన ఒక మహావ్యక్తి నివసించిన భవనం అదే అని తెలిసి ఒక పవిత్ర భావానికి లోనయ్యాను. మ్యూజియం లోపల గత కాలపు చరిత్రను చక్కగా చెప్పే చారిత్రక ఆధారాలు ఉన్నాయి. కాటన్‌ జీవిత విశేషాలు, ఆయన వాడిన పరికరాలు, గోదావరి నదిపై కట్టిన ఆనకట్ట నిర్మాణ విశేషాలు, గోదావరి డెల్టా వివరాలు, ఆనకట్ట నమూనా, ఆక్విడెక్టుల వివరాలు ఇలా ప్రతి గదిలోను ఎన్నో విశేషాలు కొలువై ఉన్నాయి.

    1830వ సం||రంలో గోదావరి జిల్లాల్లో అనావృష్టి పరిస్థితులు ఏర్పడ్డాయట. తినడానికి తిండి లేక, పశువులకు గ్రాసం దొరక్క గ్రామాలకు గ్రామాలే తుడిచిపెట్టుకుపోయాయట. ఆనాటి లెక్కల ప్రకారం ఈ ప్రాంతంలో సుమారు రెండు లక్షల మంది మృత్యువాత పడ్డారు. వేరే దారిలేక పుట్టిన పసికందుల్ని పిల్లల్ని సంతలో అమ్ముకునే వారట. అటువంటి దుర్బర పరిస్థితుల్లో ఇక్కడికి దేవుడి రూపంలో వచ్చాడు సర్‌ ఆర్ధర్‌ కాటన్‌. కేవలం 15 సం||ల వయసులోనే బ్రిటిష్‌ ప్రభుత్వంలో ఒక సామాన్య ఉద్యోగిగా వచ్చి, ఇక్కడి పరిస్థితులను ఆకళింపు చేసుకుని, ఇక్కడి ప్రజలకు ఏదైనా చేయాలనే సంకల్పంతో నీటి పారుదల రంగంపై పరిశోధనలు చేసి, గోదావరి నదిపై ఆనకట్ట కట్టి నీటిని నిలువ ఉంచి, కరువు పరిస్థితులను ఎదుర్కోవాలని బ్రిటిష్‌ గవర్నమెంట్‌కు నివేదిక పంపించాడట. వారు దానికి అనుమతి నివ్వడంతో కాటన్‌ రంగంలో దిగారు. అప్పటిలో అంటే 150 సం||ల క్రితం ఎటువంటి సౌకర్యాలు లేని రోజుల్లో గుర్రం మీద తిరుగుతూ, దొరికిన పళ్ళనే తింటూ, గోదావరి తీరంపై అనేక పరిశోధనలు చేసారు. ఆనకట్ట నిర్మాణానికి అనువైన ప్రదేశం కోసం తిరుగుతూ పాపి కొండల నుండి ధవళేశ్వరం వరకూ తిరిగి, అనేక కష్టనష్టాలను, బాధలను తట్టుకుంటూ చివరికి ధవళేశ్వరం ప్రాంతాన్ని ఆనకట్ట నిర్మాణానికి అనువైన ప్రదేశంగా గుర్తించారు. పాపికొండల ప్రాంతంలో గోదావరి ఉరవడి ఎక్కువగా ఉండటం, ఆ రోజుల్లో రెండు కొండల మధ్య ఆనకట్ట నిర్మాణానికి తగిన సాంకేతిక పరిజ్ఞానం లేకపోవడం వలన ధవళేశ్వరంలో ఆనకట్ట నిర్మాణం కావించారు. పని మొదలు పెట్టిన మూడు సంవత్సరాలు వ్యవధిలోనే ఆనకట్ట నిర్మాణం పూర్తి కావించడం కాటన్‌ ఉక్కు సంకల్పానికి నిదర్శనం.

    ఈనాటి మన వాళ్లు అంటే భారతీయులం అని చెప్పుకునే వాళ్ళు ఆయన్ని చూసి నేర్చుకోవలసింది ఎంతో ఉంది. మన దేశస్థుడు కాకపోయినా, ఇక్కడి వాళ్ళ పట్ల అభిమానంతో రేయనక, పగలనక శ్రమించి, పూర్తి కమిట్‌మెంట్‌తో ఫలితాన్ని సాధించి అందరి గుండెల్లో స్థానాన్ని సంపాదించుకున్నాడు. ఇప్పటి రాజకీయ నాయకుల్లో, ఇంజనీర్లలో, కాంట్రాక్టర్లలో (అందరూ పేరుకు భారతీయులే, దేశభక్తులే) ఎంత మందిలో అటువంటి కమిట్‌మెంట్‌ ఉంటుంది. ఈ రోజు వేసిన రోడ్డు, రేపు వర్షం కురవగానే పెచ్చులూడిపోతుంది. అటువంటిది 150 సం||లుగా కొద్దిపాటి మరమ్మత్తులతో ఆనకట్ట పనిచేస్తుందంటే ఆయన నిర్మాణ చాతుర్యానికి అంతకంటే నిదర్శనం ఏం కావాలి. ఇప్పటి రాజకీయ నాయకులు ప్రాజక్టును సంవత్సరాల కొద్దీ సాగదీస్తున్నారు. ప్రాజెక్టు పూర్తికాకుండానే కాలువలు తవ్వేస్తున్నారు. కనీసం వాలు కూడా చూస్తున్నారో లేదో అనుమానమే. అటువంటిది ఎటువంటి సౌకర్యాలు లేని రోజుల్లో గుర్రం మీద, కాలి నడకనా, సరైన రోడ్లు కూడా లేని సమయంలో డెల్టా అంతా పర్యటించడం మాటలు కాదు. నీటి వాలు కనిపెట్టి ఆ రోజు తవ్విన కాలువలు ఈ రోజుకూ డెల్టాకు అన్నం పెడుతున్నాయి. ఇచ్చిన పనిని ఏదో ఒక రకంగా తూతూ మంత్రంగా దులిపేసే నేటి మన ఇంజనీర్‌ ఆఫీసర్లకి, ఆనాటి కాటన్‌ దొరకి ఎంత తేడాయో కదా.

    కేవలం జీతం కోసం మాత్రమే పని చేసుంటే సవాలక్ష ఇంజనీర్లలో ఒకరిగా కాటన్‌ మిగిలిపోయేవాడు. కాని గుండెల నిండా కమిట్‌మెంట్‌, ప్రజలకు మేలు చేయాలనే తపనతో పని చేయడం వల్లనే కాటన్‌ ఒక మహామనీషి కాగలిగాడు. అందరికీ ఆదర్శం కాగలిగాడు. ఆయన నివసించిన ప్రదేశాన్ని కూడా ఈ రోజుకీ మనం గౌరవిస్తున్నామంటే అది ఆయన కృషి వల్ల మాత్రమే. ఇలా మా విద్యార్థినులకి కాటన్‌ గొప్పతనాన్ని చెబుతూ, మనసులో చెమర్చిన కృతజ్ఞతా భావం కన్నులలో నీటి రూపంలో తిరుగుతూండగా, దానికి ఆనకట్ట కట్టమని కాటన్‌ను స్మరించుకుంటూ, తిరిగి బస్సులలో బయలుదేరి రాజమండ్రి పయనమయ్యాము.

అమెరికా అధ్యక్షుని అనవసరమైన భయాలు

2010-11-23T17:51:00.000+05:30

‘రాజు వెడలె రవి తేజములలరగ’ అంటూ అమెరికా అధ్యక్షుడు ఒబామా భారత దేశ యాత్ర ఆర్భాటంగా పూర్తయింది. భారత ప్రజల అభిమానాన్ని సంపాదించడానికో లేదా ఇక్కడున్న పెట్టుబడులు, మార్కెట్లను ఆకర్షించడానికో లేదా మనస్ఫూర్తిగానో భారత ప్రజల పట్ల ఒబామా చాలా అభిమానాన్ని ఒలకపోసారు. ఆయన ప్రసంగంలో భారత దేశం పట్ల, ఇక్కడి ప్రజల పట్ల ఎన్నో మంచి భావనలు వ్యక్తమయ్యాయి. మరో పదేళ్ళలో భారతదేశం ప్రపంచాన్ని శాసిస్తుందని, ఆర్థిక వ్యవస్థ విషయంలో చైనాను, అమెరికాలను మించిపోతుందని ఆయన ప్రశంసించారు. కాని ఆయన భయాలు చాలా వరకు అర్థరహితమైనవి. ఇక్కడి వాస్తవాలని గమనిస్తే ఆయన అలా అని ఉండకపోవచ్చు. లేదా నిజం తెలిసినా కావాలని అబద్ధమైనా చెప్పుండాలి.

ఒబామా చెప్పిన విషయాలన్నీ నిజం కావాలంటే మనం చాలా కష్టపడాలి. ఇంకా మారాల్సింది కూడా చాలా ఉంది. కొన్ని ముఖ్యమైన ఉదాహరణలు చెప్పుకుందాం.

1. వర్క్‌ కల్చర్‌: మన దేశంలో ఎక్కువ శాతం మందికి లేనిది ఇదే. పని చేయాలంటే బద్దకం. ఏదో వంక పెట్టి తప్పించుకోవాలని చూసేవాళ్ళే ఎక్కువ. దీనికితోడు పెళ్ళిళ్ళు, చావులు, పండుగలు, పేరంటాలు అంటూ ప్రతీ సారి ఏదో ఒక సాకు చెప్పి పనికి ఎగనామం పెడతారు. మన వాళ్ళకి డబ్బుతో పెద్దగా పనిలేదు. ఉన్నదానితోనే తృప్తిగా బ్రతికేస్తారు. అందుకే పని మానేసిన రోజున జీతం పోతుందని తెలిసినా, లెక్కచేయరు. గట్టిగా వర్షం వచ్చినా, ఎండకాసినా ఆ రోజుకు పనికి ఎగనామమే.

2. పని మీద శ్రద్ద: ఎవరు ఎన్ని చెప్పినా మనవాళ్ళకి పని మీద శ్రద్ద ఉండదు. ప్రపంచంలో అందరికంటే ఎంతో తెలివైన వాళ్ళయినప్పటికీ, పనిని ఇంకా బాగా చెయ్యగలిగినప్పటికీ, మనం చెయ్యం. ఏదైన ఒక పనిని పూర్తి ఖచ్చితత్వంతో చేస్తే, దానినే పెర్‌ఫెక్షన్‌ అంటారు. ఏదో దులుపుకు వెళ్ళిపోదామనే ధ్యాసే తప్ప మనకి చేస్తున్న పనిలో నిజాయితీ ఉండదు. ఏదైనా ఒక చిన్న వస్తువు తయారు చేసే విషయమే తీసుకోండి. అమెరికా, జపాన్‌ దేశాల్లో తయారైన వస్తువులకి, ఇండియా, చైనాల్లో తయారైన వస్తువులకి నాణ్యత విషయంలో చాలా తేడా ఉంటుంది. అది అందరికీ తెలిసిందే. ఇక్కడ ఎవరైనా విదేశాల నుంచి వచ్చి కోట్ల రూపాయిలు పెట్టుబడి పెట్టి ఒక పరిశ్రమ స్థాపించినప్పటికీ, అందులో తయారయ్యే వస్తువులు మాత్రం నాణ్యతగా ఉండవనేది అందరికీ తెలిసిన విషయమే.

3. నిజాయితీ: పని చేసేటపుడు నిజాయితీగా ఉంటేనే పైన చెప్పిన పెర్‌ఫెక్షన్‌ సాధ్యమవుతుంది. ఒక జర్మనీ లేదా జపాన్‌ కంపెనీలో పనిచేసే ఉద్యోగి ఎలా ఉంటాడో ‘డిస్కవరీ’ ఛానల్‌లో గమనిస్తే అర్థం అవుతుంది. కార్లు కంపెనీల్లో పనిచేసే వాళ్ళతో ఇంటర్వ్యూ చూపించినపుడు ఇది నా దేశంలో తయారయిందని ప్రపంచమంతా తెలియాలి అని చెప్పడం నేను గమనించాను. తయారైన కారు లేదా రాకెట్‌ను పని పూర్తయిన తరువాత ప్రేమతో తాకడం కూడా చూసాను. చేసే పనిని వారు అంత నిజాయితీగా ప్రేమిస్తారు. మనం నేర్చుకోవాల్సింది అదే.

4. దేశభక్తి: దేశభక్తి డైలాగులు చెప్పడం గాని, గేయాలు రాయడంలోగాని మనకు మనమే సాటి. కాని ఆచరణలోకి వచ్చేసరికి దేశభక్తి అనేదే ఎక్కడా కనిపించదు. దేశభక్తి అంటే దేశాన్ని ప్రేమించడం. అంటే సాటి భారతీయుడిని ప్రేమించడం. కాని అలా ఎవరైనా చేస్తున్నారా? రాజకీయ నాయకులకు, ఆఫీసర్లకు లంచాలు తీసుకోవడంలో ఉన్న శ్రద్ద పరిపాలనలో ఉండదు. లంచం తీసుకుని సాటి దేశస్థుడిని అవమానిస్తున్నామనే కనీస జ్ఞానం కూడా వారికి ఉండదు. వీళ్లకి లంచాలు ఇవ్వడం కోసం, ఉన్న క్వాలిటీని చంపేసి నిధులన్నీ కాంట్రాక్టర్లు స్వాహా చేసేస్తారు. కోట్లాది రూపాయిలు ఖర్చు చేసి వేసిన రోడ్లు, డ్రైనేజి, ప్రాజెక్టులు వంటివి కనీసం సంవత్సరం కూడా ఉండవు. రోడ్లు పెచ్చులూడిపోయి, కంకర బయటకి వచ్చి, దుమ్ము లేచిపోతూ ఉంటాయి. డ్రైనేజిలో నీరు సరిగ్గా పారదు. అరే, ఇది మన దేశం.... మన కన్నా చిన్న దేశాలు కూడా రోడ్లు చాలా అందంగా వేసుకుంటాయి.... మనల్ని చూసి అందరూ నవ్వుతారనే సిగ్గు కూడా ఎవరికీ ఉండదు.

5. ప్లానింగ్‌: మనకి ప్లానింగ్‌, సమన్వయం అనేది ఏ కోశానా ఉండదు. అది మునిసిపాలిటీ రోడ్ల విషయంలో కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తుంది. ముందు రోడ్‌ వేసేస్తారు. తరువాత డ్రైన్‌ కోసం ఆ రోడ్‌ తవ్వేస్తారు. మళ్ళీ రోడ్‌ వేస్తారు. తరువాత టెలిఫోన్‌ తీగల కోసం మళ్ళీ తవ్వేస్తారు. కొన్నాళ్ళకి వాటర్‌ డిపార్ట్‌మెంట్‌ వారు తవ్వేస్తారు. ఇలా అందరూ తవ్వేసిన తరువాత శుభ్రంగా రోడ్‌ పోసి, ఈ సారి గ్యాస్‌పైప్‌లైన్‌ కోసం మళ్ళీ తవ్వేస్తారు. ఒక్క రోడ్‌ విషయంలోనే కాదు, ఏ విషయంలోనైనా భవిష్యత్తు గురించి, అప్పుడు కలగబోయే అవసరాల గురించి ఎవరూ ఆలోచించరు. అప్పటికి ఆ పని అయిపోతేచాలు. బ్రిటిష్‌ వారు వంద, నూట యాభై సంవత్సరాల క్రితమే రోడ్స్‌, రైల్వే లైన్‌ వేసినపుడు అటూ ఇటూ కూడా భవిష్యత్‌ అవసరాల కోసం మరో రెండు లేన్లు వేసుకోవడానికి వీలుగా భూ సేకరణ చేసేసి ఉంచారు. అటువంటి దూరాలోచన మనకి ఎప్పుడు వస్తుందో... ఇప్పుడున్న ‘దురాలోచన’ల్లోంచి ఎప్పుడు మనం బయటపడతామో...

చెప్పాలంటే ఇంకా చాలా ఉంది. ఇంత కన్నా ఎక్కువ తిట్టుకున్నా తిట్టే నాకు, చదివే మీకు బోర్‌ కొడుతుంది. వీటిలో కనీసం కొన్నింటినైనా రాబోయే తరంలో కొందరైనా మార్చుకుని, ఇండియా అంటే సోమరిపోతుల దేశం కాదని, నిజంగానే కష్టించి పనిచేసే నిజాయితీ కలిగిన దేశం అని ప్రపంచంలో అందరూ మెచ్చుకొనేలా చేయగలగడం పూర్తిగా మన చేతుల్లోనే ఉంది. అది మన దగ్గర నుండే మొదలవ్వాలి. ‘చీకటిని తిడుతూ కూర్చునే కన్నా చిరు దీపం వెలిగించాలి’ అది ఎవరో అని ఎదురు చూసే కన్నా మనమే ముందు ఆ దీపాన్ని వెలిగిస్తే మరికొంత మందికి చక్కటి దారి చూపించగలిగిన వారం అవుతాము. అపుడు ఒక్క అమెరికా మాత్రమే కాదు, మిగతా అందరు దేశాల అధ్యక్షలు వారి స్వార్థం కోసం కాకుండా, నిజంగానే మన దేశాన్ని చూసి, మన శక్తిని చూసి భయపడే రోజు, గౌరవించే రోజు వస్తుంది.

ప్రేక్షకుల సహనాన్ని పరీక్షించిన 'స్కైలైన్‌ (విధ్వంసం)'

2010-11-14T20:49:00.000+05:30

హాలీవుడ్‌ సినిమాలంటే ప్రత్యేకించి స్పెషల్‌ ఎఫెక్టుల కోసమే థియేటర్‌కు వెళ్ళి మరీ సినిమా చూస్తుంటారు. వాల్‌ పోస్టర్స్‌ చూసి దారుణంగా మోసపోయిన సినిమా 'స్కెలైన్‌'. హాలీవుడ్‌లో సినిమాలను ఇంత దారుణంగా, దరిద్రంగా తీస్తారా అనిపించింది. ఎప్పుడు థియేటర్‌ నుండి బయటకు పారిపోయి వచ్చేద్దామా అనిపించింది. దాన్ని రిలీజ్‌ చేసింది కూడా రిలయన్స్‌ బిగ్‌ పిక్చర్‌. కేవలం స్పెషల్‌ ఎఫెక్టుల్ని మాత్రమే నమ్ముకుని సినిమా తీస్తే ఎలా ఉంటుందో ఈ సినిమా చూస్తే తెలుస్తుంది. సినిమా మొత్తాన్ని కేవలం ఐదుగురు ఆర్టిస్టులతో తీసారు. అదీ ఒక చిన్న అపార్ట్‌మెంట్‌లో. ట్రైలర్స్‌లో, వాల్‌పోస్టర్స్‌లో చూపించే కాస్త ఎఫెక్ట్స్‌ ఏవైతే ఉన్నాయో వాటినే సినిమా మొత్తం కొన్ని పదుల సార్లు రిపీట్‌ చేసారు. లాస్‌ఏంజిల్స్‌ నగరంగాని, అలియన్స్‌తో ఫైట్‌ చేయడానికి వచ్చిన ఫ్లైట్లుగాని అన్నీ కంప్యూటర్‌ మీద చేసినవే.

స్టోరీ లైన్‌: చెప్పడానికి ఏమీ లేదు.

స్పెషల్‌ ఎఫెక్ట్స్‌: ఒకే ఎఫెక్ట్‌ని పదిసార్లు రిపీట్‌ చేసారు

డైరెక్షన్‌: తీసునోడికే తెలిసుండదు.

చూసినోళ్ళ పరిస్థితి: వెళ్ళేపుడు జండూ బామ్‌ కొనుక్కోవడమే.

నాలాగా ఇంకెవ్వరూ బాధ పడకూడదని, డబ్బులు పాడుచేసుకోకూడదని ఈ చిన్న రివ్యూ పెట్టారు. దీన్ని టైప్‌ చేయడానికి నేను తీసుకున్న టైమ్‌ కూడా వృధా..

సెల్‌ ఫోన్లు - సొల్లు కబుర్లు

2010-11-02T18:11:00.002+05:30

పొద్దున్నే ఆఫీస్‌కెళ్ళి సీట్లో కూర్చున్నా.. చాలా ఇంపార్టెంట్‌ వర్క్ ఉంది... పనిలో దూకడానికి రెడీ అయ్యాను. సెల్‌ మోగింది. ఇంత పొద్దున్నే ఎవరబ్బా అని ఫోనెత్తాను...
‘నూనె డబ్బా రేటు ఎలా ఉందండి?’ అవతలి నుండి హడావుడిగా ప్రశ్న
‘ఇంతకీ మీరెవరండి?’ అడిగాను నేను.
‘మీ షాపు ఇంకా తియ్యలేదు కదా. ఎప్పుడు తీస్తారు?’
‘మీరెవరండి. నాకు నూనె షాపు లేదండి’
‘అదేమిటండీ? మీ నెంబరు ఈ బోర్డ్ మీద ఉంది. అది చూసే ఫోన్‌ చేస్తున్నాను’ అవతలి వ్యక్తి జవాబు.
నాకు మండిపోయింది. నెమ్మదిగా విషయం అర్థం అయింది. షాప్‌ బోర్డ్ మా ప్రెస్‌లో తయారై ఉంటుంది. దాని మీద మా ఆపరేటర్‌ నా సెల్‌ నెంబర్‌ వేసుంటాడు. మొదట్లో బిజినెస్‌ డెవలప్‌మెంట్‌ కోసం నా మొబైల్‌ నెంబరు ప్రింట్‌ చేసే వాళ్ళం. కాని, ఇలాంటి తలకాయపోట్లు ఎక్కువై పోయాక వెంటనే ల్యాండ్‌ లైన్‌ నెంబర్‌ మాత్రమే ప్రకటనల్లో ఉంచుతున్నాను. ఆపరేటర్‌ని పిలిచి ఇంకెప్పుడూ నా సెల్‌ నెంబర్‌ ఎక్కడా ప్రింట్‌ చేయొద్దని చెప్పాను.

ఇంకో రకం హింస ఉంటుంది. ఒక కుర్రాడు వచ్చాడు. ‘సార్‌, మా వెడ్డింగ్‌ కార్డ్స్‌ ప్రింట్‌ అయ్యాయా’ అని అడిగాడు. ఒక్క నిముషం అని చెప్పి, గుమాస్తాని పిలవడం కోసం బజర్‌ నొక్కాను. ఈ లోపలే ఆ కుర్రాడు సెల్‌ తీసి మాట్లాడుతూ ఉంటాడు. ‘డాడీ, వెడ్డింగ్‌ కార్డ్స్ ఇంకా ప్రింట్‌ అవ్వలేదట.. ఒక్క నిముషం ఆగమంటున్నారు. ఉండనా... వచ్చేయనా... ఏమి చెయ్యమంటావు?’ అని. ‘నేను అవ్వలేదని చెప్పానా’ అని అడిగాను ఆ కుర్రాడిని. ముందు ఆ సెల్‌ఫోన్‌ కట్‌ చెయ్యి, తరువాత మాట్లాడదాం అని చెప్పాను. కట్‌ చేసిన తరువాత అతని వివరణ... ‘అంటే మీరు ఒక్క నిముషం అన్నారు కదా... అందుకని అవ్వలేదని అనుకుని ఫోన్‌ చేసానండి... ఒకవేళ అయిపోతే ఇచ్చేయండి. పట్టుకుపోతాను’ అన్నాడు. ‘ఈ మాత్రం దానికి ఫోన్‌ చెయ్యడం ఎందుకయ్యా. అనవసరంగా ఫోన్‌ వాడకండి అని సున్నితంగా మందలించాను.

ఇక కుటుంబ సభ్యుల మధ్య, లేకపోతే గుమాస్తాల మధ్య ఫోన్‌లకయితే లెక్కే ఉండదు. ఎవరికయినా దూరంగా ఉన్నారనుకుని ఫోన్‌ చేస్తే వాళ్ళు మనకు దగ్గరలో ఉన్నాగాని, లేదా పక్క గదిలో ఉన్నాగాని వెంటనే ఫోన్‌ ఎత్తేస్తారు. లేదా మాట్లాడుతూ నా దగ్గరకు వస్తారు. ఇదేమిటయ్యా, పక్క రూమ్‌లో ఉన్నపుడు వెంటనే నా దగ్గరకు రావచ్చు కదా. ఫోన్‌ ఎత్తడం దేనికి అని అడిగితే, ‘ఏదయనా అర్జంట్‌ పని ఉందేమో నని ఫోన్‌ ఎత్తాను సార్‌’ అంటారు. ఎన్ని సార్లు మందలించండి. అదే తంతు.

ఇంట్లో అడవాళ్ళకిచ్చిన సెల్‌ ఫోన్‌లకయితే ఇక చెప్పనక్కర్లేదు. ఎప్పుడూ స్నేహితులతోనో, పుట్టింటి వాళ్ళతోనో మాట్లాడుతూనే ఉంటారు. కూరమాడిపోయినా పర్లేదు, పిల్లి పాలు తాగేసినా లెక్కలేదు, పిల్లలు ఏడుస్తున్నా పట్టించుకోరు. ఏమన్నా అంటే... అమ్మో అనే ధైర్యం కూడానా... మనలాంటి వాళ్లకి...

రోడ్‌పై వెళుతుంటే ఎక్కడ ఎవర్ని చూసినా నడుస్తూ, డ్రైవింగ్‌ చేస్తూ, పక్కన ఆగి ఇలా ఎటు చూసినా ఎవరో ఒకరితో మాట్లాడుతూనే ఉంటారు. సెల్‌ ఫోన్స్ వల్ల ఎన్ని ఏక్సిడెంట్స్‌ అవుతున్నాయో ఎవరైనా సర్వే చేస్తే బాగుండును.

సెల్‌ఫోన్ల వాడకం ఎక్కువయిన తరువాత మనుషుల నోటికీ, చేతికీ కంట్రోల్ లేకుండాపోయిందేమో అనిపిస్తుంది. ఎవరితోనయినా ఏదయిన మాట్లాడాలనిపిస్తే వెంటనే ముందూ, వెనకా ఆలోచించకుండా సెల్ తీసి నంబర్ నొక్కేయడం. అవతలి వాళ్ళు ఏ పనిలో వున్నారో కూడా ఆలోచించకుండా నోటికి వచ్చింది వాగెయ్యడం, ఆనక ఎందుకలా అన్నానని బాధపడడం... ఇలాంటి వాళ్ళని బోలెడు మందిని చూసాను ఈ మధ్యన. కొంచెం ఆలోచించుకుని సెల్ మాట్లాడితే ఎన్నో అనర్ధాల నుంచి తప్పించుకోవచ్చు.

సెల్‌ఫోన్స్ ఎక్కువగా వాడితే రేడియేషన్‌ వల్ల అనారోగ్యం వస్తుందని, తొందరగా పోతారని చెప్పినా ఎవరికీ చెవికి / బుర్రకి ఎక్కడం లేదనుకుంటాను. అంతగా ఎక్కువ సేపు మాట్లాడడానికి ఏమి ఉంటుందో అర్థం కాదు. నిజంగా అవసరమైతే మహా అయితే ఒక నిముషమో, రెండు నిముషాలో మాట్లాడొచ్చుగాని, మరీ ఇంతలా.... జీవితంలో సగభాగం సెల్‌ఫోన్‌కే అంకితం చేసేస్తున్నారనిపిస్తుంది... ఈ జనాన్ని చూస్తుంటే... దేవుడా నువ్వే రక్షించాలి... ఈ దేశాన్ని... ఈ సెల్‌ ఫోన్ల నుండి.... ఈ సొల్లు కబుర్ల నుండి....

పేరు మార్పు: ఇకపై 'రాజీవ్‌ హైదరాబాద్‌' ఇంకా 'సోనియా సికిందరాబాద్‌'

2010-10-25T21:47:00.001+05:30

తెలుగు వారి లలిత కళా తోరణం కాస్తా 'రాజీవ్‌ తెలుగు లలిత కళాతోరణం' అయిపోయింది. 'మన వాళ్ళు వట్టి వెధవాయిలోయ్‌' అన్నట్లుగా మన తెలుగు రాష్ట్రంలో ప్రతీదీ 'రాజీవ్‌', ఇందిర, సోనియాల మయమైపోయింది, అయిపోతుంది, అవ్వబోతున్నది. ఇంకెలాగో దీన్ని మనం కాపాడుకోలేము కాబట్టి, నా ప్రధాన డిమాండ్‌ ఏమిటంటే... హైదరాబాద్‌ నగరాన్ని 'రాజీవ్‌ హైదరాబాద్‌' గా మార్చాలని, సికిందరాబాద్‌ నగరం పేరును 'సోనియా సికిందరాబాద్‌' గా మారిస్తే బాగుంటుందని.... రెండూ జంట నగరాలు కాబట్టి, రాజీవ్‌, సోనియాల పేర్లు చక్కగా నప్పుతాయనుకుంటున్నాను. ఇక హుసేన్‌ సాగర్‌ పేరు కూడా 'ఇందిరా సాగర్‌' గా, ఛార్మినార్‌ను 'రాహుల్‌ మీనార్‌'గా మార్చాలని ఈ సందర్భంగా మీ అందరికీ మనవి చేసుకుంటున్నాను. తెలుగు వాళ్ళకి అసలు ఆత్మాభిమానం లేదని ఎవరైనా అన్నా సరే గాని, తెలుగు వాళ్ళలో అసలు గొప్పవాళ్ళెవరూ లేరని అందరూ ఈసడించినాగాని, పక్కనున్న తమిళ తంబిలను చూసైనా గాని ఏ మాత్రం సిగ్గుపడకుండా మన ఆత్మాభిమానాన్ని తాకట్టు పెట్టయినా సరే, తెలుగు వాళ్ళందరం ఒక్క మాటపై నిలబడి 'అమ్మ భజన' చేద్దాం... అప్పటి వరకు చెయ్యెత్తి జై కొట్టు తెలుగోడా.. గత మెంతొ ఘన కీర్తి కలవోడా....

అన్న ప్రాసన రోజునే ఆవకాయ తినిపించాలని ప్రయత్నిస్తే ఏమవుతుంది?

2010-10-15T21:32:00.000+05:30

పిల్లలకి దసరా సెలవులు వచ్చేసాయి. ఆటలు, పాటలు, కేరింతలు, తుళ్ళింతలు... అమ్మమ్మ ఇంటికి ప్రయాణాలు.... కొత్త స్నేహితులు, పాత బందువుల పలకరింతలు... నిజానికి శెలవులొచ్చాయంటే పిల్లలకంటే ఎక్కువ ఆనంద పడే వాళ్ళు ఎవరుంటారు? చిన్నతనంలో శెలవుల్లో చేసిన అల్లరి, కోతికొమ్మచ్చి ఆటలు ఎవరైనా మరచిపోగలమా? కొత్త కొత్త పిండివంటలు, కొత్త బట్టలు, కొత్త బొమ్మలతో, ఆత్తయ్యలు, మావయ్యలు, పెద్దమ్మలు, పిన్నమ్మలు, తాతమ్మలు, తాతయ్యలతో ఎంత సందడిగా ఉంటుంది? ఇంతటి అపురూపమైన ఆనందాలు పిల్లలకు దక్కకుండా పోతున్నాయేమో అనిపిస్తుంది ఇప్పటి స్కూళ్ల పరిస్థితి చూస్తుంటే...

అసలు విషయానికి వస్తే మా పెద్దమ్మాయి సత్య రెండవ తరగతి చదువుతుంది. దసరా శెలవులిచ్చారు. తీసుకెళ్ళి వాళ్ళ అమ్మమ్మగారింట్లో దింపేసి వచ్చాను. నాలుగురోజులు అక్కడ సరదాగా గడిపేరు. నిన్ననే అక్కడి నుండి తీసుకువచ్చాను. తీసుకు వచ్చినప్పటి నుండి దాని గదిలోకి దూరిపోయి మరలా కనబడలేదు. నేనూ పని వత్తిడిలో పట్టించుకోలేదు. ఇప్పటి వరకు అది కనబడక, దాని అల్లరి చెవిలో వినబడక ఇల్లంతా బోసిపోయినట్టు, ఏదో పోగొట్టుకున్నట్టు అనిపించింది. నెమ్మదిగా గదిలోకి వెళ్ళి చూద్దును కదా.... చుట్టూ చిందరవందరగా పుస్తకాలతో, పెన్ను, పెన్సిళ్ళతో ఎప్పుడూ నవ్వుతూ తుళ్లుతూ అల్లరి చేస్తూ ఉండే లక్ష్మీదేవిలా ఉండే మా సత్య అపర సరస్వతి అవతారంలా కనిపించింది. ముఖం పీక్కుపోయి ఉంది. చాలా సీరియస్‌గా ఏదో రాసేసుకుంటా ఉంది. నాకు తండ్రి మనసు ఆగలేదు. ఆడుకోకుండా ఇప్పుడు కూడా వర్క్‌ ఏమిటి నాన్నా. ఇంకా శెలవులు ఉన్నాయికదా. రేపు రాసుకుందువుగానిలే అన్నాను. వెంటనే సత్య నా వైపు ఓ సీరియస్‌ లుక్‌ ఇచ్చి, మరలా రాసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. కాసేపు ఉన్నాకా, బేల ముఖం పెట్టి, ''నాన్నా... నాకు చాలా హోమ్‌వర్క్‌ ఉంది. చాలా చాలా ఎక్కువ. అమ్మమ్మగారి ఇంటికి వెళ్ళిపోయాను కదా... అందుకే పూర్తి కాలేదు'' అంది. ''ఎంత ఉంది నాన్నా, నన్ను చూడనివ్వు'' అని దాని స్కూల్‌ డైరీ తీసుకుని చూసాను. గుండె ఆగినంత పనయ్యింది.

''ఇంగ్లీష్‌: ఎ నుండి జడ్‌ వరకు అక్షరాలు, ప్రతి అక్షరానికి ఒక్కొక్క పదం చొప్పున అన్ని లెటర్స్‌కి రాయాలి.

తెలుగు: అ నుండి ఱ వరకు అన్ని అక్షరాలు, క నుండి ఱ వరకు అన్ని గుణింతాలు, క నుండి ఱ వరకు అన్ని వత్తులు.

హిందీ: అ నుండి జ్ఞ వరకు అన్ని అక్షరాలు, క నుండి జ్ఞ వరకు అన్ని గుణింతాలు,

మేథ్స్‌: 1 నుండి 1000 వరకు అన్ని అంకెలు, 1 నుండి 20 వరకు అన్ని టేబుల్స్‌

సైన్స్‌ & సోషల్‌: 3,4,5 లెసన్స్‌ నుండి అన్ని క్వశ్చన్స్‌ & ఆన్సర్స్‌ మరియు ఫిల్‌ ఇన్‌ ద బ్లాంక్స్‌

జి.కె.: ఇప్పటి వరకు చెప్పిన అన్ని క్వశ్చన్స్‌ ''

ఇవన్నీ నోట్స్‌ రాసి చూపించాలట. దాని హోమ్‌వర్క్‌ ఏమిటో చూసిన తరువాత నాకిక నోటిమాట రాలేదు. ''నాన్నా, నాకు చెయ్యి నొప్పిగా ఉంది. రాయలేకపోతున్నాను'' అంది. జాలిగా నాకు చెయ్యి చూపించింది. ప్రొద్దుట నుండి ఏకథాటిగా రాయడం వల్ల దాని లేత అరచెయ్యి ఎర్రగా కందిపోయి ఉంది. నాకయితే ఒళ్ళు మండిపోయింది. టీచర్‌ని తిడదామని ఫోన్‌ చేసాను. ఆ అమ్మాయి ఫోన్‌ కట్టేసి ఉంది. సరే నేను చూసుకుంటాను అని చెప్పి కొంత హెAమ్‌ వర్క్‌ నేను సొంతంగా ఇచ్చి, అది మాత్రమే చెయ్యమని చెప్పి మా అమ్మాయిని ఊరుకోబెట్టాను. ఈ మాత్రం దానికి శెలవులివ్వడం ఎందుకో? పండుగ పేరు చెప్పి బండెడు హెAమ్‌వర్క్‌లిచ్చి పిల్లల ఆనందాన్ని కాలరాయడమెందుకో?

ఇంత దారుణమైన హోమ్‌ వర్క్‌ నా చిన్నతనంలో ఎప్పుడూ నేను చేసినట్టు గుర్తులేదు. నేనూ ఒక కాలేజ్‌ సెక్రటరీ / కరస్పాండెంట్‌ అయినప్పటికీ మా ప్రిన్సిపాల్‌కి, లెక్చరర్స్‌కి ఎప్పుడూ ఒకటే చెబుతూ ఉంటాను. పిల్లల్ని అనవసర హింసకు గురిచేయకండి. వారిలో సహజసిద్దంగా ఉండే నేర్చుకోవాలని అనే తపనని చిదిమేయకండి. మానసికంగా / శారీరకంగా ఒత్తిడికి గురిచేస్తే ఫలితాలు పాజిటివ్‌గా రావడం మాట అటుంచి నెగిటివ్‌గా రావడానికి అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. పిల్లలు ఎప్పుడూ స్వేచ్చగా నేర్చుకోవాలి. స్వేచ్చగా ఆలోచించగలగాలి. ఎప్పుడూ పుస్తకాల్లో ఉండే విషయాల్నే బట్టీ పట్టి వాటిని మాత్రమే నేర్చుకుంటూ ఉంటే మనిషి ఆలోచన ఇక అక్కడితో ఆగిపోతుంది. మన పూర్వీకులు కూడా అలాగే చేసి ఉంటే, ఒక నిప్పు కనిపెట్టడం, ఒక చక్రం కనిపెట్టడం, ఒక న్యూటన్‌ గమన సూత్రం, ఒక ఐన్‌స్టీన్‌ రిలేటివ్‌ థియరీ వంటివి మనకు అందకుండా పోయేవి. కొత్తగా కనిపెట్టబడేవి ఇంతకు ముందు పుస్తకాల్లో లేనివే కదా. అంటే పుస్తకాలు చదవాలి. తరువాత ఆలోచించాలి. పుస్తక పరిథుల్ని దాటగలగాలి. అప్పుడే కొత్త ఆవిష్కరణలు, ఆలోచనలు సాధ్యమవుతాయి. అలా కాకుండా అన్నప్రాసన రోజునే ఆవకాయ పెట్టాలని ప్రయత్నిస్తే, జరిగే మేలు కన్నా కీడే ఎక్కువ. ఇదే విషయాన్ని రేపు ఆ స్కూల్‌ యాజమాన్యంతో మాట్లాడుదామని సిద్దమయ్యాను.

అమ్మాయిలంటే అంత లోకువా?

2010-10-12T15:21:00.001+05:30

కాలేజీకెళుతుంటే కాలరెత్తి కన్నుకొడతాడే ఒకడు....
పౌడర్లు, అత్తర్లు పూసుకుని రాసుకెళతాడే ఒకడు....
సిటీ బస్‌లో పోతే భుజాలే తాకుతుంటరే
సినేమా చూస్తుంటే చేతులు పాముతుంటరే.
అయ్యో రామ మా అక్క మొగుడు ఒంటరిగుంటె వెర్రెక్కుతాడే
ఎదురింట్లోన బాబాయిగాడు ఏదో వంకతో తాకుతాడు
వయసులు వరసలు తెలియని సరసులు సన్నాసులు
వీధుల్లోకెళుతుంటే ఏక్సిడెంట్లే అయిపోతున్నాయే ఏంటో...
టైపింగూ సెంటర్లో వేలు పెట్టి కొట్టిస్తుంటాడే ఆంటీ...
టైలరింగ్‌ షాపోడు టేపుతో కొలతలంటడే..
గాజుల వ్యాపారి తేరగా నిమురుతుంటడే...

నాగార్జున, కృష్ణవంశీ కాంబినేషన్‌లో వచ్చిన ‘నిన్నే పెళ్ళాడుతా’ సినిమాలోనిది ఈ పాట. ఈ పాటలోని ప్రతి పదంలో నేటి సమాజంలో ఆడపిల్లలు ఎదుర్కొంటున్న అనేక కష్టాల్ని చక్కగా వారిచేతనే చెప్పించాడు రచయిత / దర్శకుడు. అదేమి విచిత్రమో తెలియదు కాని, ఆడపిల్లలు రోడ్‌ మీద నడిచి వెళుతుంటే ఎప్పుడూ చూడని వింతజంతువుని చూసినట్లు ఫీలయిపోతారు మగవారు. ఇక అక్కడి నుండి వారు వేసే వెర్రి మొర్రి వేషాలకు అంతే ఉండదు. జుట్టు దువ్వుకునే వాడొకడు, బట్టలు సరిచేసుకునే వాడు ఒకడు, ముఖం అందంగా ఉందా లేదా అని తడుముకొనే వాడు మరొకడు. అబ్బాయికి చెలగాటం అమ్మాయికి ఇబ్బంది అన్నట్టుగా తయారవుతుంది పరిస్థితి. ‘అందగత్తెలను చూసిన వేళల కొందరు ముచ్చట పడనేల, కొందరు పిచ్చిన పడనేలా’ అన్నట్లు కొందరు మగవారు ఇలాంటి పాట్లు, ఫీట్లు చేస్తూ ఉంటే, వారినెలా ఏడిపించి ఆనందించాలా అని ఆలోచిస్తూంటారు కొంతమంది శాడిస్టులు. లవ్‌ లెటర్‌ ఇద్దామా, రాసుకు పూసుకు తిరుగుదామా, బ్లేడ్‌ పట్టుకు కోద్దామా, గొడ్డలితో నరుకుదామా లాంటి వన్నమాట. మరో విషయం. ఆడపిల్లల్ని రాసుకుంటూ వెళుతూ మగవాళ్ళు పొందే ఆనందానికి ఒక పేరుంది. దాని పేరు ‘శునకానందం’. దీనికాపేరు ఎందుకొచ్చిందో మీకు తెలుసా? శునకాలు... అదేనండి... కుక్కలు తమ యజమాని కనిపించగానే వెంటనే తోకాడిరచుకుంటూ వచ్చి కాళ్ళకి అడ్డంపడిపోతూ, ఒళ్ళంతా రాసుకుని, పూసుకుని తిరిగేస్తూ ఉంటాయి కదండి. అదన్నమాట. అలాగ ఆడపిల్లలు కనబడగానే ...... కార్చుకుంటూ, వాళ్లని తినేసేలా చూస్తూ, వీలువెంబడి తగులుకుంటూ వెళ్ళే వాళ్ళ ఆనందాన్ని శునకానందం అంటారన్నమాట.

ఇవన్నీ ఒక ఎత్తు అయితే కొంచెం అఫీషియల్‌గా లైన్‌ వేసే వాళ్ళు మరికొందరు. పై పాటలో చెప్పినట్లు రకరకాల పేర్లతో ఏదో పని ఉందనే వంకతో అమ్మాయిల్ని తాకుతూ ఆనందించే వాళ్ళు కూడా ఉంటారు. ఇటువంటి వాళ్ళని ఫ్యాన్సీ షాపుల్లోను, బట్టలషాపుల్లోను, టైలరింగ్‌ షాపుల్లో చూడవచ్చు. విద్యాసంస్థల్లో కూడా ఇటువంటి మాయరోగం చాలా మందిలో గమనించవచ్చు. చదువుకుంటున్న / గతంలో చదివిన ఆడపిల్లల్ని ఎవరినైనా కదిపి చూడండి. ఖచ్చితంగా వాళ్ళ చదువు పూర్తయ్యేలోగా కనీసం ఒకరిద్దరు చిత్తకార్తె శునకాల్ని చూసే ఉంటారు. వీరు పైకి చాలా పెద్దమనుషుల్లా ఉంటారు. అలాగే లోకాన్ని నమ్మిస్తారు. కాని పుస్తకాలు, పెన్నులు ఇచ్చే నెపంతో చేతులు తాకడం, రకరకాల మాటలతో మనసును గాయపరచడం, రకరకాల కారణాలతో ఒళ్ళంతా తడమటం, బల్లమీద వంగి ఏదైనా రాస్తుంటే, వెనక నుంచి ‘ఏదైనా’ కనబడుతుందని తొంగి చూడడం వంటివి ప్రతి అడపిల్ల జీవితంలో ఒకసారైనా జరిగుంటాయి. ఇవి గాక సిటీ బస్సుల్లోను, జనం ఎక్కువగా ఉన్నపుడు రైళ్లలోను ఎక్కితే ఇక ఆ చిట్టితల్లికి నరకం చూపించేందుకు పదుల సంఖ్యలో మానవ మృగాలు సిద్దంగా ఉంటారు. పనిచేసే చోట్ల, కార్యాలయాల్లో కూడా ఈ వికృత చేష్టలు ప్రతి క్షణం కనబడుతూనే ఉంటాయి.

అమ్మాయిలు చేసుకున్న పాపమేమిటో తెలియదు గాని, పేపర్లలో, మ్యాగజైన్లలో, టి.వి.ల్లో, వాల్‌పోస్టర్లలో, హోర్డింగుల్లో, సినిమాల్లో ఇలా ఎక్కడ చూసినా ఆడపిల్లలు సగం సగం బట్టలేసుకుని అవి కొనండి, ఇవి తినండి, ఇది చూడండి, అది వినండి అంటూ చిత్ర విచిత్ర విన్యాసాలతో బొమ్మలుంటాయి. అదేం చిత్రమో అర్థం కాదు. అమ్మాయిలు అందంగా ఉంటారు కాబట్టి వారి ఫోటో వేసి పబ్లిసిటీ చేయడంలో తప్పులేదు. కాని, అలా సగం సగం బట్టలు వేసి, వారి అభిమానాన్ని అలా నడి బజార్లో నిలబెట్టాల్సిన అవసరం ఉందంటారా? సినిమాల్లో పాటలు చూడండి. మంచు ప్రాంతాల్లో పాటలుంటాయి. చుట్టూ ఎటు చూసినా మంచు కురుస్తూంటూంది. హీరోకేమో పైనుంచి కింద దాకా సూటు, బూటు, కళ్ళకి జోడు. మరి హీరోయిన్‌ సంగతి... పాపం ఆ అమ్మాయి మాత్రం అంత చలిలో కూడా జానా బెత్తెడు బట్టలేసుకుని గంతులేస్తుంది. లేదా వర్షం పాటలో బట్టలన్నీ తడిసిపోయేలా డ్యాన్స్‌ చేస్తుంది. ఎంత డబ్బు తీసుకుంటే మాత్రం... ఆ అమ్మాయికి అభిమానం ఉండదా... మనకు మల్లే సిగ్గు వేయదా అని ఎవరైనా ఆలోచిస్తారా? ఈలలు, కేకలు, థియేటర్‌ దద్దరిల్లిపోతుంది. అందులో మహిళా ప్రేక్షకులు కూడా ఉండొచ్చు. చెప్పలేం.

ఇవన్నీ చదువులేని వారో, మంచి చెడు తెలియని వారో చేస్తున్నారంటే వారిని మార్చడానికి ప్రయత్నించవచ్చు. కాని, చదువుకున్న సంస్కార హీనుల్లో కూడా ఈ నీచత్వం బయటపడుతుంది. అదీ ఎక్కువ మోతాదుల్లో. ఆన్‌లైన్లో చాటింగ్‌ చేసేపుడు గమనించండి. ఎదురుగా ఆడపిల్ల ప్రొఫైల్‌ కనబడగానే స్నేహం పేరు చెప్పి వెంటనే లైన్‌ కలపడం, తరువాత అసభ్యకర పదాలతో వారిని ఏడిపిస్తూ ఆనందించడం. ఈ మద్యన ఒక సర్వేలో తేలిందేమిటంటే... ఆన్‌లైన్‌లో చాట్‌ చేసేటపుడు తమకు పరిచయం లేని ఆడపిల్లలు చాటింగ్‌ మొదలుపెడితే ఒక నిముషంలో లోపలే వారిని అసభ్యకర మాటలతో రంగంలోకి దించడానికి ప్రయత్నిస్తారట అబ్బాయిలు. ఇదంతా ఒక ఎత్తు. ఈ మధ్య వచ్చిన సెల్‌ఫోన్‌ కెమెరాలు, పెన్‌ కెమెరాలతో అమ్మాయిలకి ప్రైవసీ లేకుండా చేస్తున్నారు. ఏ షాపింగ్‌ మాల్‌లో, ఏ హోటల్‌లో, ఏ బాత్‌రూమ్‌లో కెమెరాలు ఉంటాయో, ఎక్కడ తమ వ్యక్తిగత జీవితం నెట్‌ పాలవుతుందోనని ప్రతీ క్షణం అమ్మాయిలు నరక యాతన పడుతున్నారు.

అందరూ ఒక విషయాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి. ఆడపిల్లలంటే వారు ప్రాణం లేని బొమ్మలు కారు. ఏడిపించుకు తినడానికి, బ్లేడ్‌పెట్టి కోయడానికి దేవుడిచ్చిన ప్రాణులు కాదు అమ్మాయిలంటే.. వారికీ ఒక మనసుంటుంది. మనకు మల్లే ఒక వ్యక్తిత్వం ఉంటుంది. కాని ఖచ్చితంగా అమ్మాయిలు మగవారంత నీచంగా వారు ఆలోచించరు. మగవారికున్న ఫాంటసీలు ఉండవు. అది మాత్రం నిజం. మనకున్న బరితెగించే తత్వం వారి కుండదు. ఆడపిల్లలు సున్నిత మనస్కులు. నిజం చెప్పాలంటే ఆడపిల్లల్ని పువ్వులతో పోల్చవచ్చు. ‘కరుణశ్రీ’ జంధ్యాల పాపయ్య శాస్త్రిగారు ‘పుష్ప విలాప కావ్యం’లో చెప్పినట్లు పువ్వులు మొక్కకి ఉన్నంత సేపు ఎంతో అందంగా, ఆనందంగా ఉంటాయి. పువ్వుల్ని చూసి ఆనందించాలే తప్ప, వాటిని కోసి, నునులేత రేకల్ని తెంపేసి, వాటిని నలిపి వాసన చూడాలనే ఆలోచన సరైనది కాదు. అమ్మాయిలకి ఇవ్వాల్సిన గౌరవం ఇవ్వకపోయినా పర్వాలేదు గాని వారిని అగౌరపరచకుండా ఉంటే చాలు. వారిని వెన్నుతట్టి ప్రోత్సహించనక్కర్లేదు. మన సపోర్ట్‌ వారికి అక్కర్లేదు. కనీసం వారి దారికి అడ్డం రాకుండా ఉంటే చాలు. వారే తమ దారిని తామే వేసుకోగలరు. భువన శిఖరాలను అందుకోగలరు.

మనిషి... ప్రకృతి... వ్యాపారం

2010-09-14T17:57:00.000+05:30

మనిషికి ప్రకృతితో విడదీయరాని అనుబంధం ఉంది. ఆ మాటకొస్తే, మనిషితోబాటు ప్రతీ జీవి ప్రకృతి ఒడిలోనే పుడుతుంది, పెరుగుతుంది... చివరికి నశిస్తుంది. ప్రాణిని అడుగడుగునా కాపాడుతూ కంటికి రెప్పలా చూసుకునేది ప్రకృతి మాత్రమే. అందుకే మన పూర్వీకులు ప్రకృతిని ఆరాధించి, మాతృ స్తానాన్ని కల్పించారు. ప్రకృతిని తల్లిలా భావిస్తే, అది మనల్ని బిడ్డల్లాగా సాకుతుంది, మన అవసరాలని తీరుస్తుంది.

కాని, ఇటీవలి కాలంలో ప్రకృతిని వ్యాపార ధృక్పధంతో నాశనం చెయ్యడం ఎక్కువయిపోయింది. మనిషి తరతరాలుగా, కొన్ని వేల సంవత్సరాలుగా తన అవసరాల కోసం ప్రకృతిని కొల్లగొడుతూనే వున్నాడు. ప్రకృతి సహిస్తూనే ఉంది. కాని ఇటీవలి కాలంలో ప్రకృతిని వ్యాపారం పేరుచెప్పి కొల్లగొట్టడం ఎక్కువయింది. 18వ శతాబ్దిలో పారిశ్రామిక విప్లవం మొదలయినప్పటి నుండి ఈ ప్రకృతి వినాశనం పెద్ద ఎత్తున జరుగుతుంది. మన అవసరాల కోసం ప్రకృతిని వాడుకోవడాన్ని ఎవరూ తప్పు పట్టరు. కాని అవసరం వున్నా లేకపోయినా అదేపనిగా ప్రకృతిని నాశనం చేస్తున్నాము. ఇదివరకు బజారుకి వెళ్ళేటప్పుడు చేతిలో తప్పనిసరిగా ఒక చేతిసంచి వుండేది. కాని ఇప్పుడో... చేతులూపుకుంటూ మార్కెట్‌కి వెళ్ళి కావలసినవి అన్నీ కొనుక్కుని, దుకాణదారుడిచ్చే ప్లాస్టిక్ క్యారీ బ్యాగ్ చేతపుచ్చుకుని రావడం అలవాటు చేసుకున్నాము. దీనివలన ప్లాస్టిక్ వినియోగం పెరిగిపోయి, పర్యావరణపరంగా అనేక ఇబ్బందులు ఎదురవుతున్నాయి. కేవలం ఒక్కసారి సరుకు తెచ్చుకుని ఆ ప్లాస్టిక్ సంచిని బయట పడెయ్యడం వలన అవి భూమిలో త్వరగా కరగక, డ్రైనేజీలకి అడ్డుపడడం వల్ల, అవి భూమిలో వున్నచోట చెట్లు పెరగక అనేక సమస్యలు ఎదురవుతున్నాయి. మనం తిని పారేసే చిరుతిండి రేపర్ దగ్గర నుండి, ఒక సారి వాడి పారేసే థంసప్ సీసా దగ్గర నుండి, షాంపూ ప్యాకెట్ కవర్, ప్లాస్టిక్ బొమ్మలు, ఇలా ప్రతీదీ ప్రకృతి మీద భారాన్ని పెంచేదే. ఒకే సారి ఎక్కువగా కొనుక్కుని వాడుకునే రోజులు పోయి ఇప్పుడు ఇన్నీ చిన్న చిన్న పరిమాణాల్లో వాడుకోవడాబ్నికి వీలుగా మార్కెట్‌లో లభిస్తున్నాయి. వుదాహరణకి ఇదివరకు షాంపూ కొనాలంటే ఒకేసారి ఒక పెద్ద బాటిల్ కొనేవాళ్ళం. కాని ఇప్పుడు మాత్రం అన్నీ రూపాయి ప్యాకెట్లే. ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు వెళ్ళి ఒక రూపాయి ప్యాకెట్ కొనుక్కుని అప్పటి అవసరం తీరిన తరువాత ఆ ఖాళీ సంచి బయట పడెయ్యడమే. బిస్కట్లు, చాక్లెట్లు, ఆట బొమ్మలు, చిరుతిళ్ళు ఇలా ప్రతీదీ ప్లాస్టిక్ మయం అయిపోయాయి. అందరూ యధాలాపంగా వీటిని వాడి పారేసే వారే గాని దీనివల్ల పర్యావరణానికి ఎంత హాని కలుగుతుంది, అసలు ఇంత ప్లాస్టిక్ వుత్పత్తి చెయ్యాలంటే ఎంత మేరకు గనుల్ని తవ్వాల్సి వస్తుంది, ఎన్ని భూగర్భ జలవనరులు కలుషితం అయిపోతున్నాయి, వీటిని వాడి పారేసిన తరువాత ఎక్కడికి వెళుతున్నాయి, మరలా వీటివల్ల ఎంత నష్టం వాటిల్లుతుంది అని ఆలోచించేవాళ్ళు అతి కొద్దిమంది మాత్రమే. పారిశ్రామికీకరణ వెర్రి తలలు వేస్తుంది అనడానికి ఇది ఒక వుదాహరణ మాత్రమే. భూమి మీద మనిషి పుట్టిన ఇన్ని లక్షల సంవత్సరాల కాలంలో ఇంతటి వినాశనాన్ని ప్రకృతి ఎప్పుడూ ఎరగదు. అన్నిటికన్నా బాధాకరమయిన విషయం ఏమిటంటే ఇవన్నీ మనం వ్యాపారం అనే ముసుగులో చేస్తున్నాము. పారిశ్రామికీకరణ అంటే అదేదో గొప్ప అని తలచి మనమున్న చెట్టుని మనమే నరుక్కుంటున్నాము.

చిన్నప్పుడు చందమామ లో ఒక కధ చదివాను. అదిప్పటికీ గుర్తు. ఒక వూళ్ళో ఇద్దరు స్నేహితులుంటారు. ఇద్దరికీ ఏదయినా వ్యాపారం చెయ్యాలని బుద్ది పుడుతుంది. ఒక రోజు వారి భార్యలు చెరికో ముంతలో మజ్జిగ కలిపి వారికి ఇచ్చి పట్నంలో జరిగే సంతలో అమ్మి డబ్బు సంపాదించమని పంపిస్తారు. వారిద్దరూ పట్నానికి నడిచి వెళుటూండగా వారిలో ఒకరికి దాహం వేస్తుంది. వాడు తన స్నేహితుడితో "ఒరేయ్, నాకు చాలా దాహంగా వుంది. నేను నా మజ్జిగ తాగలేను కదా... మనం వ్యాపారం కోసం వెళుతున్నాం కాబట్టి నాతోనే బోణి చెయ్యి. ఇంద, ఈ పావలా తీసుకుని నాకు కొంచెం మజ్జిగ పొయ్యి" అని అడిగాడట. ఆ స్నేహితుడు ఆ డబ్బుని తీసుకుని మజ్జిగ పోసాడట. కాస్సేపటికి రెండో స్నేహితుడికి దాహం వేసిందట. వాడు మొదటి స్నేహితుడికి తనదగ్గరున్నా పావలా ఇచ్చి దాహం తీర్చుకున్నాడట. కొంతసేపటికి మళ్ళీ మొదటి స్నేహితుడికి దాహంవేసి పావలా ఇచ్చి దాహం తీర్చుకున్నాడట. ఇలా పట్నం చేరే లోపుగా ఇద్దరికీ చాలాసార్లు దాహం వేయ్యడం ఒకరికొకరు పావలా ఇచ్చి మజ్జిగ తాగడం జరిగింది. ఒక పావలాయే ఇద్దరి మధ్యా చేతులు మారింది. కాని ఇద్దరి దగ్గరా మజ్జిగ ఖాళి అయిపోయింది. ఇద్దరూ వ్యాపారం చేసారు. కాని డబ్బులు కనబడలేదు. మజ్జిగా కనబడలేదు. ఈ కధని సరదా కోసం రాసినా, ఇప్పుడు ప్రకృతి వనరుల్ని వ్యాపారం కోసం నాశనం చేస్తున్న తీరు చూస్తే ఈ కధే గుర్తుకు వస్తుంది. అందరమూ వ్యాపారమే చేస్తున్నాము. వ్యక్తులు, కంపెనీలు, ప్రభుత్వాలు కోట్ల కొద్దీ డబ్బుని టర్నోవర్ చేస్తున్నాయి. డబ్బు చేతులు మారుతోంది. అవసరం లేని చెత్తతో మనం వుండే ఈ భూగోళాన్ని నింపేస్తున్నాము. ప్రకృతి వనరులన్నీ హరించుకు పోతున్నాయి. కొన్నాళ్ళకి ఈ కధలోలాగా మనదగ్గర ఈ మట్టి కుండలు, రంగు కాగితాలు (కరెన్సీ నోట్లు) మిగులుతాయి. తరువాతి తరాల వారికి అందించడానికి ఏమీ మిగలదు. కనీసం మనం బ్రతకడానికి తిండిగాని, దాహం తీర్చుకోవడానికి గుక్కెడు మంచి నీళ్ళు మిగలకుండా పోతాయి.

నిజమయిన అభివృద్ది, వ్యాపారం అంటే ప్రకృతిని నాశనం చెయ్యడం కాదు, దాన్ని పరిరక్షించడం. మనం ఇప్పుడు ఎంత విలాసవంతంగా విచక్షణ రహితంగా బ్రతుకుతున్నాం అనిగాక, ఈ ప్రకృతిని మన భావి తరాలవారికి ఎంత భద్రం అందించగలం అని ప్రతీ ఒక్కరూ ఆలోచించాలి. మనకి తిండి పెట్టే వ్యవసాయాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసి, శ్రమించి పనిచేసే రైతన్నకి విలువలేకుండా చేసి, అందరూ ఇంజినీర్లు కావాలని గంగ వెర్రులెత్తడం చూస్తూంటే చాలా బాధేస్తుంది. అందరూ పల్లకీ ఎక్కేవారయితే, దాన్ని మోసే బోయీలెవరన్నట్లుగా అందరూ ఇంజినీర్లయిపోయి కంప్యూటర్ల ముందు కూర్చుంటే ఇంక మనకి తిండి పెట్టేదెవరంట? చివరికీ అందరూ తిండికి లేక చావాల్సి వస్తుంది. ప్రాచీన గ్రీకు దేశం లో కూడా కొన్ని వేల సంవత్సరాల క్రితం ఇదే పరిస్తితి వుత్పన్నమయిందంట. అక్కడ చదువుకున్నవారికి, మేధావులకి సమాజంలో గొప్ప స్తానం లభించేదట. వేదికలెక్కి వుపన్యాసాలిచ్చేవారిని అందరూ గౌరవించేవారట. క్రమేణా ఆ దేశంలో అందరూ మేధావులయిపోయారు. అందరూ వుపన్యాసాలిచ్చేవాళ్ళే. పనిచేసేవాళ్ళూ, పంట పండించే వాళ్ళూ కనబడలేదు. చివరికి అందరూ ఆకలతో అలమటించి అంతటి గొప్ప గ్రీకు నాగరికత కూడా నామరూపాల్లేకుండా పోయిందట. ఇది ఎంతవరకూ నిజమయినప్పటికీ ప్రస్తుతమున్న సమాజ పరిస్తితిని, ఆర్ధిక వ్యవస్తని చూస్తూంటే ఆ రోజు మనకి ఎంతో దూరంలో లేదనిపిస్తుంది.

స్వాములు, బాబాలు, మంత్రాలు, మహత్తులు...

2010-08-29T16:15:00.000+05:30

ప్రపంచంలో ఏ దేశంలోనూ లేనంతమంది స్వామీజీలు, బాబాలు, బహుశా భారత దేశంలోనే వున్నారనుకుంటాను. నిజమయిన ఆధ్యాత్మిక విద్యనందించె గురువుల సంగతి అటుంచితే, నకిలీ బాబాలు, సాధువులు ఈ దేశంలో అడుగడుగునా కనిపిస్తారు. అమాయక ప్రజల అజ్ఞానాన్ని సొమ్ము చేసుకోని, వాళ్ళకి నాలుగు మాయ మాటలు చెప్పి వారి విలువయిన కాలన్ని ధనాన్ని కొల్లగొడుతూంటారు. పైగా ఇదేదో చీకటిమాటున సాగిపోయే వ్యవహారంగా కాక, నిర్లజ్జగా పట్టపగలే దోపిడీ చేసేస్తుంటారు. పత్రికల్లో, పేపర్లలో ప్రకటనలిచ్చి, పుస్తకాలు ప్రింట్ చేసి మరీ అమాయక ప్రజల్ని తమవద్దకి ఆకర్షించుకుంటారు.గొర్రె కసాయి వాడిని నమ్ముతుంది అన్నట్లుగా ప్రజలు కూడా అటువంటివారిని నమ్మేస్తూ వుంటారు. మండుటెండలో నిజంగా కష్టపడేవారికి ఒక పదిరూపాయిలు ఇవ్వడానికి వెనకా ముందూ ఆలోచించే బడా బాబులు కూడా స్వామీజీ గారి దగ్గరికో, బాబా గారి దగ్గరకో వెళ్ళేసరికి నిలువుదోపిడీ సమర్పించుకుంటారు.

సర్వసంగ పరిత్యాగులుగా చెప్పుకునే ఇటువంటి స్వాములు ఉండే ""ఆశ్రమాలు"" చూస్తే ఎవరికయినా కళ్ళు తిరగడం ఖాయం. ఇంద్రభవనాల్ని తలపించే భవనాలు, ఖరీదయిన కార్లు, సెంట్రల్ ఎయిర్ కండిషండ్ రూములు, ఇవిగాక దాస దాసీజనం.... అబ్బో.... ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే ఇంద్ర వైభోగాల్ని గుర్తుకుతెస్తాయి. ఈ బాబాలకి, స్వామీజీల దర్శనం దొరకాలంటే సామాన్యులకు సాధయమయ్యే పని కాదు. వారితో మాట్లాడాలంటే బోలెడంత ఖర్చుతో కూడుకున్న విషయం. వేలు, లక్షలు గుమ్మరిస్తే గాని "ఏకాంత సేవకి" ఇంటర్యూలకి అనుమతి లభించదు. మన వూరు వచ్చినపుడు వారికి పాదపూజ చెయ్యాలంటే ఒక రేటు, మంత్రోపదేశం పొందాలంటే ఒక రేటు, వారి "లీలలు" చూసి తరించాలంటే ఒక రేటు, ఇలా మెనూ కార్డ్ వుంటుంది. ఎవరయినా మన కోసం వచ్చినపుడు ఒక పది నిముషాలు ఆలస్యం అయితే చాలు ఎదుటి మనిషి ఒక్క నిముషం ఆలోచించకుండా మనల్ని మనసులో తిట్టుకుంటాడు. లేదా వీడికి పొగరెక్కువయిందని పదిమందికీ ప్రచారం చేస్తాడు. అదే స్వామీజీ గారి దగ్గరికెళ్ళి ఎంతసేపయినా వెయిట్ చేస్తారు. అది ప్రధానమంత్రి అయినా, రాష్ట్రపతి అయినా, ముఖ్యమంత్రి అయినా లెక్కేమీ లేదు. ఎంత ఎక్కువసేపు వెయిట్ చెయించగలితే అంత పెద్ద స్వామీజీ అయిన్నట్టు లెక్కన్న మాట.

ఈ నకిలీ గురువులు ఏవో మాయ మాటలు చెప్పి జనాల్ని దోచుకుంటే పర్వాలేదు. ఏకంగా దేవుడి అవతారంగా ప్రచారం చేసుకుంటున్నారు. నేనే భగవంతుడి అవతారం అని నిస్సిగ్గుగా, ఎటువంటి జంకూ లేకుండా బరితెగిస్తున్నారు. అమాయక జనం కూడా అలాంటివారిని ఆదరిస్తున్నారు. ఎవరో అన్నీ వదిలేసిన వారు అలా చెపితే కొంత అర్ధం చేసుకోవచ్చు. కాని పెళ్ళయి, పిల్లలున్నవాళ్ళు కూడా దేవుడి అవతారం అని చెప్పుకుంటే ఏమనలి? తననేమో అయ్యగారిగాను, తన భార్యనేమో అమ్మవారిగానూ ప్రచారం చేసుకుంటున్నారు. వారి మీద ఎన్ని ఆరోపణలొచ్చినా, ఎంత మంది జీవితలు నాశనం అయిపోయినా వారసలు మనలాంటి మామూలు మనుషులని తెలిసినా, మత్తు మందులు వాడిస్తున్నారని పబ్లిక్‌గా చెప్పినా ప్రభుత్వలు కూడ ఏమీ చెయ్యలేని పరిస్తితి. ఇందాకే "భక్తి టి.వి"లో చూసాను. ఎవరో ఒక స్వామీజీకి, ఆయన భార్యకి వివాహ మహోత్సవం చేస్తున్నారు. నిజంగా మనుషులకి అనుకునేరు. అక్కడే తప్పులో కాలేసారు. అవి వారి విగ్రహాలు. మనం రాములవారికి, సీతమ్మవారికి భద్రాచలంలో పెళ్ళి చేస్తాం చూసారా... అలాగన్నమాట. చూడగానే ఒళ్ళు మండిపోయింది. మరీ ఇంత దారుణమా... శుభ్రంగా బతివున్నవారికి ఫోటోలకి దండెయ్యడమేమిటి? వారి విగ్రహాలకి పెళ్ళి చెయ్యడమేమీటి, మరో బాబా గారి చెప్పులు పట్టుకొచ్చి, కుర్చీలో పెట్టి, వుయ్యాలలో ఫోటో పెట్టి పూజలు చెయ్యడమేమిటి? ఈ దారుణాలకి అంతే లేదా? ఇవన్నీ చూస్తుంటే మనం వున్నది కంప్యూటర్ యుగంలోనా, లేక పురాతన యుగంలోనా అన్న సందేహం వస్తుంది.

ఇవన్నీ ఒకెత్తయితే, ఈ మోసగాళ్ళు ప్రచారం చేసుకునే మహిమలు, మహత్యాలు ఒకెత్తు. ఏమీ లేని దానికి ఎలా బయటికి వస్తాయో తెలీదు. పుస్తకాల రూపంలోను, నోటి మాటల రూపంలోనూ ప్రచారమయిపోతూ వుంటాయి. ఫలానా స్వామీజీ సూర్యుడిని పట్టుకుని నోట్లో పెట్టుకున్నారంటా అందుకే గ్రహణం వచ్చిందంట. లేకపోతే చంద్రుడిలో వుండే బొమ్మ మన బాబాగారిదంట... అంటూ రకరకాలుగా సాగుతుంది ప్రచారం.

ఈ జాడ్యం ఒక్క హిందూ మతానికే పరిమితం కాలేదు. మిగతా మతాల్లో కూడా జనాల్ని మోసం చెయ్యడం యధేచ్చగా కొనసాగుతుంది. మీ దేవుడిని వదిలేసి మా మతంలోకి మారండి.. మీకు పూర్తి స్వస్తత కలిగిస్తాం.. మీకు పట్టిన దెయ్యాల్ని (?) వదిలిస్తాం. మీకొచ్చిన జబ్బుల్ని పోగొడతాం... మీ పాపాలన్నీ గాలికెగిరిపోయి, మీరు మళ్ళీ ఎన్ని పాపాలయినా చెయ్యొచ్చు అంటూ హడావుడి చేస్తారు. నిజంగా వీళ్ళు చెప్పిన మాటలు విన్నవాళ్ళకి కష్టాలు గట్టెక్కుతాయో లెదో గాని, సో కాల్డ్ భక్తులు సమర్పించుకునే డబ్బులతో "దైవ సేవకులు" మాత్రం చక్కగా ఏ.సీ. కార్లలో, ఖరీదయిన భవనాల్లో ఖుషీ చేస్తూంటారు.

వీటన్నిటినీ నమ్మే వారు ఎలా నమ్ముతారో అర్ధం కావడం లేదు. ఎదురుగా వున్నది మనలాంటి మనిషే కదా. అతనికీ మనకి మల్లే రక్త మాంసాలు వుంటాయి. మనలాగే దాహం వేస్తుంది. ఆకలి వేస్తుంది. ఒకప్పుడు పుట్టాడు. అందరిలాగే ఒకనాటికి మరణిస్తాడు... అంతా మనకి తెలుసు... అంతా నిజమే. కాని ఎందుకు నమ్ముతున్నారు. నమ్మడం అటుంచితే పిచ్చిగా ఆరాధిస్తున్నారు. ఎదుటి మనిషి మనకేదన్నా సహాయం చేస్తే "మీరు దేవుడిలాంటి వారండి బాబూ" అని గౌరవిస్తాము. అంతే గాని రోజూ పువ్వులు పెట్టి పూజించంకదా.. ఇదీ అలాంటిదే. మనకన్నా కొన్ని మంచి విషయాలు తెలిసినవారిని, గురుస్తానంలో వున్నవారిని గౌరవించవచ్చు. వారిని అభిమానించవచ్చు. కాని అదే పనిగా పిచ్చిలో పడకూడదు. మన గౌరవాన్ని, అభిమానాన్ని వాళ్ళ కాళ్ళదగ్గర పెట్టి మనం జీవచ్చవంగా బ్రతక్కూడదు. నిజమయిన జ్ఞానం కావాలంటే వేదాలున్నాయి, ఉపనిషత్తులున్నాయి, బైబిలుంది, ఖురాన్ ఉంది. వాటిని మనస్ఫూర్తిగా చదవండి.. చదివిన దాన్ని ఆచరణలో పెట్టండి... తోటి మనిషిని మనిషిగా గుర్తించి, గౌరవించండి. జ్ఞానం అదే వస్తుంది... మోక్షం అదే వస్తుంది...

కొంచెం వెరైటీగా ఉండాలని ఉందా? ఇవి ట్రై చెయ్యండి

2010-07-29T15:20:00.001+05:30

ఎప్పుడూ ఒకే రకమయిన లైఫ్‌లో బ్రతికి, అలిసిపోయి, విసిగిపోయిన వారికి కొంచెం వెరైటీగా ఉంటుందని ఇది రాస్తున్నాను..

1. మనుషులంతా ప్రాధమికంగా జంతువులే కాబట్టి ఏమి చేసినా ఎలా చేసినా తప్పులేదని ఈ మధ్యన ఒకాయన సెలవిచ్చారు. కాబట్టి, ఒక పనిచేస్తే సరి.. జంతువులన్నీ నాలుగు కాళ్ళమీద నడుస్తున్నాయి కాబట్టి, మనిషి కూడా ఒక రకమయిన జంతువే కాబట్టి, మనుషులు కూడా నాలుగు కాళ్ళ మీద నడిస్తే సరి. ఒక్క సారి ఊహించుకోండి.... అందరూ నాలుగు కాళ్ళ మీద నడిస్తే ఎలా వుంటుందో... ఇదేమిటి పైనున్న వాటిని చేతులంటారనికదా మీ అనుమానం.... లేదండి.. పూర్వం ఒకప్పుడు అవి కాళ్ళే... తరువాత మన సౌలభ్యం కోసం చేతులని పేరు పెట్టుకున్నాం... అంతే....

2. ఎప్పుడూ చేత్తోనే కంప్యూటర్ కీ బోర్డ్ మీద టైప్ చేస్తారెందుకు? అప్పుడప్పుడు వెరైటీగా కాలితో కూడా ప్రాక్టిస్ చెయ్యొచ్చుకదా.. కాలికి కూడా వేళ్ళు వున్నాయి కదా...

3. బైక్‌ని ఎప్పుడూ రోడ్ మీద మాత్రమే ఎందుకు నడపాలి? ఫుట్‌పాత్ మీద ఎక్కించి నడపొచ్చు కదా.. అలాగే రోడ్‌కీ ఎడమవైపునే ఎందుకు వెళ్ళాలి? కుడి వైపున వెళితే ఏమవుతుంది? అది ఇదీ కుడా రోడ్డే కదా... ఎవరయినా గుద్దితే వాళ్ళమీద లాజిక్ ప్రయోగిద్దాం. ఏదయినా రోడ్డే కదా... ఎవరు ఎటువైపు వెళితే ఏంటి? నేను వెరైటీ గా ఉంటాను కాబట్టి ఇలా వెళతాను అని చెప్పొచ్చు, ఎదుటి వాడి నోరు మూయించొచ్చు.

4. కూరగాయలు, బియ్యం, మాంసం అన్నీ వండుకు తినడం ఎందుకు దండగ? మనుషులు కూడా జంతువుల్లాంటి వాళ్ళే కాబట్టి వాటినలాగే, పచ్చిగా, పిచ్చిగా తినేస్తే నష్టమేంటంటా? అహ నష్టమేంటంటా అని?

5. పుస్తకాలని ముందు నుంచి వెనకకి చదువడమెందుకు? వెనకవైపు నుంచి ముందుకు చదవచ్చు కదా.. ఎందుకంటే ఏదయినా చదవడమే... అవే పేజీలు, అవే అక్షరాలు... అదే విషయం... అలా చదివితే అడిగేదెవడంట....

బాబోయ్... ఇప్పటికే చాలా చెప్పేసాను... ఇంక నాకు ఓపిక లేదు.. ఇంకా వెరైటీ ఆలోచనలుంటే మీరు కూడా రాయవచ్చండోయ్... అప్పుడు అందరూ కలిసి మరింత వెరైటీగా వుండొచ్చు కదా... మీరేమంటారు.. ఈ సంస్కృతి, సంప్రదాయాలు, పాత చింతకాయ పచ్చళ్ళు వల్ల ఉపయోగం ఏమిటి? ఇన్ని వేల సంవత్సరాలుగా మన పూర్వీకులంతా పిచ్చోళ్ళు కాబట్టి, వాళ్ళకి మతిలేదు కాబట్టి ఇలాంటి అర్ధం పర్ధం లేనివన్నీ పెట్టారు. మనం తెలివయినవాళ్ళం కాబట్టి, "ఆధునిక యుగంలో" వున్నాం కాబట్టి... ప్రశ్నించాలి కాబట్టి మనకి దొరికిన ప్రతీదాన్నీ తలా తోకా లేకుండా ఖండించి, వాదించి అవతల పారేద్దాం...

(గమనిక: పైవన్నీ నేనెప్పుడూ ట్రై చెయ్యలేదు... "వెరైటీ", "ఆధునికత" కోరుకునే వారికోసం ఈ పోస్ట్. పైవన్నీ ఎవరయిన ప్రయత్నించి, దానివల్ల ఏమయినా ఇబ్బంది పడితే నాకు సంబంధం లేదు... నన్నడగవద్దని మనవి)

పిల్లల్ని ప్రేమించాలి గాని, కామించకూడదు

2010-07-25T17:40:00.002+05:30

గత రెండు రోజులుగా రామూ గారికి, తాడేపల్లి గారికి జరుగుతున్న మాటల యుద్దాన్ని చూస్తున్నాను. ఇద్దరికీ మద్దతుగా మిగిలిన బ్లాగర్లు ఎగదోస్తున్న వత్తుల్నీ చూస్తున్నాను.ఏదేమయినప్పటికీ ఈ విషయంలో నేను రాము గారిని నూటికి నూరుశాతం సమర్ధిస్తున్నాను. ఆయన అభిప్రాయ పడుతున్నట్టుగా ఒక పురుషుడికి ఒక స్త్రీ అనే సిద్దాంతమే న్యాయమయినది. ఈ విషయంలో మరో సందేహానికి తావులేదు. బహుభార్యాత్వం, బహు భర్తృత్వ సిద్దాంతాలని తోసి రాజని ఏక పత్ని వ్రతం ఎందుకు అమల్లోకి వచ్చిందో చరిత్ర చదివిన ప్రతిఒక్కరికీ, ముఖ్యంగా Sociology, Anthropology విద్యార్ధులకి బాగా తెలుస్తుంది. ఎవరిని బడితే వారితో శృంగారం జరపడమనేది జంతు సమాజాల్లో చెల్లుబాటవుతుందేమో కాని మానవ సమాజంలో చెల్లుబాటు కాదు.

పిల్లల్కి విద్యాబుద్దులు నేర్పి, వారిని మంచి మార్గంలో పెట్టవలసిన గురువే, బుద్ది లేకుండా, గడ్డి తిని, తాడేపల్లివారి మాటలు పుచ్చుకుని పిల్లలతో సరస సల్లాపాల్లోకి దింపితే, అందరూ కలిసి తంతారు. అది గ్రహించాలి. అదీ కాకపోయినా, తమ వద్దకు విద్యాబుద్దులు నేర్వడానికి వచ్చిన విద్యార్ధినుల పట్ల పిచ్చి పిచ్చిగా ప్రవర్తిస్తే, తమ వద్ద పనిచెయ్యడానికి వచ్చిన ఆడవాళ్ళని లొంగదీసుకోవాలని చూస్తే మక్కెలిరగదంతారు. (కొంచెం అంపార్లమెంటరీ భాష వాడుతున్నాను. క్షమించాలి. తప్పదు మరి). పిల్లల్ని సొంత కూతురిగా భావించగలిగిన వాడే వారిని సరయిన దారిలో పెట్టగలరు. అంతే గాని కామ వికారాల్ని కలిగివున్న వాడు వాళ్ళకేమి విద్యాబుద్దులు నేర్పించగలుగుతాడు? అది చదువయినా కానివ్వండి... ఆటలయినా కానివ్వండి... కంప్యూటర్స్ కానివ్వండి.. మరింకేదయినా కానివ్వండి..

పెళ్ళనేది ఒక బాధ్యత. ఆ బాధ్యతని నెరవేర్చలేకపోతే, మరొకరిని చూసుకుంటాను అంటే, అసలా బాధ్యతలోకే ప్రవేశించకూడదు. మరో ఆడపిల్ల జీవితాన్ని పాడు చెయ్యకూడదు. రాము గారు చెప్పినట్లు అచ్చోసిన ఆంబోతుగా వుంటే మేలు. అప్పుడిక ఎవరికీ ఎటువంటి అడ్డంకులు వుండవు. ఎవరికీ అభ్యంతరాలుండవు. చివరికి ఎయిడ్స్ వస్తే పట్టించుకోవడానికి దిక్కు లేక దికుమాలిన చావు చస్తారు. ఎందుకంటే ఇన్ని రోగాలొచ్చిన తరువాత పట్టించుకోవడానికి ఎవ్వరూ వుండరు కనుక. మనం ఒకరి పట్ల బాధ్యతగా వుంటే, మరొకరు మన పట్ల అదే బాధ్యత వహిస్తారు. ఎవ్వరితో నాకేమిపని అనుకుంటే ఎవ్వరికీ కాకుండా పోతారు.

సమాజం అనేది ఒక వ్యవస్త. ఇది అందరికీ ఆమోదయోగ్యమయిన సుత్రాలతో పనిచేస్తుంది. సమాజానికి అందులో ప్రతి వ్యక్తీ సమానమే. ఏ ఒక్కరూ సమాజ రీతికి వ్యతిరేకంగా నడవజాలరు. ఒక వేళ సమాజ సూత్రాలు ఎక్కువ మందికి నచ్చకపోతే, వారిని ఇబ్బందికరంగా వుండి వుంటే ఇన్ని వేల సంవత్సరాలుగా మనగలిగి వుండేవి కావు. కొన్ని వేల సంవత్సరాలుగా మానవ సమాజం ఎన్నో ప్రయోగాలు చేసి ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న స్తితికి వచ్చింది. బుద్దిగా తలొంచుకు పోవడానికి, రాము గారిలాగా రాముడు మంచి బాలుడే కానక్కర్లేదు. కాస్త ఇంగిత జ్ఞానం వున్నవాడు, సంస్కారం వున్నవారెవ్వయినా చాలు. సమాజాన్ని మనమేమీ వుద్దరించనక్కర్లేదు. వున్నదాన్ని మన కలుషిత ఆలోచనలతో, అర్ధంలేని వితండ వాదంతో పాడు చెయ్యకుంటే చాలు.

ప్రపంచంలో తెలుగు వాడంత గొప్ప వాడు లేడు..

2010-07-24T20:22:00.000+05:30

నిజమేనండి... మీరు నమ్మి తీరాల్సిందే. ఇప్పటి వరకు తెలుగు వారికి వున్న గొప్పదనాలకి తోడు ఎవరిచేతనయినా తన్నించుకోవాలన్నా, కుమ్మించుకోవాలన్నా, మెడ పెట్టి గెంటించుకోవాలన్నా తెలుగు వారే అందరికీ ఆదర్శం. తెలుగు వారి గొప్పదనం గురించి చెప్పాలంటే ఇంకా చాలా వుంది. ఒక సారి దూరదర్శన్ లో అనుకుంటా, చాలాకాలం క్రితం సంగతి.. జంధ్యాల గారు ముచ్చటిస్తూ... తెలుగువారు ఎప్పుడూ కూడా తాము చెప్పిందే రైటు అంటారట. అది నిజంకాకపోయినా నిజమయ్యేంత వరకు వాదిస్తారట. ఎవరికి వారు తామే రైటు అనుకుంటారట కూడా. అందుకే మన తెలుగు భాషలో ప్రతీ అక్షరానికి నెత్తిమీద "రైట్" మార్క్ వుంటుందట. మీరే చూడండి... క, గ, ర, మ, న ప్రతీ అక్షరానికీ నెత్తి మీద ఒక "రైట్" మార్క్ వుంటుంది.

తెలుగువాడికి వున్న మరో అలవాటు.. ఎలాంటి పరిస్తితిలో అయినా ఇమిడి పోతాడట.. అంటే "అందితే జుట్టు, అందక పోతే: కాళ్ళు" అన్న మాట. అందుకే మన తెలుగు అక్షరాల్లో మరే భాషలోనూ లేని విధంగా ఒక అక్షరం మీద ఒకటి ఎక్కి కూర్చుంటాయి. ఒక పెద్ద అక్షరం కింద మరో చిన్న అక్షరం దూరిపోతుంది. అంటే అవకాశం దొరికితే ఒకరి మీద పెత్తనం చేస్తాం... అది కుదరక పోతే ఒకరి కాళ్ళ దగ్గర పడి వుండడానికి కూడా వెనకాడమన్న మాట.... అంతా ఎందుకు స్వాతంత్రం వచ్చినప్పటి నుండి డిల్లీ లో పెద్దల దగ్గర వీర విధేయులుగ వున్నది తెలుగువారే అన్నది అందరికీ తెలిసిందే. అందరికన్నా ఎక్కువ ఎం.పీ.లని పపంది మనమే అయినా గాని రాష్ట్రానికి ఒక్క మంచి ప్రాజెక్టునీ దక్కించుకోలేము. మన మాట నెగ్గించుకోలేము. ఆ భయం ఎందుకో అర్ధం కాదు. అది మంచితనమో, చేతగానితనమో మనకి అర్ధం కాదు.

తెలుగువారికున్న మరో లక్షణం... "ఆత్మ నింద, పర స్తుతి" అట. అంటే మనల్ని మనం తిట్టు కోవడంలో, మరొకళ్ళని పొగడడంలోనూ ఎప్పుడూ ముందుంటాం. అలాగే ఎవరయిన మనల్ని గురించి తిడుతూ ఉంటే అదేమిటని అడగం. బదులుగా ఆహా మహ బాగా తిడుతున్నాడురా బాబు అని మహదానందంగా వింటాం. అదే తెలుగు వాడికున్న గొప్పదనం

"ఆంధ్రులు ఆరంభ శూరులు " అన్న సామెత ఎలాగో వుండనే వుంది. ఏ పనయినా మొదలెట్టేప్పుడు వుండే ఉత్సాహం ఆ పని పూర్తి చేసేప్పుడు వుండదు. ఎప్పుడు ఏ పనిని మొదలుపెడతామో ఎందుకు ఆ పని మధ్యలో ఆపేసి మరో పనిలోకి వెళ్ళిపోతామో మనకే తెలీదు. ఒక ముఖ్య మంత్రి వుండగా నీటి ప్రాజెక్టులు, రకరకాల పధకాలు మొదలెట్టేస్తాము. మరో ముఖ్యమంత్రి వచ్చేసరికి కాళ్ళు లాగి మూల పెట్టేస్తారు.

ఇద్దరు తెలుగు వాళ్ళు కలిస్తే ఎప్పుడూ తెలుగులో పలకరించుకోరట. చాలాసార్లు అది నిజమే అనిపించింది నా అనుభవంలో. ఇద్దరు తమిళులు కలిస్తే తమిళంలోనే పలకరించుకుంటారు. ఇద్దరు హిందీ వాళ్ళు కలిస్తే హిందీ లోనే పలకరించుకుంటారు. కానీ ఇద్దరు తెలుగు వాళ్ళు కలిస్తే మాత్రం "Hai, How are you? What are you doing" అని పరాయి భాషలో కులుకు ఒకలబోస్తారు. ఇంటికెవరయినా చుట్టాలొస్తే, మా పాపని పిలిచి "What's your name?" అని అడుగుతారు. నాకు వళ్ళు మండి పోతుంది. కాని తప్పదు కదా.. వచ్చింది Relatives ఆయే.

మరో ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే భారతీయ భాషలన్నింటిలోనూ ఎక్కువ పరాయి భాషా పదాలు దొర్లే భాష తెలుగు మాత్రమే. నేను విన్నది నిజమో కాదో తెలుసుకోవడానికి మా సిటీ కేబుల్ లో రోజుకొక చానల్ చొప్పున అన్ని భాషల చానల్స్ చూసాను. ఎన్ని ఇంగ్లీష్ పదాలు దొర్లుతాయో అని. ఆ గంట లోనూ మొత్తం మీద 4 లేక 5 పదాలు మాత్రమే కనిపించాయి... కాదు.. కాదు వినిపించాయి. అదే తెలుగులో చూడండి... తెలుగు ఎక్కడుందో భూతద్దంతో వెతుక్కోవాలి. గొంగట్లో తింటూ వెంట్రుకలు ఏరుకున్నట్లు వుంటుంది పరిస్తితి.. అదండి సంగతి... ఇలాంటి ఇంకా చాలా వున్నాయి... తరువాతి టపాల్లో ముచ్చటించుకుందాము.... అందాకా....

చెయ్యెత్తి జై కొట్టు తెలుగోడా... గతమెంతొ ఘన కీర్తి కలవోడా....

ఫ్రెషర్స్ డే ఫంక్షన్‌లో మా చిట్టితల్లుల సందడులు...

2010-07-12T19:57:00.000+05:30

వై.యెస్. రాజశేఖర్ రెడ్డి వేషధారణలో అందరి మెప్పునూ పొందిన మా విద్యార్ధిని ఎస్. సంజన

మిగతా ఫోటోలు... పిల్లల ఆటలు.. పాటలు...

జూలై 8, గురువారం మా చిట్టితల్లుల ఆటపాటలతో గమిని ఫంక్షన్ ప్లాజా దద్దరిల్లింది. చక్కటి ఆహ్లాదకరమయిన వాతావరణంలో, రాష్ట్ర జర్నలిష్టుల సంఘం అధ్యక్షులు శ్రీ దూసనపూడి సోమసుందర్ ముఖ్య అతిధిగా హాజరయిన ఈ కార్యక్రమం పూర్తిగా విద్యార్ధినుల ఆధ్వర్యంలోనే జరగడం విశేషం. అంటే యాంకరింగ్, ప్రోగ్రాం సీక్వెన్స్, ఇలా ప్రతీదీ స్టూడెంట్స్ వాళ్ళకి వాళ్ళే చేసుకున్నారు. పిల్లలు స్వతంత్రంగా నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికే ఈ ఏర్పాటు చేసాము.

మా విద్యార్ధినిలు సనాతన భారతీయ విలువలను అర్ధం చేసుకుంటూనే, అత్యాధునిక టెక్నాలజీతో స్నేహం చేస్తారు. ప్రపంచంలోని ఏ లేటెస్ట్ టెక్నాలజీ గురించయినా చెప్పగల సమర్ధత వారి సొంతం. మా కాలేజ్ లో అత్యాధునిక L.C.D Projectors, Modern Science Labs, Fully Automatic Attendance System, Automatic SMS to Parents, Computerised period & Class maintenance వంటివి మచ్చుకి కొన్ని మాత్రమే.

ఒక మంచి ఆశయంతో, నిజాయితీగా పనిచేస్తే అందరి ఆదరణా లభిస్తుందని మా విషయంలో రుజువయింది. కార్పోరేట్ విద్యా సంస్తల్లో పిల్లలు పడుతున్న ఆవేదనని అర్ధం చేసుకుని, తల్లిదండ్రుల ఆకాంక్షలకి అనుగుణంగా, తాడేపల్లిగూడెం పట్టణంలో సకల సౌకర్యాలతో ప్రారంభించబడిన మా కాలేజీలో ఈ సంవత్సరం ఎవరూ ఊహించని విధంగా చక్కటి అడ్మిషన్లు జరిగాయి. ర్యాంకులు, మార్కులు సాధించడం కోసం పిల్లల్ని బలిపశువుల్ని చేయనవసరం లేకుండా, చక్కటి ప్రశాంత వాతావరణం కల్పించి, వారికి తగిన స్వేచ్చనిచ్చి, బట్టి పద్దతిలో కాకుండా వారికి అర్ధమయ్యే విధంగా విద్యాబోధన చేస్తే వున్నత ఫలితాలు సాధించవచ్చని నిరూపించాము.

మీ అందరి ఆశీస్సులు, సూచనలు, ప్రోత్సాహంతో మరింత ముందుకి వెళ్ళగలమని తెలియజేస్తూ...

మీ జగదీష్ రెడ్డి,

సెక్రటరి & కరస్పాండెంట్, శ్రీ వైష్ణవి గర్ల్స్ జూనియర్ కాలేజ్.

అసలు మనం మనుషులమేనా?

2010-07-05T18:21:00.001+05:30

చిన్న పిల్లలతో అర్ధనగ్నంగా పిచ్చి గంతులు వేయించడం, చూడడానికి ఎబ్బెట్టు కలిగించేలా రకరకాల వింత బట్టలు వేయడం మధ్యన టీ.వీ.ల్లో పెద్ద ఫ్యాషనయిపోయింది. పైగా ఈ పైత్యానికి రియాలిటీ షోలని, ఆట అని పేర్లొకటి. దీనిపై రాష్ట్ర మానవ హక్కుల కమీషన్ తీవ్రంగా స్పందించి టీ.వీ.ల్లో ప్రసారమయ్యే ఇటువంటి షోల వల్ల పిల్లల శారీరక, మానసిక ఆరోగ్యం దెబ్బతింటుందని, వారి హక్కులని కాలరాసినట్టవుతుందని భావిస్తూ, అటువంతి షోలని నిషేదించాల్సిన అవసరం వుందని నొక్కి చెప్పింది. అయినా, ఇవేమీ తలకెక్కని సదరు షో నిర్వాహకులు, టీ.వీ. సంస్థల వాళ్ళు ఎటువంటి స్పందనా కనబరచక, పైగా చట్టంలో వున్న లొసుగుల్ని ఆసరాగా చేసుకుని, మధ్యంతర ఉత్తర్వులు తెచ్చుకుని మరీ, నిర్లజ్జగా తమ కార్యక్రమాల్ని కొనసాగించుకుంటున్నారు. దీనికి తల్లిదండ్రుల మద్దతు కూడా పూర్తిగా వుంది అనే విషయం తెలుస్తూంది.

ఈ నేపధ్యంలో ఈ రియాలిటీ షోల కోసం పిల్లలు ఎంత హింస అనుభవిస్తారో, ఎంతగా నలిగిపోతారో తెలుసుకుంటే కడుపు తరుక్కుపోతుంది, గుండె రగిలిపోతుంది. ఈ షోలకి సిద్దంచేసే పిల్లల్ని రోజుకి కనీసం 16 నుంచి 20 గంటల పాటు "ప్రాక్టీస్" చేయిస్తారట. ఇక్కడ మనం మాట్లాడుకునేది నిండా పదేళ్ళు కూడా దాటని చిన్న పిల్లల గురించి అని మరచిపోవద్దు. అంత చిన్న పిల్ల చేత అన్నేసి గంటల పాటు ప్రాక్టిస్ చేయిస్తే వాళ్ళు ఎలా తట్టుకుంటారో, ఎంత నరకం అనుభవిస్తారో మనకి ఊహలకి కూడా అందదు. పెద్దవాళ్ళమయిన మనమే రోజుకి ఏదయినా పది పన్నెండు గంటలకి మించి కష్టపడలేము కదా.. అటువంటిది అంత చిన్న పిల్లలు అంత కష్టాన్ని ఎలా భరిస్తారో అందరూ ఆలోచించాలి.

అసభ్యత ఎంత ఎక్కువ ఉంటే అంత గొప్ప షోగా నిర్వాహకులు భావిస్తారేమో తెలియదు. పిల్లలకి వేసే దుస్తులు ఎంత చండాలంగా వుంటాయంటే, పెద్ద వాళ్ళు కూడా వేసుకోవడానికి సిగ్గుపడేలా వుంటాయి. పాటల విషయానికి వస్తే అన్నీ ముదురు పాటలు, వయసుకు మించిన హావ భావాలతో పరమ దరిద్రంగా వుంటాయి. చిన్న పిల్లల్ని చూసినా, వారి మాటలు విన్నా ఎంతటి వెధవకయినా మనసు కరుగుతుంది. మనిషిలో వున్న పసి మనసు తొంగిచూస్తుంది. వారి ముద్దు ముద్దు మాటలు వింటూ పరవశించాలనిపిస్తుంది. ఆ పసితనపు ఒడిలో ఆడుకోవాలనిపిస్తుంది. కాని ఈ రాక్షసులకి వారిలో ఒక బూతు పాటలకి డ్యాన్స్ వేసే "నటీమణి" కనిపిస్తుంది. సినిమాల్లోని కామాన్ని ప్రకోపింపచేసే వారి భంగిమలు గుర్తొస్తాయి. చిన్నారు చేసే ఆ చిన్ని కుప్పిగంతుల్ని సినిమా వాళ్ళతో పోల్చి ఇంకా బాగా చెయ్యాలి, ఇంకా బాగా తిప్పుకోవాలి అంటూ పనికి మాలిన చెత్త కామెంట్లొకటి. మళ్ళీ వాళ్ళళ్ళొ వాళ్ళకి పోటీ పెట్టి ఎలిమినేషన్ చేస్తామని చెప్పి, వాళ్ళు ఏడుస్తుంటే ముఖాలని క్లోజప్ లో పెట్టి వారి కన్నీటిబొట్టుని కూడా ప్రసారం చేసి, అందరి జాలిని, సానుభూతిని పొందడం. చూస్తూనే వళ్ళు జలదరిస్తుంది. ద్వందార్ధపు సాహిత్యం వుండే పాటలకి, చండాలంగా వుండే డ్రెస్సులు వేసి చిన్నారుల చేత వేయించే కుప్పిగంతుల్ని సంస్కారం వున్నవారెవరూ డ్యాన్స్ అనరు, పైత్యపు వికారం అంటారు. ఇటువంటి షోలు చూసి ఆనందించే వారిని సైకాలజీలో "పీడోఫీలియన్స్" అంటారు. అంటే చిన్నపిల్లల పట్ల లైంగిక వాంచ కలిగిన మానసిక రోగులన్నమాట.

ఫ్లడ్ లైట్ల వెలుగులో చిన్నారు జీవితాలు ఎలా మసిబారుతున్నాయో, పిచ్చి పిచ్చి చేష్టలకి చిన్నారుల మనసులు ఎంత కలుషితం అవుతున్నాయో అటు తల్లిదండ్రులకి, టి.వీ. షో నిర్వాహకులకి పట్టడం లేదు. నాకు తెలియక అడుగుతున్నాను... పిల్లలకి పేరు ప్రఖ్యాతులు రావాలని తల్లిదండ్రులు ఆశ పడడం తప్పు లేదు. కాని పిల్లల చేత రికార్డింగ్ డ్యన్సులు వేయించాలనుకోవడం ముమ్మాటికీ తప్పే. ఇక్కడ మరో సంగటి చెప్పాలి. రికార్డింగ్ డ్యాన్సులు వేసే వారు వేరే గతి లేక బజారులో బట్ట విప్పుకుని గంతులేస్తారు. అటువంటి వారిమీద పోలీస్ కేసు పెడతారు. టీ.వీ.ల్లో రహస్య కెమేరాలు పెట్టి ఫ్లాష్ న్యూస్ ప్రసారం చేస్తారు. కాని అదే టీ.వీ. చానళ్ళు చిన్నపిల్లల రికార్డింగ్ డ్యాన్సుల్ని స్పెషల్ షోలకిందా చూపిస్తారు. టీఆర్పీ రేటింగులు పెంచుకోవడానికి ఇంతగా దిగజారక్కర్లేదనుకుంటాను.

ఇవన్నీ చూస్తూ కూడా, చేష్టలుడిగి చూస్తున్న ఈ సమాజం, ఈ ప్రభుత్వం, ఈ న్యాయ వ్యవస్త, అసలున్నట్లా? లేనట్లా? అసలు మనం వున్నది మానవ సమాజంలోనా, లేదా ఆటవికులు, రాక్షసులు, జంతువులూ వుండే ఆటవిక సమాజంలోనా? అసలు మనం మనుషులమేనా? రాక్షసులమా?

భారతీయుల మీద జరిగిన కుట్రకి సాక్ష్యమిదిగో...

2010-06-15T15:36:00.000+05:30

భారత దేశ విద్యారంగంలో పెను మార్పులు తీసుకురావడానికి ఆద్యుడు లార్డ్ మెకాలే. ఇప్పటికీ సాంప్రదాయవాదులు ఆయన విద్యావిధానాన్ని దుమ్మెత్తి పోస్తూనే వుంటారు. ఈ మధ్యన ఒక ఫ్రెండ్ దగ్గర నుండి వచ్చిన ఈ మెయిల్ చూసి నేను షాక్ కీ గురయ్యాను. అది నిజమో కాదో నాకు తెలియదు కాని, అందులో వ్యక్తపరచబడిన భావాలు మాత్రం ఖచ్చితంగా నిజమే అని నమ్ముతున్నాను. దాని తెలుగు అనువాదం ఇక్కడ ఇస్తున్నాను. చదవండి..

లార్డ్ మెకాలే 1835, ఫిబ్రవరి 2వ తారీఖున బ్రిటిష్ పార్లమెంటుకి రాసిన వుత్తరం.

"నేను భారత దేశం నలుమూలలా పర్యటించాను. కాని దేశం మొత్తం మీద ఎక్కడా ఒక బిచ్చగాడు కాని, ఒక దొంగ కాని కనిపించలేదు. ఇంతటి సంపన్నమయిన దేశాన్ని, ఇంతటి నీతిమంతులయిన ప్రజులున్న దేశాన్ని, ఇంతటి సమర్ధులయిన ప్రజలున్న దేశాన్ని మనమెప్పటికయినా జయించగలమని నేను అనుకోవడం లేదు. కాని ఈ దేశానికి వెన్నెముక అయిన ప్రాచీన సంస్కృతిని, సాంప్రదాయాల్ని, అత్యంత పురాతనమయిన విద్యావ్యవస్తని నాశనం చేయడం ద్వారా, వారి సాంప్రదాయ విద్య స్తానంలో మన ఇంగ్లీష్ విద్యని ప్రవేశపెట్టడం ద్వారా, భారతీయులకి వాళ్ళ మీద వాళ్ళకే నమ్మకం లేకుండా చేసి, వారి ఔన్నత్యాన్ని కోల్పోయేలా చేసి, కేవలం విదేశీయులు మాత్రమే గొప్పవారు, అందులోనూ అంగ్లేయులు ఇంకా గొప్పవారు అనిపించేలా చెయ్యగలిగితే మనం అనుకున్నది సాధించవచ్చు. (భారత దేశాన్ని ఆక్రమించవచ్చు)

పైన వున్న వుత్తరం నిజమయినా కాకపోయినా, ఇప్పుడున్న పరిస్తితి చూస్తుంటే నిజమే అనిపిస్తుంది. మన బ్లాగర్లలో కొంత మంది భారత దేశ సంస్కృతిని, సంప్రదాయాల్ని పనిగట్టుకుని తిడుతూ, దుష్ప్రచారం చేస్తున్నారు. అటువంటివారందరికీ ఒక మనవి. ఎవరినయినా ద్వేషించేముందు, దూషించే ముందు ఒక్కసారి అన్ని విషయాలు తెలుసుకుని మాట్లాడాలి. ఎవరో చెప్పింది, ఎవరో రాసింది మాత్రమే సరయినదనే అభిప్రాయాన్ని మార్చుకోవాలి. మనల్ని మనం అవమాన పరచుకోకూడదు. ఎవరి గొప్పదనం వాళ్ళకుంటుంది, ఎవరి లోపాలి వాళ్ళకుంటాయి. అంతే గాని ఇతరులని విమర్శించడమే ధ్యేయంగా పెట్టుకుని, అదేదో పెద్ద గొప్ప విషయంలా చూపడం మానుకోవాలి.

ఎవరు ఒప్పుకున్నా, ఒప్పుకోకపోయినా, భారత దేశ సంస్కృతి అధమ పక్షం 10,000 సంవత్సరాల నాటిది. అంత పూర్వకాలం నుండి అవిచ్చిన్నంగా కొనసాగుతున్న సంస్కృతి, నాగరికత ప్రపంచంలో మరే దేశంలోనూ లేదు. భారతీయ సంస్కృతితో పరిడవిల్లిన ఈజిప్ట్, పర్షియన్, మాయన్ వంటి నాగరికతలు చరిత్రలో కలిసిపోయాయి. అదీ ఎటువంటి ఆధారాల్లేకుండా... కేవలం వాళ్ళు వాడిన కుండ పెంకులు, సమాధులని తవ్వి తీసి చరిత్ర రాస్తున్నారు. కాని అన్ని ఆధారాలతోను, సుసంపన్నమయిన సంస్కృత భాషలో అప్పటి చరిత్ర గురించి ఆధారాలు లభిస్తుంటే, ఇది నిజం కాదు అని తిరస్కరించడం పర దేశ సంస్కృతి దాసోహమనడం వల్లనే వచ్చింది. ఇంతటి అరుదయిన సంస్కృతిని పొగడనకర్లేదు, కనీసం మిగిలిన వాళ్ళతో కలిసి తిట్టకుండా వుంటే చాలు.

సృష్టిలో అందమయినది ఎవరు? ఆడా? మగా?

2010-06-01T15:45:00.000+05:30

ఇదేమి ప్రశ్న? నిస్సందేహంగా ఆడవాళ్ళెగా అని మీ సమాధానం చెప్పవచ్చు. మన కవులందరూ, మగ వాళ్ళే కాబట్టి ఆడవారి అందాన్ని తెగ వర్ణించి పడేసారు. ఏ కధ తీసుకున్నా, ఏ కావ్యం చదివినా ఏమున్నది గర్వ కారణం. నరజాతి సాహిత్య సమస్తం స్త్రీ సౌందర్య వర్ణనం. అందుకే మనకి ఈ అభిప్రాయం స్తిరపడిపోయి వుండవచ్చు. ఇక కవయిత్రులెవరూ, రచయిత్రులూ మగవారి అందాన్ని గురించి వర్ణించినట్టుగా ఎక్కడా నేను చదివినట్టు గుర్తు లేదు. అంత మాత్రం చేత మగవారు అందంగా లేకుండా పోతారా? ఈ మధ్యన కొంత ట్రెండ్ మారి మగవారికి కూడా ఫేస్ క్రీములు, సౌందర్య సాధనాలు వచ్చినవి గాని, ఇప్పటి వరకు సౌందర్యం అంటే అది స్త్రీలకే పరిమితమయిన విషయంగా అందరూ భావిస్తున్నారు.

కాని ప్రకృతిని పరిశీలిస్తే అసలైన అందాన్ని మగవారికే ఇచ్చాడు ఆ దేవుడు. ఏమిటి మీరు నమ్మట్లేదా? అయితే ఇది చదవండి. పక్షులన్నిటిలోకీ అందమయినది నెమలి. నెమలి పించం విప్పి నాట్యమాడుతూ వుంటే ఆ సౌందర్యానికీ, అందానికి పరవశులు కాని వారెవరూ వుండరు. కాని విషయమేమిటంటే, మగ నెమలికే ఆ పించం వుంటుంది. ఆడ నెమలిని ఆకర్షించడానికే ఈ ఏర్పాటు. ఆడ నెమలి చాలా మామూలుగా కొంచెం పెద్ద కోడి లాగా వుంటుంది. పించం లేకుండా..

కోకిల ఎంత అద్బుతంగా పాడుతుంది? వసంత వేళలో కోయిల గానం లేకుండా ప్రకృతికి శోభ రాదు. అటువంటి అందమయిన స్వరం కూడా మగ కోయిలదే. పాపం ఆడ కోయిల అసలు కూయలేదట. కోడి పుంజుని చూడాండి. అందమయిన తురాయితో ఎంత ఠీవీగా నడుస్తుంది. వెనక చక్కని తోక, నెత్తిమీద తురాయితో చాలా అందంగా వుంటుంది. కాని ఆడ కోడి మాత్రం ఎటువంటి హంగులు లేకుండా మామూలుగా వుంటుంది.

జంతువుల్లో చూడండి. మృగ రాజయిన సింహం నెత్తి మీద జూలుతో పెద్ద పెద్ద మీసాలతో ఎంత అందంగా వుంటుంది... అదే సివంగిని చూడాంది. జూలు లేకుండా చాలా సాదాగా వుంటుంది. "జూ"లో మగ సింహాన్ని చూసి ఆనందిస్తారే తప్ప, ఆడ సింహం వైపు కన్నెత్తి కూడా చూడరు. ఏనుగు చూడండి పెద్ద దంతాలో వుంటుంది. ఆ దంత సిరి మగ ఏనుగుకే సొంతం. ఆడ ఏనుగుకి మామూలుగా చిన్న చిన్న దంతాలుంటాయి.

అలాగే మనుషులలో కూడా మగవారికే చక్కటి మీసకట్టు, అందమయిన గెడ్డం వుంటాయి. పై వుదాహరణల వల్ల ఏతా వాతా తేలిందేమిటంటే మగవారు మాత్రమే సహజసిద్దంగా అందంగా వుంటారు అని. అందుకే ఆడవారికి లేని సౌందర్యం తెచ్చిపెట్టుకోవడానికి రకరకాల సౌందర్య సాధనాలు వాడుతారు అని. అయితే ఆడవారి పట్ల మగవారికి వుండే సహజ బలహీనత వల్ల వారి అందాన్ని అదే పనిగా పొగుడుతూ వుండి వుండవచ్చు. అది వారి తప్పు కాదు. ఇప్పుడు మీరేమంటారు? ఎవరి అందం గొప్పదంటారు? ఆడవారిదా? మగవారిదా?

చిన్నారి చిట్టి కూతుళ్ళంటే నాకు చాలా ఇష్టం.. ఎందుకంటే...

2010-05-17T15:00:00.009+05:30

కూతుళ్ళు మాత్రమే వున్నవాళ్ళు చాలా అదృష్టవంతులు.. నమ్మకం లేదా... వీరిని చూడండి... బిల్ క్లింటన్ (అమెరికా మాజీ అధ్యక్షుడు), జార్జ్ బుష్ (అమెరికా మాజీ అధ్యక్షుడు), ఒబామా (అమెరికా ప్రస్తుత అధ్యక్షుడు), బిల్ గేట్స్ (మైక్రోసాఫ్ట్ అధినేత), డా. ప్రతాప్ సి. రెడ్డి (అపోలో హాస్పిటల్స్), డా. అంజి రెడ్డి (డాక్టర్ రెడ్డి ల్యాబ్స్), వై.ఎస్. జగన్ మోహన్ రెడ్డి, ఎస్పీ జగదీష్ రెడ్డి. (అంటే నేనే, నాక్కూడా ఇద్దరు కూతుళ్ళు). ఇప్పుడు చెప్పండి నేను చెప్పింది కరెక్టేనా?

చిన్నారి చిట్టి కూతుళ్ళని సృజియించువేళ
కడు శ్రద్ధ వహించె ఆ సృష్టికర్త
లోకమెల్ల గాలించె విలువయిన నిధుల కోసం
తను ఇవ్వబోవు అపురూప వరముల కొరకు.

దేవ కన్యల చిరునవ్వులని వారికిచ్చె
అందమయిన నీహారికల వెతికితెచ్చె
ముచ్చటయిన నక్షత్ర ధూలిని
మెరిసే, మైమెరిపించే ఆ కనులలో పెట్టె...

ఆయన బహు మధురమయిన వాటితో
వారిని నింపె, చక్కని చక్కెరతో, నవరస ఫలములతో
సూర్య కాంతిని వారి నవ్వులలో ఇమిడ్చె
ఆహా అతడే చమత్కారి..

చిరునవ్వు ఉదయించె ఆయన మోముపైన
ముద్దులొలుకు బంగారు తల్లిని తయారుచేసినపుడు
ఏలననగా ఆయనకు తెలుసు... ప్రతీ అమ్మకీ, నాన్నకి
ప్రేమని, ఆనందాన్ని ఇవ్వబోతున్నానని..

పై పద్యం నా స్వేచ్చానువాదం... దానికి ఇంగ్లిష్ మాతృక... ఎప్పుడో చిన్నపుడు రాసుకున్నది..

When God created daughters
He took very special care
To find the precious treasures
that would make them sweet and fair...

He gave them smiles of angels,
then explored the midnight skies
And took a bit of stardust
to make bright and twinkling eyes...

He fashioned them from sugar
and a little bit of spice,
He gave them sunny laughter
and everything that is nice...

He smiled when He made daughters,
because He knew He had
Created love and happiness
for every mom and dad.

గత 5000 సంవత్సరాల కాలంలో భారతదేశం ఎందుకు ఇతర దేశాల మీద దాడి చెయ్యలేదు?

2010-05-14T22:56:00.003+05:30

ఒక సందర్భంలో మన మాజీ రాష్ట్రపతి శ్రీ అబ్దుల్ కలాం గారికి వచ్చిన అనుమానం. నిజమే గత చరిత్రని పరిశిలించి చూస్తే భారత దేశం ఎప్పుడూ తనంత తానుగా ఇతర దేశాల మీద దాడి చెయ్యలేదు. ఎప్పుడూ ఇతర దేశాల నుండి ధనం కోసం, బంగారం కోసం, మత వ్యాప్తి కోసం చేసే యుద్ధాల నుంచి ఆత్మ రక్షణ చేసుకోవడమే సరిపోయింది. ఇక్కడ ప్రబలంగా వున్న వైదిక జీవిత విధానంలో యుద్ధాలకి చోటే లేదు. (దీన్నే తరువాతి కాలంలో హిందూ మతమని మన మీదెక్కి తొక్కిన వాళ్ళు అంటే మనమూ చంకలు గుద్దుకుంటూ దానికి తందాన అంటున్నాము). నిజం చెప్పాలంటే ప్రపంచంలోని రెండు ప్రధాన మతాలయిన క్రైస్తవ, ఇస్లాం మతాలు తమ మత వ్యాప్తి కోసం మధ్య యుగాల్లో రక్తాన్ని ఏరులై పారించాయి. క్రైస్తవ మత యుద్ధాన్ని "క్రూసేడ్" అని, ముస్లిములు మతవ్యాప్తి కోసం చేసే యుద్ధాన్ని "జీహాద్" అని అంటారు. కాని మన సంస్కృతిలో మతానికన్నా మనిషికే ప్రాధాన్యత ఎక్కువ. ఇతర మతాల్లో, ఒకవ్యక్తి తాను అనుసరించే మతాన్ని మిగావారు అనుసరించకపోతే, వారు సొంత కొడుకయినా, కూతురయినా, భార్య అయినా, ఆఖరికి ప్రాణ స్నేహితుడయినా సరే, కత్తికి బలిపెట్టామని వారి "పవిత్ర గ్రంధాల్లో" రాసి వుంటుంది. కాని మతాన్ని బలవంతంగా ఇతరులపై రుద్దమని ఏ హిందూ సిద్ధాంతమూ చెప్పలేదు.

వేదాల్లో వున్న శ్లోకాల్ని ఒకసారి పరిశిలిస్తే మనవారు ప్రపంచ శాంతికి, సాటి మనిషి వున్నతి కోసం ఎంత పరితపించారో మనకి అర్ధ్మ అవుతుంది. "సర్వేత్ర సుఖినస్సంతు" అంటే మానవులందరూ సుఖంగా వుండాలి, "సర్వేసంతు నిరామయా" అందరూ ఆరోగ్యంగా జీవించాలి, "సర్వే భద్రాణి పశ్యంతు" అంటే అందరూ భద్రంగా వుండాలి అని అర్ధం. ఇటువంటి ఉదాత్త భావనలని ప్రపంచంలో ఏ మతమయినా చెప్పగలిగిందా? భగవద్గీతలో "విజ్ఞుడయిన వాడు ఒక ఏనుగులోనూ, పక్కనే వున్న కుక్క లోనూ, కుక్కని తినే చండాలునిలోనూ, సద్బ్రహ్మణుడిలోనూ పరమాత్మని దర్శిస్తాడు" అని చెప్పబడినది. అంతటి సమదర్శిత్వ భావన ఎప్పటికయినా మరో గ్రంధంలో చూడగలమా? మనం మనుషులమే కాకుండా, ప్రతీ ప్రాణిని తమతో సమానంగా భావించమని చెప్పే వున్నతమయిన సంస్కృతి గురించి, దేవుడు సృష్టించిన జంతువులన్నీ తమ ఆహారం కోసమే అని వాదించే వారికి ఏమని చెపితే తెలుస్తుంది? భూమి తల్లిగా భావించి, నదిని అమ్మగా ప్రేమించి, గాలిని దేవుడిగా ఆరాధించే వారి గురించి, పైవన్నీ వ్యాపార వస్తువులుగా భావించి, ప్రకృతిలో వున్న ప్రతీదీ అమ్ముకోవడానికి, కొనుక్కోవడానికి అని భావించే వారికి ఎలా చెపితే అర్ధం అవుతుంది? కూర్చున్న కొమ్మను నరుక్కోవడమూ, ప్రకృతిని నాశనం చేయ్యడం ఇదేగా మనం నాగరికులం అనుకునే వాళ్ళు చేసేది? తాగే మంచి నీళ్ళని కూడా కొనుక్కుని బ్రతకాల్సి వస్తుందంటే ఇంతకన్నా సిగ్గుమాలిన విషయం ఇంకోటి వుంటుందా?

అసలు విషయానికి వస్తే హిందూ మతంలో వుండేది సర్దుబాటుతత్వం. వేద కాలం నుండి దాని మౌలిక సిద్ధాంతంలో వుండే వైవిధ్యంవల్ల ఎదురయిన ప్రతీ సవాలునీ సమర్ధవంతంగా ఎదుర్కొని ఈ నాటి స్తితికి చేరింది. ఈ మతంలో (నిజానికి హిందుత్వాన్ని మతం అంటే నేను ఒప్పుకోను, అది ఒక జీవిత విధానం) వున్న ఈ గుణం వల్ల ప్రాచీన యుగంలో బౌద్ధ, జైన మతాలు పుట్టినా, తరువాతి కాలంలో క్రైస్తవ, ముస్లిం మతాలు దాడి చేసినా సజీవంగా వుండగలిగింది. అయితే ఇంత మంచి విధానాన్ని ఎవరూ పనిగట్టుకుని (అంటే అబధాలు చెప్పి, భయపెట్టి, యుద్ధాలు చేసి) మతమార్పిడులు చేయ్యకపోవడం వలన మిగిలిన ప్రాంతాల్లో అది వ్యాప్తి చెందలేకపోయి వుండవచ్చు. అలాగని హిందువులు చేతగానివాళ్ళు కారు, సహనం కొంచెం ఎక్కువ. అయితే ఎంతటి సహనానికయినా ఒక హద్దు వుంటుంది. పిల్లి మామూలుగా చాలా మంచిది. ఎవరయిన వస్తుంటే అది పక్కకి తప్పించుకు పారిపోతుంది. కాని అదే పిల్లిని ఒకగదిలో తాళం పెట్టి కొట్టడానికి ప్రయత్నించారనుకోండి ఎదురు తిరుగుతుంది, ఆత్మ రక్షణ కోసం ప్రయత్నిస్తుంది. ముఖమంతా రక్కి పారేస్తుంది. హిందూ మతంలో వుగ్రవాదం అంటూ ఏర్పడదు. ఒకవేళ ఏర్పడినా, అది తాత్కాలికం మాత్రమే.

అందుచేత భారతదేశం గత 5000 సంవత్సరాలలోనే కాదు, మరో 10000 సంవత్సరాల తరువాతయినా సరే మరే దేశం మీదకీ యుద్దానికి వెళ్ళదు.

విశ్వ వర్ణన - కొన్ని సందేహాలు... సమాధానాలు.

2010-05-11T21:31:00.002+05:30

విశ్వ వర్ణన - ఆధునిక పరిశొధనలకి, విష్ణు సహస్ర నామానికి పోలిక గురించి నాకు అనేకమంది అభినందనలు తెలిపారు. వారందరికీ నా కృతజ్ఞతలు. కొద్దిమంది స్నేహితులు కొన్ని సందేహాలు కూడా అడిగారు. వాటిలో మొదటిది: విష్ణు సహస్ర నామంలో వర్ణించినట్టుగా విష్ణువు ప్రత్యేకంగా వుండడా? ఆయనకి ఒక రూపం అంటూ లేదా? అని. నిజమే విష్ణువు కి రూపం లేదు. ఆయన విశ్వ స్వరూపుడు. ఈ లోకంలోని ఏ రూపం తీసుకున్నా అది ఆయన రూపమే. ఏ పేరు పలికినా అది ఆయన నామమే. మన కంటికి కనబడని ఆ మహా శక్తికి ఒక రూపం అంటూ లేదు. మనం ఎలా ఊహించుకుంటే అలాగే దర్శనమివ్వగల మహాశక్తి రూపం. మన ఊహలకి అందని అనంత శక్తి స్వరూపం. ఆ మహా శక్తికే మనం విష్ణువు అని పేరు పెట్టుకున్నాము.

సహస్ర నామంలో వాసుదేవ అనే పదానికి అర్ధం ఇదే. "వాసనాత్ వాసుదేవస్య వాసితం భువన త్రయం.. సర్వ భూత నివాసోసి వాసుదేవ నమోస్తుతే" అని వుంటుంది. ఎంత అద్భుతమయిన వర్ణన. మూడు లోకాల్లో వుండేది ఆయన రూపమే. ఏ లోకాన్ని తీసుకున్నా ఆయన రూపమే. అన్ని లోకాలూ ఆయన నివాస స్తానాలే. అలాగే అన్ని లోకాలు, సర్వ ప్రాణులు ఆయన అందే నివసిస్తూ వున్నాయి అని దీనర్ధం. ఇంకా వివరంగా చెప్పాలంటే మన శరీరంలో వున్న ప్రతీ అణువూ ఈ విశ్వంలోని అణువులతో తయారయిందే. అది ఎవ్వరూ కాదనలేని సత్యం. అలాగే ప్రతీ అణువులోనీ ఆ మహాశక్తి ప్రకటితమవుతుంది. ఏ మతానికి చెందిన వారయినా, ఏ కులానికి చెందిన వారయినా, అది ఏ ప్రాణి అయిన, ఏ మొక్కయినా, ఏ చెట్టయినా వాటన్నిటిలో వుండేది ఆ మహా విష్ణు స్వరూపమే. ఇక ఇందులో సందేహాలకు తావు లేదు. ఇలా ప్రతి దానిలోనూ, ఆఖరికి వీచే గాలిలోను, ప్రవహించే నీటిలోనూ, మండే అగ్నిలోనూ, నివసించే భూమిలోనూ ఆ పరమాత్మని చూడగలిగారు కాబట్టే, భరత భూమి ఆధ్యాత్మిక భూమి అయింది. అదే ఇప్పటి వ్యాపార నాగరికతలాగా నదులన్నిటినీ కలుషితం చేసేసి, పచ్చటి చెట్లని కొట్టివేసి, కొండల్ని పిండిచేసి, పీల్ఛే గాలిని కూడా విషంతో నింపేసి, మన చావుని మనమే కొనితెచ్చుకునేవాళ్ళుగా మన పూర్వీకులు వుండుంటే ఇప్పుడు మనం వుండే వాళ్ళం కాదనుకుంటాను. అది వేరే సంగతి.

ప్రపంచంలో దాదాపు అన్ని సమాజాల్లో దేవుని గురించి ప్రస్తావన కనిపిస్తుంది. ఎక్కువ మంది చెప్పేది ఒకటే. దేవుడు ఒక పరలోకంలో (అదెక్కడుందో ఎవ్వరూ చెప్పరు. చెపుదామన్నా వాళ్ళకీ తెలియదు) ఒక బంగారు సింహాసనంపై కూర్చుని వుంటాడు. ఆయన మనిషి రూపం ధరించి వుంటాడు. తెల్లని గెడ్డంతో, బంగారు కిరీటం పెట్టుకుని వుంటాడు. ఇవీ వాళ్ళు చెప్పే వర్ణన. కానీ వైదిక సారస్వతంలో దేవునికి ప్రత్యేకించి రూపం లేదు. ఆ మహాశక్తిని మనం కళ్ళతో చూడాలేము. మనకున్న పంచేంద్రియాల జ్ణానం సరిపోదు. అంతకుమించిన బౌద్దిక జ్ఞానం కావాలి. అది తపస్సు లేదా ధ్యానం ద్వారా మాత్రమే సిద్దిస్తుంది.

ఇక్కడ మరో ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. అలాగయితే దేవుడి చిత్రపటాలు, ఈ విగ్రహాలు ఏమిటి? దేవుడు విశ్వరూపంలో వుండేట్టయితే, ఈ అందమయిన బొమ్మలెందుకు? ఇది రెండవ ప్రశ్న. అదీ నిజమే. ఇది గతంలో సంగతి. ఇప్పటికి కొన్ని వేల సంవత్సరాల క్రితం జరిగింది. మహర్షులు దర్శించిన దానిని సామాన్య ప్రజలకు తెలియజేయాలి. మార్గం ఏమిటి? ఈ విశ్వం గురించి, ధ్యానం వారు దర్శించిన వున్నత తెజోమయ లోకాల గురించి సామాన్య ప్రజలకి చెప్పేదెలా? అది కూడా అందరికీ అర్ధమయ్యేలా చెప్పేదేలా? ఆ లోకం ఇలా వుంటుంది అని చెప్పేందుకు వాళ్ళ దగ్గర ఫోటోలు లేవు.. హబుల్ టెలెస్కోప్ అంతకన్నా లేదు. మరేమిటి మార్గం? అదికూడా చదువు రాని వాల్లకి కూడా అర్ధం కావాలి. మనకు తెలిసిన మనకు అర్ధమయ్యే పద్దతిలోనే ఆ వర్ణన సాగాలి. అలా పుట్టిందే ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న విగ్రహ రూపం. నిజానికి ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న దేవుళ్ళ రూపాల వెనుక చాలా పెద్ద కధే వుంది. అది యోగులకి, జిజ్ఞాసా పరులకి సులభంగానే తెలుస్తుంది. మనం ఇతర దేశాల వాళ్ళు చెప్పింది విని విని, మన దేశ జ్ఞానాన్ని మనమే చేతులారా పాడు చేసుకుని, వాళ్ళకి మానసికంగా బానిసల్లాగా బ్రతుకుతున్నాము. ఇవన్నీ చెప్పాలంటే అదో పెద్ద గ్రంధం అవుతుంది. అది చెప్పడానికి ఇప్పుడు సమయం కాదు. మరో టపాలో దీనిగురించి మరింత వివరంగా తెలుసుకుందాం.

విశ్వ వర్ణన - ఆధునిక పరిశోధనలకి విష్ణు సహస్ర నామ వర్ణనకి పోలిక

2010-05-01T21:08:00.006+05:30

మనం నివసించే ఈ విశ్వం, సౌరమండలం, భూమి ఇవన్ని అనేక అద్భుతాలకి నిలయాలు. మనిషి మేధస్సు ఎంత పురోగతిని సాధించినా తెలుసుకోవలసిన విశ్వ రహస్యలు ఎన్నో మిగిలే వుంటాయి. ఈ అద్భుత ప్రపంచం గురించి ఇప్పుడు ఎన్నో పరిశోధనలు జరుగుతున్నాయి. హబుల్ టెలెస్కోప్ ని ప్రయోగించి రోదసిలో జరిగే అనేక అంతుచిక్కని నక్షత్రమండలాలని, వాటిలో జరిగే ప్రక్రియల్ని కనుగొంటున్నారు. కాని మనకి తెలియని, మనం మరిచిపోయిన మరొక విషయం ఏమిటంటే, మహా తపో శక్తి సంపన్నులయిన మన మహర్షులు, యోగులు సకల చరాచర సృష్టికి మూల స్తానమయిన మహాశక్తి కేంద్రాన్ని దర్శించారు. అది కూడా ఎటువంటి టెలెస్కోపులు, పరికరాలు లేకుండానే. దీనికి సజీవ సాక్ష్యం శ్రీ విష్ణు సహస్ర నామం.

మనం వుంటున్న సౌర కుటుంబం, పాలపుంత (Milkyway Galaxy) చుట్టు 200 మిలియన్ల సంవత్సరాలకి ఒకసారి ప్రదక్షిణ చేస్తూ ఉంది. ఈ పాలపుంత మధ్య భాగం అనేక కోట్ల నక్షత్రాలతో కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపే కాంతుల్ని వెదజల్లుతూ ఉంటుంది. అది ఎంత అద్భుతమయిన వెలుగంటే, మనం ఒక సూర్యుడి వైపే పూర్తిగా చూడలేము. అటువంటిది కొన్ని కోట్ల సూర్య సమానమయిన కాంతిని మన నేత్రాలు చూడలేవు. ఆ నక్షత్రాలు కూడా ఒక దానికొకటి బాగా దగ్గరగా వుంటాయట. మన వున్న ఈ సౌర కుటుంబం పాల పుంతకి ఒక పక్కగా వుండడం వల్ల మనకు దాని కేంద్ర భాగాన్ని చూసే అవకాశం లేదు. అందువల్లనే భూమి మీద వున్న వారికి రాత్రి వేళ అక్కడొ నక్షత్రం ఇక్కడో నక్షత్రం కనిపిస్తూ వుంటాయి. కాని పాలపుంత మధ్య భాగంలో మాత్రం ఏ సమయంలోనయినా ఒకేలా అత్యంత ప్రకాశవంతంగా వుంటుంది. సకల విశ్వానికీ మూలాధారమయిన శక్తి అక్కడి నుండే ప్రవహిస్తు వుంటుంది. అన్ని జీవరాశులలో ప్రవహించే ఈ శక్తికే మన వారు "విష్ణు" అని, "నారాయణ" అని నామకరణం చేసారు. అటువంటి విష్ణువు వుండేది పాల సముద్రం అంటారు. విష్ణు సహస్ర నామంలో "క్షీరో ధన్వత్ ప్రదేశే" అన్న మాటకి అక్కడ పాలు వుంటాయని కాదు. ఆ లోకం అత్యంత ప్రకాశవంతంగా ఎటుచూసినా పాల వంటి స్వచ్చమయిన కాంతులు వెదజల్ల బడుతూ వుంటుంది అని అర్ధం. "విశ్వం విష్ణు " అనే పదానికి అర్ధం ఈ విశ్వమతా విష్ణు స్వరూపమే అని. ఈ ప్రపంచం మొత్తం, ఆయనలోనిదే. విష్ణువుకి నాలుగు చేతులు వుంటాయని "చతుర్భుజహ" అనే నామం చెబుతుంది. విశ్వంలో వుండే ఎక్కువ శాతం స్పైరల్ గెలాక్సీలకి నాలుగు భుజాలుంటాయి. ఈ క్రింది ఫోటొ గమనించండి. అదే విష్ణువు యొక్క స్వారూపం. "భుజగ శయనం" అనే మాటకి అర్ధం విష్ణువు పాము మీద పడుకుంటాడని కాదు. పాలపుంత మధ్యలో జరిగే అనేక చర్యల్లో భాగంగా అత్యంత వేడి, పొగలు, మనవూహకి కూడా అందనంత వేగంగా, పాము బుసలు కొట్టిన మాదిరిగా పైకి ప్రవహిస్తూ వుంటాయి. అందుకే విష్ణువు పవళించే ఆది శేషుడికి పదివేల తలలుగా పోల్చారు మన మహర్షులు.

భూమి మీద వుండే ప్రాణులన్నీ విష్ణువు యొక్క నాభి నుంచి పుట్టిన కమలం నుండి పుట్టిన బ్రహ్మ ద్వార సృష్టించబడ్డాయని అంటారు. ఆయనకి అందుకే "పద్మనాభుడు" అనే పేరు పెట్టారు. నిజానికి ఈ పద్మం అనేది విశ్వం యొక్క మధ్య భాగంలో అనేక చర్యల ఫలితంగా ఏర్పడ్డ మేఘాలు మొదలయినవి ఆ నాభి ప్రాంతం నుండి కొన్ని కోట్ల కిలో మీటర్ల ఎత్తుకి ప్రయానించి అక్కడ చల్లబడి పువ్వు ఆకారంలో ఏర్పడి, అక్కడ జరిగే మరిన్ని చర్యలద్వారా క్లిష్టమయిన కార్బన్ గొలుసుకట్టు ఏర్పడి, వాటి యొక్క ఒక అజ్ఞాత విధానంలో ప్రాణం అనేది పుట్టి, అది ఈ విశ్వమంతా చేయబడుతుందని భావించవచ్చా? బహూశా అదే బ్రహ్మ స్వరూపమయి వుండవచ్చు. సృష్టించేది బ్రహ్మ అయినా గాని, ప్రాణులకి నిరంతరం శక్తి సరఫరా అయ్యేది మాత్రం విష్ణు లోకం నుంచే అనేది మనం అర్ధం చేసుకొవచ్చు అనుకుంటాను.
అదే కాకుండా విష్ణు సహస్ర నామంలో మరొక చోట "సహస్ర మూర్థా విశ్వాత్మా, సహస్రాక్ష సహస్ర పాత్" అని వుంటుంది. అంటే విష్ణువు యొక్క వైభవాన్ని వర్ణించడానికి మాటలు రాక ఆయన్ని దర్శించిన మహర్షులు "కొన్ని వేల చేతులు, కొన్ని వేల ఆకారాలు, కొన్ని వేల పాదాలు కనిపించినట్లుగా వర్ణించారు. ఇవే కాకుండా ఇంకా ఎన్నో అద్భుతాలు విష్ణు సహస్ర నామంలో వున్నాయి. బహుశా అవన్ని చదివి, మానసికంగా దర్శించగలగడం ఈ జన్మకి సాధ్యమవుతుందో లేదో తెలియడం లేదు.

నాకు ఎప్పటి నుంచో మనసులో వున్న ఈ భావాలన్ని మీతో పంచుకునేలా చేసినది శ్రీ సత్యనారాయణ శర్మ గారి గేలాక్టిక్ సెంటర్ - విష్ణు నాభి - కొన్ని సంకేతాలు . అందుకు ముందుగా శర్మగారికి నా హృదయపూర్వక కృతజ్ణతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.

టౌన్ ఫస్ట్ ర్యాంక్ సాధించిన మా "వైష్ణవి గర్ల్స్ జూనియర్ కాలేజ్ విద్యార్ధిని" (విజయవంతమయిన ఒక ప్రయోగం)

2010-04-24T15:39:00.004+05:30

ఈ రోజు రిలీజ్ అయిన ఇంటర్ ఫస్టియర్ ఫలితాలలో మా "వైష్ణవి గర్ల్స్ జూనియర్ కాలేజ్" విద్యార్ధిని రమ్యస్మృతి తాడేపల్లిగూడెం పట్టణంలో మొదటి ర్యాంక్ సాధించింది. 470 మార్కులకుగాను 459 మార్కులు సాధించింది. ప్రారంభించిన మొదటి సంవత్సరంలోనే ఈ విధంగా ర్యాంక్ సాధించినందుకు పలువురు అభినందించారు. కేవలం ర్యాంకుల సాధన మాత్రమే లక్ష్యంగా కాకుండా ప్రతీ విద్యార్ధిని సంపూర్ణ వ్యక్తిత్వ వికాసమే ధ్యేయంగా మా కాలేజ్ ని స్థాపించడం జరిగింది. నేను గత పోస్టులలొ ప్రస్తావించిన విధంగా పిల్లల మీద ఎటువంటి వత్తిడి తీసుకురాకుండా వారు స్వేచ్చగా చదువుకోవడానికి అవసరమయిన పరిస్తితులను కల్పించి, వారి మానసిక వికాసానికి తోడ్పడే విధంగా మాత్రమే ఈ విద్య వుండాలని భావించి, ఈ అంశాన్ని మా కాలేజ్‌లో ప్రాక్టికల్‌గా చేసి చూపించాను. అలాగని క్రమశిక్షణ విషయంలో కూడా ఎక్కడా రాజీ లేని ధోరణితో ముందుకు సాగిపోయాము. ఎవ్వరినీ బట్టీ పట్టడానికి ప్రోత్సహించలేదు. పిల్లలు సంపూర్ణంగా ఒక లెసన్‌ని అర్ధం చేసుకున్నాక మాత్రమే మరొక లెసన్‌లోకి వెళ్ళమని మా లెక్చరర్స్‌కి సూచించాను. దానివల్ల ఉత్తీర్ణతా శాతం ఎక్కువగ వుండడమే కాకుండా 50% మంది విద్యార్ధినులకి A గ్రేడ్ మార్కులు వచ్చాయి. నేను ఎప్పుడూ కోరుకునేది ఒక్కటే. చదువుకోసం పిల్లల ప్రాణాలతో ఆడుకోవద్దు అని. వారికి చెప్పేలా చెపితే ఖచ్చితంగా బాగా చదువుతారనేది మా కాలేజి ద్వారా రుజువయింది.

ఈ విజయ సాధనలో నాకు తోడుగా వుండి, కాలేజీ బాధ్యతలని మనస్ఫూర్తిగా నిర్వర్తించిన నా సోదరి శ్రీమతి కృష్ణ చైతన్యకి, మా అంకుల్ శ్రీ గమిని సుబ్బారావు గారికి, నేను కాలేజ్ పెడుతున్నాని ప్రకటించినప్పుడు తమ అభినందనలు తెలిపిన బ్లాగ్మితృలకు నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.

పెళ్ళికి ముందు శృంగారం తప్పు కాదా?

2010-04-20T16:13:00.002+05:30

ఈ మధ్యన సుప్రీం కోర్ట్ ఒక సినీ నటి ఖుష్బూ చేసిన వ్యాఖ్యల నేపధ్యంలో తీర్పు వెలువరిస్తూ పెళ్ళికి ముందు యువతీ యువకులు కలిసి సహజీవనం చేయడం తప్పు కాదు నేటి సమాజంలో అదొక తప్పని పరిస్తితి అన్నట్లుగా ఒక వ్యాఖ్య చేసింది. పైగా దాన్ని సమర్ధిస్తూ మన పురాణాలలోని కృష్ణుడు, రాధ కలిసి సహజీవనం చేసేవారు అన్నట్లుగా వుదహరించిది. సుప్రీం కోర్ట్ చేసిన వ్యాఖ్యలు పెద్ద దుమారాన్నే లేపాయి. సంప్రదాయ వాదులంతా ఇదేమి పోగాలం దాపురించిందని నోరు నొక్కుకుంటే, మన దేశంకూడా "ఎక్కడికో పోతుందంటూ" మరికొంతమంది మురిసిపోయారు.

ప్రపంచంలోని ఎన్నో సమాజాల్లో సెక్స్ అనే విషయాన్ని అత్యంత గోప్యంగా వుంచారు. అది సమాజంచేత దాచిపెట్టబడింది. ఇక్కడ మనం ఒక విషయాన్ని గుర్తుకు పెట్టుకోవాలి. లైంగికత అనేది మరుగున పెట్టబడినదే గాని నిషేదించబడలేదు. అలా నిషేదించబడినట్లయితే రాయడానికి నేను వుండను, చదవడానికి మీరు వుండరు. అది అందరికీ తెలిసిన విషయమే. పెళ్ళికి ముందు శృంగారం తప్పు కాదు అనే విషయాన్ని సమర్ధించే వాళ్ళు చెప్పే మాటేమిటంటే, జంతువులకి లేని కట్టుబాట్లు, నిషేధాలు మనుషులం మనకెందుకు అని? పైగా మనిషికి సహజసిద్దంగా వుండే ఆకలి, నిద్ర, మైధునం వంటి వాటిని జంతువులు తీర్చుకుంటున్న విధంగానే మనుషులు తీర్చుకుంటే తప్పేమిటి అని. ఇలా అనేవాళ్ళు తమ వాదనకి అనేక వుదాహరణలు చూపిస్తారు. వాళ్ళ మానసిక అపరిపక్వతని బయట పెట్టుకుంటారు.

మానవ సమాజానికి, జంతు సమాజానికి ఎంతో వ్యత్యాసముంది. మానవ నాగరికత ఈనాటిది కాదు. అది ఎన్నో లక్షల సంవత్సరాలుగా పరిణామం చెందుతూ వచ్చింది. ఈ రోజు మనం చూస్తున్న ఈ కట్టుబాట్లు, ఆచార వ్యవహారాలు ఎన్నో ప్రయోగాల తరువాత ఏర్పడ్డాయి. నేను చెప్పేది మూడ నమ్మకాల గురించి కాదు, సమాజ మౌలిక లక్షణల గురించి మాత్రమే. మానవ సమాజం, నాగరికత కొన్ని వేల, లక్షల సంవత్సరాల పాటు అవిచ్చిన్నంగా సాగిపోవాలంటే, ఎటువంటి ఒడిదుడుకులు లేకుండా పయనించాలంటే సామాజానికి కొన్ని కట్టుబాట్లు అవసరం అని ఏనాడో మన పెద్దలు గ్రహించారు. అందుకే ఇన్ని రకాల కట్టుబాట్లు మనపై విధించారు. మనకు జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రులని, చదువు నేర్పే గురువుని గౌరవించాలని, మనతో బాటు పుట్టిన వాళ్ళని తోబుట్టువులంటారని, వాళ్ళతో ప్రేమగా మసలుకోవాలని, ఇంకా ఇతర బంధుత్వాలు ఒకరికి ఒకరు ఏమవుతారో, ఎవరెవరి మధ్యన లైంగిక సంబంధాలు ఆమోదయోగ్యమో, ఎవరి మధ్యన అవి నిషిద్దమో ఇటువంటివన్నీ ఎంతో క్లియర్‌గా నిర్వచించారు. ఇది సమాజ రీతి.

ఇక అసలు విషయానికి వస్తే, మనం మానవులం కాబట్టి, జంతువులవలే ప్రవర్తించలేము. అది అందరికీ తెలిసిన విషయమే. మనకు ఆకలేస్తే ఇష్టం వచ్చిన చోటికి వెళ్ళి కావలసిన పదార్ధాలని తినగలమా? పక్కింటి చెట్టు కాయ దొంగతనంగా కోసి చూడండి. ఏమి జరుగుతుందో.. అదే జంతువయితే పోనిలే ఊరుకోవచ్చు. అదే మనిషయితే పట్టుకుని తన్నుతారు. అదే విషయం కామానికి కుడా వర్తిస్తుంది. సహజంగా మనిషికి స్వార్ధం ఎక్కువ. ఏదయినా వస్తువు తనది అనుకున్నప్పుడు ఇక ఎవ్వరూ ఆ వస్తువుని ఆశపడకూడాదనుకుంటాడు. నా ఇల్లు, నా టి.వి., నా బట్టలు ఇలా సాగిపోతుంది ఆలోచన. ఇదే సూత్రం భార్య భర్తలకి కూడా వర్తిస్తుంది. తన భార్య వంక పరాయి మగాడు చూడకూడదనుకుంటాడు భర్త. అలాగే తన భర్త పరాయి స్త్రీ వంక కన్నెత్తి చూసినా, పన్నెత్తి పలకరించినా పెద్ద రాద్ధాంతం చేసేస్తుంది భార్య. ఒక వస్తువుని కొంటే దాని మీద సర్వ హక్కులూ మీకు సొంతమవుతాయి. దానికి ఆధారంగా షాప్ వారిచ్చిన బిల్లు మీ దగ్గర వుంటుంది. ఒక తల్లికి పుట్టడం వల్ల ఆ తల్లికి బిడ్డపై సర్వ హక్కులూ సంక్రమిస్తాయి. కాని ఒక యువతికి, ఒక యువకుడికి ఒకరిపై ఒకరికి హక్కులు ఎలా సంక్రమిస్తాయి? దానికేదయినా పద్దతి వుండాలి కదా? అందుకే వివాహం అనే ఒక పద్దతి ప్రవేశపెట్టబడింది. ఎవరికి ఎవరు సొంతమవుతారనే విషయాన్ని సమాజంలో వుండే అందరికీ తెలియచెప్పడానికి వుద్దేశించినదే వివాహం. దాదాపు ప్రపంచంలోని అన్ని సమాజాల్లో, నాగరికతల్లో వివాహం అనే వ్యవస్త ఆమోదం పొందింది.

బాధ్యతల పరంగా కూడా వివాహం ఎంతో విలువయినది. జంతు సమాజంలో తల్లికి మాత్రమే బాధ్యత వుంటుంది. తనకు పుట్టిన పిల్లల్ని సాకడంలో పూర్తి బాధ్యత తల్లే వహిస్తుంది. కొన్ని రకాల జంతువుల్లో ఆడవి తమతో జత కట్టిన మగ వాతికి కూడా కొంత బాధ్యతని పంచుతాయి. అంటే ఇక్కడ కూడా జతకట్టిన ఆడ, మగ వాటి మధ్యే పిల్లల పెంపకం బాధ్యతని తీసుకుంటున్నాయి. ఇదే బాధ్యతల వర్తింపు మానవ సమాజంలో అత్యంత క్లిష్టంగా వుంటుంది. ఒక బిడ్డని పెంచాలంటే ఎన్నో సమస్యలు ఎదురవుతాయి. ఆర్ధికపరంగా గాని, ఆరోగ్యపరంగా గాని. ఇటువంటి పరిస్తితులలో ఒక యువతి తనకి పెళ్ళి కాకుండానే బిడ్డకి జన్మనిస్తే, పురుషుడు మనస్ఫూర్తిగా ఆ బిడ్డ బాధ్యతని తీసుకుంటాడా? ఆ అమ్మాయి అటువంటి పరిస్తితిలో వుండగా, ఖచ్చితంగా మరొక అమ్మాయితో సహజీవనం మొదలుపెడతాడు. ఎందుకంటే అది అతని దృష్టిలో తప్పు కాదు కాబట్టి. అదేమని అడగడానికి ఈ అమ్మాయికి కూడా హక్కు వుండదు. పెళ్ళి కాకుండానే తల్లయిన వాళ్ళు పాశ్చ్యాత్య దేశాల్లో కోకొల్లలుగా వున్నారు. వారి సమాజంలో అది తప్పు కాకపోయినా తల్లి దండ్రుల ప్రేమని పూర్తిగా పొందలేని పిల్లలు సమాజానికి ఇబ్బందులు తెచ్చిపెట్టడం, సంఘ విద్రోహ శక్తులుగా మారడం మనం చూస్తూనే ఉన్నాము. పెళ్ళి కాకుండానే పిల్లలు పుడితే అన్ని రకాలయిన ఇబ్బందుల్ని సమాజం ఎదుర్కోవలసి వస్తుంది. ఇవన్నీ సామాజిక సమస్యలు.

ఆరోగ్యపరంగా చూసినా ఎక్కువమందితో సంపర్కం ఆడవాళ్ళకయినా, మగవాళ్ళకయినా ఎన్నో చిక్కుల్ని, రోగాల్నీ తెచ్చిపెడుతుంది. మామూలుగా పెళ్ళి చేసుకుని ఇప్పుడే పిల్లలు వద్దనుకుని, అబార్షన్ చేయించున్న జంటల్లో చాలా మందికి తరువాత చాలా సమస్యలు రావడం, నిజంగా పిల్లలు కావాలనుకున్నపుడు గర్భధారణలో ఇబ్బందులు ఎదరవడం వంటివి నాకు తెలిసిన ఎంతోమంది తర్వాత బాధ పడడం గమనించాను. ఇదే కాకుండా ఎయిడ్స్ వంటి రోగాలు వుండనే వున్నాయి. అందుకే సెక్స్ విషయంలో ఈ ప్రపంచం చాలా ప్రయోగాలు చేసిందని, అందులోనూ భారతదేశం సామాజికపరంగా ఎన్నో ఒడిదుడుకుల్నిఎదుర్కొన్న తర్వాత మాత్రమే నేడు మనం వున్న సామాజిక ఆచార వ్యవహారాలు రూపుదిద్దుకున్నాయని మనం మర్చిపోకూడదు. ఒకే మనిషితో పెళ్ళి అనే బంధంతో ముడిపెట్టుకోవడం వలన మానసిక ప్రశాంతత లభిస్తుందని, మనసులో భద్రతా భావం చోటుచేసుకుంటుందని మానసిక శాస్త్రవేత్తల పరిశీలనలో తేలింది. ఎప్పుడేమి జరుగుతుందో మనకే తెలియనప్పుడు, ఎవరికెవరు ఏమవుతారో ఎవరూ ఊహించలేనపుడు సమాజం మానవ సమాజంగా వుంటుందని ఎవరు మాత్రం ఎలా ఆనందంగా జీవించగలరు?

కొత్తొక వింత, పాతొక రోత అనుకుని తమకు ఎదురయిన ప్రతి విషయాన్ని, ప్రతీ ఆచారాన్నీ వెంటనే ఖండించే దురలవాటు వున్నవారు, పెద్ద పదవుల్లో, హోదాలో వున్నవారు తమ చిన్న బుద్దిని చాటుకోవడానికి ఇలాంటి వ్యాఖ్యలు చేస్తే నవ్వులపాలవుతారు. సమాజ రీతికి ఎదురీదితే తరువాత సమస్యలు ఎదుర్కొని, ఇబ్బందులు పాలవుతారు. నోటికొచ్చినట్టు ఏదేదో వాగకుండా, ఎదురయ్యే ప్రతీ దాన్నీ తలా తోకా లేకుండా ఖండించకుండా, సంయమనంతో ఆలోచిస్తే ప్రతీ ఆచారానికి వున్న గొప్పదనం బోధపడుతుంది.

యువతీ యువకులు కూడా మానవ జీవితానికి వున్న గొప్పదనాన్ని గ్రహించి, కేవలం ఆకలి, నిద్ర, మైధునాలు మాత్రమే మానవ అవసరాలు కాదని, అవి తీరడం మాత్రమే ముఖ్యం కాదని, మానవ జీవితం యొక్క అర్ధం, పరమార్ధం మరెంతో వుందని, ఎవరి విలువల్ని వారు కాపాడుకుంటు, మనం వుండే సమాజానికి మంచి చెయ్యకపోయినా పర్వాలేదు గాని చెడు చేస్తూ తోటి వారిని ఇబ్బందుల పాలు చెయ్యడం తగదని తెలుసుకుంటారని ఆశిస్తున్నాను.

రామతత్వ దర్శనం: సాక్షిలో స్వామి మైత్రేయి గారి సందేశం (యధాతధం)

2010-03-31T14:33:00.002+05:30

ఒక వ్యక్తి ఆదర్శవంతమయిన పుత్రునిగా, సోదరునిగా, భర్తగా, రాజుగా, స్నేహితుడిగా ఎలా ఉండాలి, ధర్మంగా ఎలా నడుచుకోవాలి, ఇంద్రియాలపై ఎలా నియంత్రణ కలిగి ఉండాలి వంటి విషయాలు రాముని పాత్ర ద్వారా వివరించాడు వాల్మీకి. రామ అంటే "ఆత్మ సాక్షాత్కారం పొందిన వ్యక్తి" అని అర్ధం. "రం" అనేది మణిపూర చక్రానికి సంబంధించిన బీజాక్షరం. అలాగే "ర" అంటే సూర్యతత్వం, "మ" అంతే చంద్రతత్వం. ఇవే మనలోని ఇడ, పింగళ నాడులు. రాముడంటే ఆత్మా రాముడే. దశరధునికి, కౌసల్యకి రాముడు జన్మించడమంటే మనలోని "దశ" రధాలనే కర్మేంద్రియల, జ్ఞానేంద్రియాల మధ్య కుశలత ఉండి, ఆత్మను చేరుకోవడానికి ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం మొదలవుతుందని. అన్నదమ్ములు నాలుగు పురుషార్ధలు. వీరిని వరుసగా, ధర్మానికి, శ్రద్ధకు, భక్తికి, శక్తికి ప్రతీకలుగా చెప్పవచ్చు. మనలోని సత్వ రజస్తమో గుణాలే దశరధుని భార్యలు. సీతను స్వచ్చమయిన మనస్సుకు ప్రతీకగా చెప్పవచ్చు. ఆమెకు బంగారు లేడి కావాలనే కోరిక కలగనంత వరకు రాముని చెంతనే ఉంది. లేడి కావాలనే కోరిక కలిగినప్పటి నుండి రామునికి దూరమై అనేక బాధలు పడింది. మనస్సులో కోరికలు, వ్యామోహం, రాగద్వేషాలు ఉన్నంతవరకు ఈ బాధలు ఉంటాయి. అలాగే మనిషి అన్ కాన్షస్‌గా ఉండేటప్పుడు తప్పొప్పుల విచక్షణ పోతుంది. కర్మేంద్రియాలు, జ్ఞానేంద్రియాలు చెడు వైపునకు వెళ్ళిపోతాయి. రావణుడు తెలివిగలవాడే కాని ఆ తెలివి అహంకారాన్ని పెంచి చెడువైపునకు తీసుకెళ్ళింది. అందుకే పదితలల వ్యక్తిగా చూపిస్తారు.

హృదయాన్ని తెరిచి రాముణ్ణి చూపడమంటే మనిషి శిరస్సుతో గాక హృదయంతో వుండాలని అర్ధం. అప్పుడే వానరుడు హనుమ కాగలడు. రావణుడు అరిషడ్వర్గాలకు ప్రతీక అయితే, హనుమ హృదయానికి ప్రతీక. లంక అంటే మన శరీరం . దానికున్న తొమ్మిది ద్వారాలే నవరంధ్రాలు. ఈ లంక చుట్టూ వున్న సముద్రమే మాయ. ఈ మాయను దాటి అసుర గుణాలయిన రాగద్వేషాలను హరించివేయాలి.

సీత జనకునికి పుడమిలోనే దొరికి, పుడమిలోకే వెళ్ళిపోతుంది. ధ్యానంలో సమాధి స్థితిలో మైండ్ ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో అక్కడికే వెళ్ళిపోతుంది. అయోధ్య అంటే ఏ ఘర్షణ వుండదు. ఏ కోరికలు, రాగద్వేషాలు లేక ప్రశాంతత నెలకొని ఉంటుంది. మనం మైండ్‌ను శుద్ధి చేసుకోక, మంచి హృదయంతో లేనంతవరకు ఆత్మారాముణ్ణి చేరుకోలేం.

మానవ సమాజానికి ఒక మహనీయ కానుక... రామాయణం.

2010-03-24T01:39:00.003+05:30

మానవ సమాజ గతినే ప్రభావితం చేసిన ఒక మహత్తర కావ్యం రామాయనం. మనుషులు తమ జంతు ప్రవృత్తిని వీడి ఒక సమాజంగా రూపొందుతున్న కొత్తల్లో మనసులో ఎన్నో సందేహాలు.. ఏది మంచి? ఏది చెడు? ఒక వేళ మంచి అయితే ఎందుకు మంచి? చెడయితే ఎలా చెడు? ఒక మానవ నాగరికత కొన్ని వేల సంవత్సరాల పాటు నిరాటంకంగా, ఎటువంటి వడిదుడుకులు లేకుండా సాగిపోవాలంటే ఏమి చెయ్యాలి? ఇక్కడ వుండే రకరకాలయిన మనుషుల్ని ఒక దారిలో నడిపించడం ఎలా అన్న విషయంపై ప్రాచీన భారత దేశంలో జరిగినన్ని ప్రయోగాలు ప్రపంచంలోని మరే సంస్కృతిలోనూ, మరే నాగరికతలో జరిగుండవని నిరాఘాటంగా చెప్పవచ్చు. అటువంటి సంఘర్షణలో నుంచి పుట్టిందే రామాయణం. రామాయణంలో ప్రతీ సంఘటన, ప్రతి పాత్రా సమాజంపట్ల, సాటి మానవుల పట్ల మన బాధ్యతని గుర్తు చేసేవిగానే వుంటాయి.

రామాయణంలో ముందుగా చెప్పాల్సి వస్తే చెప్పవలసింది సీతా దేవి గురించే. భర్త పట్ల ఒక స్త్రీకి వుండవలసిన ధర్మాన్ని గురించి సీత నుంచి తెలుసుకోవచ్చును. తెల్లారేసరికి తన భర్త రాజు కావలసిన వాడు అడవులకి వెళుతున్నాను అని చెప్పినాగాని, ఒక్క మాట మారు మాట్లాడలేదు. ఇప్పటి ఆడవాళ్ళలాగా "నువ్వేమి చేతగాని భర్తవని నిందించలేదు. ఒక దేశానికి రాకుమార్తె అయి వుండికూడా పుట్టింటికి వెళ్ళిపోతానని అనలేదు. తన భర్తనే అనుసరించింది. ఆయనతో అరణ్యవాసం చేసింది, అష్ట కష్టాలు పడింది. భార్యాభర్తలు ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా ఒకరికి ఒకరు తోడుగా, నీడగా నిలవాలనేదే సీత ఇచ్చే సందేశం.

లక్ష్మణుడి వంటి సోదరుడిని మనం చరిత్రలో ఎక్కడా చూసి వుండం. చరిత్ర ప్రారంభం నుంచి పరిశిలిస్తే రాజ్యం కోసం సొంత సోదరుల్నే కడతేర్చిన వారిని చూసుంటాము. సొంత తండ్రినే ఆస్తి కోసం కిరాతకంగా హతమార్చినవారిని ఇప్పుడు మనం చూస్తున్నాం. అటువంటింది అన్నగారి కోసం రాజభోగాల్ని వదిలి, కూడా వెళ్ళిన లక్ష్మణుడి గురించి మనం ఏంత చెప్పినా తక్కువే అవుతుంది. మిగతా ఇద్దరు సోదరులు భరతుడు, శతృఘ్నుడు కూడా అన్నగారు లేని రాజ్యం తమకెందుకని సింహాసనంపై పాదుకలు వుంచి పరిపాలన చేశారు. ఇటువంటి అన్నదమ్ముల అనుబంధం ఏ దేశ చరిత్రలోనయినా వుంటుందా?

స్వామి భక్తి అనేది హనుమంతుడి నుంచి నేర్చుకోవచ్చు. కాస్త ఎక్కువ జీతం ఇస్తే చాలు వెంటనే వుద్యోగం మారిపోయే ఈ రోజుల్లో హనుమంతుని గురించి ఆలోచించేవాళ్ళు ఎంత మంది వుంటారు? ఒక సారి తన ప్రభువుగా అంగీకరించిన తరువాత, తనకు రాముడు అప్పజెప్పిన పనిని పూర్తి చెయ్యలేకపోయానే మరలా నా స్వామికి నా ముఖం ఎలా చూపించను? అని ప్రాణ త్యాగానికి సిద్దపడతాడు హనుమ. అంతేగాని బాస్ చూడడంలేదు కాబట్టి ఈ పని పూర్తి చేసేసాను అని అబద్దం చెప్పలేదు. రామ రావణ యుద్ధం జరిగినప్పుడు కూడా యుద్దమంతా తానే అయి నడిపించాడు హనుమ. అంతటి శక్తిమంతుడయి వుండి కూడా ఎప్పుడూ తనవల్లే ఇదంతా జరుగుతుందని గొప్పలు చెప్పుకోలేదు. తన హృదయంలో కొలువయి వున్న రామ నామంవల్లనే తనకింత బలం వచ్చిందని వినమ్రంగా చెపుతాడు హనుమ. అటువంటి సేవకుడిని మనమెప్పటికయినా మరల చూడగలమా?

ఒక పరాయి స్త్రీని ఆశపడితే ఎంతటి విషమ పరిస్తితులని ఎదుర్కోవలసి వస్తుందో అన్నదానికి సరయిన వుదాహరణ రావణుడు. రావణుడు నిజానికి ఎంతో విద్వాంసుడు, మహా శివ భక్తుడు. రక రకాల శాస్త్రాల్లో నిష్ణాతుడు. అయినా ఒక స్త్రీని బలాత్కరించబోయి యావత్ దానవ సామ్రాజ్యానికే ముప్పుని కొనితెచ్చుకున్నాడు. చివరికి తన ప్రాణాలనే కోల్పోయాడు. ఈ రోజు ఏ పేపర్ చూసినా, ఏ టి.వి. పెట్టినా పర స్త్రీ గురించి జరుగుతున్న నేరాలే కనిపిస్తున్నాయి. కామాన్ని అదుపులో పెట్టుకోలేకపోతే మనిషి ఎంత పతనమవుతాడో రావణుడే ఒక హెచ్చరిక.

సీతా దేవి నగల మూట దొరికినప్పుడు రాముడు నీళ్ళు నిండిన కళ్ళతో "లక్ష్మణా, ఇవి మీ వదినగారి నగలేనా చూడవయ్యా" అని అడిగితే, దానికి లక్ష్మణుడు నేను వీటిలో వదినగారి కాలి మట్టెల్ని మాత్రమే గుర్తుపట్టగలను అని చెప్పాడు. అంటే ఎప్పుడూ తన తల్లి లాంటి వదినగారి పాదాల వంక తప్ప పైకి కూడా చూడలేదన్న మాట. అదీ ఒక వదినకీ, మరిదికీ వుండవలసిన గౌరవం.

ఇక రాముడి గురించి చెప్పాల్సి వస్తే ఒక పెద్ద పుస్తకమే అవుతుంది. అది మీకు తెలుసు. తండ్రికి మంచి తనయుడిగా, ఇల్లాలికి మంచి భర్తగా, సోదరులకి మంచి అన్నయ్యగా, సేవకుడికి మంచి యజమానికి, స్నేహితుడికి మంచి స్నేహితుడిగా, శతృవుకి సరయిన ప్రత్యర్ధిగా, ఇలా రాముడి ప్రతీ మాట, ప్రతీ కదలిక, ప్రతి సంఘటన మనకి ఒక సందేశాన్నిస్తూనే వుంటాయి. ఒక స్ఫూర్తిని నింపుతూనే వుంటాయి. రాముడు ఒక మతానికో, ఒక కాలానికో లేదా ఒక సమాజానికో సంబంధించిన వ్యక్తి కాడు. వ్యక్తిగా ఆయన అనుసరించిన మార్గం మానవ సమాజంలో వున్న ప్రతీ వ్యక్తికీ దేశ, కాల, మత, కుల ప్రసక్తి లేకుండా అనుసరణీయం.

రాముడు నిజంగా దేవుడా, కాడా అన్న విషయాన్ని పక్కన పెడితే, అప్పటి వరకూ పుస్తకాలకే పరిమితమయి వున్న అనేక ధర్మ సూత్రాల్ని, న్యాయాల్ని ఆచరణలో చూపించిన మహనీయుడు. అందరికీ నీతులు చెప్పాలని వుంటుంది. అందరికీ తాము ఆదర్శప్రాయుడుగా ఉండాలని వుంటుంది. కాని దాన్ని ఆచరణలో చూపించేది కొందరే. ఎన్ని కష్టాలు ఎదురయినా తాను నమ్మినదాన్ని ఆచరణలో పెట్టినవాడే చరిత్రలో ధీరోదాత్తుడిగా మిగిలిపోతాడు. కోట్లాది భారతీయులకి స్ఫూర్తిని రగిలించిన గాంధీజికి ఆత్మ బలాన్ని అందించిన వాడు రాముడు. రాముడు నిజంగా వారధి కట్టాడా లేదా అని కొట్టుకు చచ్చే బదులు రాముడి జీవితంలో ఆయన ఆచరించి చూపిన సద్గుణాల్లో కొన్నయినా ఆచరించగలిగితే ఈనాడు మానవాళి ఎదుర్కొంటున్న ఎన్నో సమస్యల నుంచి బయట పడగలుగుతుంది. అందుకే రామాయణం ఒక మహత్తర కావ్యం అయింది. కొన్ని వేల సంవత్సరాలుగా సమాజానికి దిశా నిర్దేశం చేయగలుగుతుంది.

ఈ శ్రీరామ నవమి నాడు ఆ మహనీయుని ఒకసారి మరలా స్మరించుకుందాం. ప్రతీ వ్యక్తీ తనలోని రావణుడిని రూపుమాపగలిగితే, ఒక రాముడిగా అవతరిస్తాడు. తన సమాజానికి అనుసరణీయుడవుతాడు. అందరికీ శ్రీరామ నవమి శుభాకాంక్షలతో... లోక స్సమస్తా సుఖినోభవంతు....

కొత్త బంగారు లోకం...

2010-01-18T21:33:00.001+05:30

కొత్త బంగారు లోకం ఎప్పుడు వస్తుందంటే...

1. ఏ పెన్ డ్రైవ్ పెట్టినా కంప్యూటర్ కి వైరస్ రాకుండా వుండాలి.
2. ఏ ప్రోగ్రాం రన్ చేసినా బగ్స్ రాకుండా వుండాలి. బ్లూ స్క్రీన్స్ అసలు రాకూడదు.
3. ఎప్పుడు నెట్ కి కనెక్ట్ అయినా కనీసం 2 ఎం.బి. స్పీడ్ వుండాలి.
4. ఇన్స్టాల్ చేసిన ఏ ప్రోగ్రాం అయినా ఏక్టివేషన్లు, డబ్బులు కట్టడం వంటివి ఏమి చెయ్యకుండానే పనిచేసేయ్యాలి.
5. ఇప్పుడు మా వీధి చివర ఏమి జరుగుతుందో గూగుల్ ఎర్త్‌లో చూడగలగాలి.
6. ఎలుకలు, మీటలు (కీ బోర్డ్, మౌస్) అవసరం లేని కంప్యూటర్ కావాలి.
7. ఏ కొత్త పార్ట్ కనెక్ట్ చేసినా డ్రైవర్స్ కోసం అస్సలు అడగకుండానే పనిచేసెయ్యాలి.
8. ఎంతసేపు కంప్యూటర్ ముందు కూర్చున్నా, బ్లాగింగ్ చేసినా నాన్న తిట్టకూడదు..
8. ఇక చివరిగా... నేను బ్లాగులో ఏ చెత్త రాసినా కనీసం వెయ్యిమంది చూడాలి. ఓ వంద కామెంట్లు రావాలి.

దేవుడా.. అటువంటి కొత్తబంగారు లోకంలోకి నన్ను తీసుకువెళ్ళు.

ఇంకా ఇలాంటి కోరికలు మీకుకూడా వుంటే ఇక్కడ చెప్పండి. అందరం కలిసే ప్రార్ధిద్దాము...

బెస్ట్ బ్లాగ్ పోటీలు 2009... మొదటి 10 బ్లాగుల్లో సరదా కూడా వుంది...

2010-01-17T13:27:00.004+05:30

ఆంధ్ర లేఖ.కాం వారు నిర్వహించిన 2009 సంవత్సరపు అత్యుత్తమ బ్లాగ్ పోటిల్లో మొదటి పది బ్లాగుల్లో నా బ్లాగ్ కూడా ఎన్నిక కావడం చాలా సంతోషాన్ని కలిగించింది. క్లారిటి, విషయం మరియు ఆదరణలని అనుసరించి ఈ ఎన్నిక జరిగింది. దీనికి ముందుగా ఆంధ్ర లేఖ వారికి బ్లాగ్ ముఖంగా కృతజ్ఞతలు తెలియ చేసుకుంటున్నాను. ఇంతకాలం నేను సరదాగా రాసినా, సీరియస్ విషయాలు రాసినా మీ అందరి ఆదరాభిమానాలతోనే ఇంతటి గౌరవం పొందడం సాధ్యం అయింది. మీ అందరి ఆదరాభిమానాలకీ మరొక్క సారి కృతజ్ఞతలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.

ఇప్పుడు ఈ పది బ్లాగుల్లో వుత్తమమయిన వాటి కోసం సందర్శకుల అభిప్రాయం అడుగుతున్నారు. మీకు నా బ్లాగ్ నచ్చినట్లయితే, http://www.andhralekha.com కు వెళ్ళి అడుగు భాగంలో వున్న Opinion Poll కి వెళ్ళి, నాకు vote చెయ్యగలరు.

ధన్యవాదాలతో..
మీ..
ఎస్పీ జగదీష్.

తెలంగాణ వద్దు.. సమైఖ్యాంధ్ర ముద్దు అనే నినాదంతో ర్యాలీ..

2009-12-20T14:40:00.003+05:30

తెలంగాణ వద్దు.. సమైఖ్యాంధ్ర ముద్దు అనే నినాదంతో తాడేపల్లిగూడెం మాస్టర్ ప్రింటర్స్ అసోసియేషన్ ఆధ్వర్యంలో శుక్రవారం రోజున ఒక ర్యాలీ చేసాము. నా ఆధ్వర్యంలో తాడేపల్లిగూడెం పట్టణంలోని అన్ని ప్రింటింగ్ ప్రెస్సుల యజమానులు, స్టాఫ్ అందరూ, ప్రెస్సులకి శెలవు ప్రకటించి సమైక్యంగా ర్యాలీలో పాల్గొన్నారు. స్తానిక పోలీస్ ఐలాండ్ నుంచి ప్రదర్శనగా బయలుదేరి, తాలూకా ఆఫీస్ వరకు ప్రదర్శన నిర్వహించి, దారిలో వున్న అఖిల పక్ష కమిటి వారి శిబిరాన్ని సందర్శించి అక్కడ దీక్షలో కూర్చున్నవారికి మా మద్దతు తెలిపి, పొట్టి శ్రీరాములు విగ్రహానికి పూల మాలలు వేసి, మా ప్రదర్శనని ముగించాము. జై సమైక్యాంద్ర అనే నినాదాలతో ఆ రోజు పట్టణం మొత్తం హోరెత్తింది.

నేనూ నిరాహార దీక్ష చేస్తా.. నాకూ ఒక రాష్ట్రం ఇస్తారా.... ప్లీజ్....

2009-12-15T17:55:00.003+05:30

నాకూ ఒంటి నిండా పని లేకుండా పోయింది... ఎంతసేపూ చిన్న చిన్న వ్యాపారాలు ఏమి చేస్తాం? శుభ్రంగా నిరాహార దీక్ష అని పేరు చెప్పి కాస్సేపు తిండి తినకుండా కూర్చుంటే... ఆ పై అమ్మ దీవెన లభిస్తే నేను కూడా ఒక చిన్న రాష్ట్రానికి ముఖ్య మంత్రి అయిపోవచ్చు.

ఏమిటీ పనికి మాలిన సోది అనుకుంటున్నారా?.. ఇప్పుడు రాష్ట్రంలో జరుగుతున్నది చూస్తుంటె అదే అనిపిస్తుంది. కాస్త కడుపుకి అన్నం తింటున్న వాడెవడికయినా సేం ఫీలింగ్ వస్తుంది. అసలింత అర్జంటుగా రాష్ట్రాన్ని ముక్కలు చేయాల్సిన అవసరం ఏమొచ్చిందో చెప్పమంటే ఎవరూ చెప్పరు. పోని తెలంగాణా వాళ్ళకు జరిగిన అన్యాయం ఏమిటో ఎవరూ చెప్పరు. అదేదో బ్రహ్మ పదార్ధం అనుకుంటా. మనకు అర్ధం కాదు. పూర్వం నుంచి తెలంగాణా వాదాన్ని తెరపైకి తెస్తున్న వారందరికీ రాజకీయ దురుద్దేశ్యం తప్ప మరొకటి వున్నట్టు కనబడదు. రాష్ట్రాన్ని భాషా ప్రయుక్తంగా అంటే భాషల వారీగా విడదీసినప్పుడు తెలుగు వాళ్ళందరు ఒకే నేలపై సంఘటితంగా వుండాలని కోరుకుంటేనే కదా ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఏర్పడింది? మళ్ళీ ఇప్పుడేమిటీ గోల? మనం వున్నది ప్రజాస్వామ్యంలోనే కదా.. మనకు కావలసినవి శాసన సభలో పోరాడి సాధించుకోవచ్చు. ఇలా ఎవరికి వారు తమకు అన్యాయం జరుగుతోందని రోడ్లెక్కి కొట్టుకుంటే, ప్రతీ ఒక్కరికి ఒక్కో రాష్ట్రం ఇవ్వడం మొదలు పెడితే దేశాన్ని కనీసం ఒక వంద ముక్కలు చెయ్యాలి. బహుశా అంతకన్న ఎక్కువయినా ఆశ్చర్య పడనక్కర్లెదు.

భారత దేశ చరిత్రని పరిశీలిస్తే పూర్వం నుండి, ఈ దేశంలో అనేక రకాలయిన ప్రజలు సహజీవనం సాగిస్తున్నారు. వారు ఏ సంస్కృతికి చెందిన వారయినా, ఏ భాష మాట్లాడే వారయినా, ఏ మతానికి చెందిన వారయినా ఇక్కడ చక్కటి ఐకమత్యంతో ఒకే ఒక భారతీయత అనే భావంతో వున్నారు. అయితే మధ్య యుగాల్లో ప్రాంతాల వారిగా ఎక్కువయిన పోరాటాల వల్ల స్తానిక రాజులకి ఒకరికొకరికి పడక, వీళ్ళళ్ళొ వీళ్ళు కొట్టుకుచచ్చి దేశాన్ని ముందుగా ముస్లింలకి, తరువాత యూరోపియన్స్ కి అప్పచెప్పారు. ఇంక వాళ్ళు పెట్టే బాధలు పడలేక మనందరం ఏకమై భారతీయులమనే భావనతో స్వాతంత్ర పోరాటం చేసాము.. సాధించుకున్నాము.. స్వాతంత్రం వచ్చిన తరువాతయినా ఇంకా మిగిలిపోయిన సంస్తానాల్ని భారతావనిలో విలీనం చేయడం అనే కార్యక్రమం సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్ వంటి వుక్కు మనుషుల కృషి ఫలితంగా అఖండ భారతావని ఆవిర్భవించింది.

ఇప్పుడు కె.సి.ఆర్ లాంటి వాళ్ళని చూస్తుంటే మళ్ళీ చరిత్ర పునరావృతమవుతుందేమో అనిపిస్తుంది. దేశాన్ని మళ్ళి కుక్కలు చింపిన విస్తరి చేస్తారేమో అనిపిస్తుంది... అలాంటి చిల్లర రాజకీయ నాయకుల్ని, మతిలేని వాళ్ళని అదుపులో పెట్టుకోలేక పోవడం వల్లనే నేడు ఈ దుస్తితి వచ్చింది. ఎందుకూ పనికిరాని కె.సి.ఆర్ ప్రసంగాలని, వాడు చేసే అర్ధం లేని పనులని కూడా రోజూ మెయిన్ హెడ్డింగుల్లో, కలర్ ఫోటోల్లో వేసి ప్రజలందరికి వాడినొక పెద్ద నాయకుడిగా ఇమేజ్ కల్పించిన మీడియాకి కూడా ఈ పాపంలో భాగం వుందని చెప్పక తప్పదు. అడగ్గానే రాసిచ్చెయ్యడానికి ఇదేమీ ఆయన సొంత జాగీర్దారు కాదు కదా. కోట్లాది ప్రజల భావోద్వేగాలతో ముడిపడిన సున్నితమయిన అంశం.

కె.సి.ఆర్ అడిగాడు కదాని తెలంగాణా ఇచ్చెస్తే దేశం ఇంకా వంద ముక్కలవుతుంది. రేపు మళ్ళి ఇదే కె.సి.ఆర్ పత్యేక తెలంగాణా దేశం కావాలని నిరాహార దీక్ష చెయ్యడని నమ్మకమేమిటి? అప్పుడు కూడా ఇలాగే హైదరాబాద్ ప్రత్యేక దేశం ఏర్పాటు చేస్తారా? ఒకవేళ ఇప్పుడు ప్రత్యేక తెలంగాణా ఇస్తే, ఇప్పటికే హైదరాబాద్ వున్న వుగ్రవాదుల్ని ఆణచడంలో ఆ చిన్న రాష్ట్రానికి వున్న శక్తి సరిపోతుందా... ఒక వేళ ఆఫ్ఘనిస్థాన్ లో తాలిబన్ల లాగా తెలంగాణా పూర్తిగా వుగ్రవాదుల చేతుల్లోకి వెళ్ళిపోతే దాన్ని నిరోధించే సత్తా ఈ వూసరవెల్లి రాజకీయ నాయకులకి వుంటుందా?

ఇక్కడ తెలంగాణా ఇవ్వాలా వద్దా అనేది కాదు సమస్య.. అసలు తెలంగాణా రాష్ట్రం అవసరమా కాదా అనేదే... గొడవలనేవి ఎక్కడయినా వుంటాయి... అన్యాయం అనేది ఎక్కడయినా జరుగుతుంది.. అది భార్యా భర్తల మధ్య కావచ్చు.. అన్నదమ్ముల మధ్య కావచ్చు.. అత్తా కోడళ్ళ మధ్య కావచ్చు. ప్రతీ దానికి విడిపోవడమే పరిష్కారం అనుకుంటే ఇంక మనకు చుట్టుపక్కల కలిసుండే వాళ్ళెవరు కనిపించరు. చచ్చి సాధించేదేమీ వుండదు.. విడిపోయి బావుకునేదేమీ వుండదు. కలిసి వుంటే కలదు సుఖం అన్నారు పెద్దలు. ప్రతీ సమస్యకీ ఒక పరిష్కారం వుంటుంది. అది సరయిన సమయంలో కనుక్కోవడంలోనే విజ్ఞత వుంటుంది...

రాజకీయమంటే ప్రజల బలహీనతలతోను, వారి భావోద్వేగాలతోనూ ఆడుకోవడం కాదు.. నిజంగా మనస్ఫూర్తిగా వారి బాగుకోసం కృషి చేసిన వారే ధీరోదాత్తులుగా చరిత్రలో నిలబడతారు.. అంతే గాని చవకబారు రాజకీయాలు చేసి, తెలుగు జాతిని నిలువునా విడదీసి, వారి ఆత్మ గౌరవాన్ని బజారు కీడ్చి, ప్రపంచం ముందు తలవంచుకొనేలా చేస్తున్న కె.సి.ఆర్. వంటి నాయకుల్ని చరిత్ర, భావి తరాల ప్రజలు క్షమించరు...

ప్రపంచానికి ఆఖరు ఘడియలు... 2012 సినిమా రివ్యూ..

2009-11-13T16:54:00.002+05:30

ఈ ప్రపంచానికి ఆఖరి రోజు వచ్చి, వినాశనం కళ్ళ ముందు జరుగుతూంటే, ఈ భూమి మీద మానవ జాతి అంతరించిపోతే, ఎలా వుంటుంది అనే అంశాలతో తీసిన చిత్రమే ఈ 2012. ఈ సినిమా దర్శకుడు రొనాల్డ్ ఎమ్రిక్ కి జనాలని భయపెట్టడం ఇదేమి కొత్త కాదు. ఇది వరకు ఇండిపెండెన్స్ డే, 10,000 బి.సి., డే ఆఫ్టర్ టుమారో వంటి సినిమాలలో తన ప్రతిభను చాటుకున్నాడు. వినాశనం, ప్రళయం వంటి సబ్జక్టులతో సినిమాలు రావడం హాలీవుడ్ లో కొత్త కాకపోయినా, 2012 లో నిజంగానే భూమి వినాశనం అవుతుందనే అంచనాలతో రూపొందించిన సినిమాగా అందరిలోనూ ఉత్కంఠ రేపుతోంది.

సహజంగానే హాలీవుడ్ సినిమాలని ఇష్టపడే నేను, ఈ సినిమా చూడడానికి, అందునా ప్రపంచంలో అందరికన్నా ముందుగా (హాలీవుడ్‌లో ఈవాళ రిలీజ్ అవుతుంది) చూడడం థ్రిల్లింగ్‌గా వుండి నిన్న సాయంత్రమే థియేటర్‌కి వెళ్ళాను. మన దేశ ప్రేక్షకులని ఆకర్షించడానికి కాబోలు, ఈ సినిమా ముందుగా ఇండియాలో ప్రారంభమవుతుంది. సూర్యుడిలో జరిగే విస్ఫోటనాల కారణంగా (Solar flares) న్యూట్రినోలు విడుదలయి, అవి మైక్రోవేవ్స్‌లా పనిచేసి, భూమిలోపలి లావాని ఉడికించడం, దాని వలన విపరీతమయిన వేడి విడుదలయ్యి, భూమి పై పొరలు కంపించి, అగ్ని పర్వతాలు, భూకంపాలు, సునామీలు వచ్చి భూమి యొక్క ధృవాలు మారిపోయి, ప్రపంచమంతా అల్లకల్లోలమయ్యి, మానవ జాతి వునికే లేకుండా పోతుందనేది ఒక సిద్దాంతం. దీనికి తోడు, మెక్సికోలోని ఒక పురాతనమయిన మాయన్ తెగవారు కొన్ని వేల సంవత్సరాల క్రితం రూపొందించుకున్న కేలండర్ సరిగ్గా 2012 డిసెంబర్ 21 నాటికి పూర్తవుతుంది. అంటే ఆ తేదీ తరువాత కేలండర్‌తో పని వుండదనేది మాయన్ల నమ్మకంగా చెబుతారు. ఇవన్నీ కలగలిపి, ఒక వేళ నిజంగా ఇలా జరిగితే ఎలా వుంటుందనేది మనకి రుచి చూపించడానికి, ఎమ్రిక్ చక్కటి ప్రయత్నం చేసాడు.

ఈ సినిమాలో హీరో జాక్సన్‌కి అందరికన్నా ముందుగా భూమి వినాశనం గురించి తెలుస్తుంది. వెంటనే అతను తన కుటుంబాన్ని, ఇద్దరు పిల్లల్నీ రక్షించుకోవడానికి చేసిన ప్రయత్నాలు ఉత్కంఠని రేకెత్తిస్తాయి. తన కారులో పిల్లల్ని తీసుకు వెళుతూ ఉంటే వెనకాలే భూమి విడిపోవడం, విమానంలో వెళుతుంటే, కళ్ళ ఎదురుగా పెద్ద భవనాలు, ఫ్లై ఓవర్లు కూలిపోవడం వంటివి కంపూటర్ గ్రాఫిక్స్ సహాయంతో ఎంతో అద్బుతంగా తెరకెక్కించారు. భూమి మీద వున్న నాగరికత మనుషులూ అందరూ అంతరించిపోయాక, మరలా కొత్త జీవితం మొదలు పెట్టడానికి ప్రపంచ దేశాలన్నీ కలిసి పెద్ద పెద్ద షిప్స్ నిర్మించడం, ప్రపంచంలోని అన్ని రంగాలకి చెందిన శాస్త్రవేత్తలని, దేశాధినేతలని, కోటీశ్వరుల్ని ఆ షిప్స్ ద్వారా రక్షించడం వంటి దృశ్యాలు కేవలం ధియేటర్‌లో మాత్రమే చూడ వలసినవి. కొద్ది సేపటిలో అందరూ చనిపోతామనే భావన వచ్చినపుడు మనుషుల మధ్య సంబందాలు ఎలా వుంటాయి, వారి మానసిక స్తితి ఎలా వుంటుంది, తమ పిల్లల్ని కాపాడడానికి తల్లిదండ్రులు చేసే ప్రయత్నాలు వంటివి, మానవీయ విలువల్ని కొత్త కోణంలో చూపిస్తాయి. కేవలం గ్రాఫిక్స్ గురించి మాత్రమే కాకుండా చక్కటి విలువలున్న చిత్రంగా కూడా ఈ సినిమా నాకు నచ్చింది.

అమెరికన్ ప్రెసిడెంట్‌గా ఒబామా స్తానంలో ఒక నల్ల జాతీయుడిని వుంచడం, ఒబామా లాగే తన ప్రజల గురించి అతడు ఆలోచించడం వంటివి ఆలోచింపచేస్తాయి. అమెరికన్ ప్రెసిడెంట్‌ని ప్రళయం నుంచి రక్షించడం కోసం ప్రత్యేకమయిన ఏర్పాట్లు చేసినా కూడా వాటిని కాదనుకుని, తాను మరణంలోనయినా తన ప్రజలతోనే వుంటానని చెప్పి, చివరకు వారితోనే జలసమాధి కావడం వంటి సంఘటనలని చాలా చక్కగా చిత్రీకరించారు. ఇలా చెప్పుకుంటూ వెళితే సినిమా చూస్తున్న థ్రిల్ వుండదు కాబట్టి ఇంతటితో ముగిస్తున్నాను.

నిజంగా 2012లో ప్రళయం వస్తుందా, రాదా అన్న విషయాన్ని పక్కన పెడితే, కుటుంబ సమేతంగా చూడదగిన చక్కటి సినిమా ఇది. గ్రాఫిక్స్ వర్క్ ఎక్కువగా వున్న ఈ సినిమాని DVD వచ్చే వరకు వెయిట్ చేసేకన్నా, థియేటర్‌లో చూస్తేనే ఎక్కువ ఎంజాయ్ చేయగలం.

మార్పు కోసం చిన్న ప్రయత్నం.. శ్రీ వైష్ణవి జూనియర్ కాలేజ్ ఫర్ గర్ల్స్

2009-11-09T12:11:00.004+05:30

ప్రస్తుతం మన సమాజం సామాజికంగా, విద్యాపరంగా, సాంస్కృతిక పరంగా ఎన్నో మార్పులకి లోనవుతూ ఉంది. ప్రత్యేకించి విద్యాపరంగా ఎన్నో సంస్కరణలు అవసరమని మేధావి వర్గం భావిస్తూండగా, ప్రభుత్వాలు నిమ్మకు నీరెత్తినట్టు వ్యవహరిస్తున్నాయి. ఇక విద్యా సంస్థలు ఇష్టా రాజ్యంగా అటు విద్యర్ధుల్ని, తల్లిదండ్రుల్నీ ఇబ్బందుల పాలు చేస్తూ, వారి భవిష్యత్తుతో ఆడుకుంటున్నయి. ఇది చాలదన్నట్లు వెర్రి మొర్రి సినిమాలు చూసి కుర్రకారు వేసే వేషాలు సాటి విద్యార్ధులకి ప్రత్యేకంగా ఆడపిల్లల పాలిట శాపాలుగా మారాయి. దీని గురించి మన బ్లాగ్లోకంలో ఎన్నో చర్చలు కూడా సాగుతున్నాయి.

ఇలా ఎన్ని మాటలు చెప్పినా వుపయోగం వుండదు కాని కనీసం ఆచరణలో కొన్నయినా చూపగలిగితే బాగుంటుందనే ఉద్దేశ్యంతో తాడేపల్లిగూడెంలో మొట్టమొదటి సారిగా ప్రత్యేకించి ఆడపిల్లల కోసం ఒక జూనియర్ కాలేజీని స్థాపించాము. నాకు ఇంకా ఇతర వ్యాపారాలు వున్నప్పటికీ, కేవలం లాభార్జన మాత్రమే ధ్యేయంగా కాకుండా, పిల్లలకి మంచి చేద్దామనే వుద్దేశ్యంతో, ఒక చక్కటి మార్పుకి నాంది పలకాలనే ఉద్దేశ్యంతో ఈ కాలేజీని స్థాపించడం జరిగింది. దీనికి మా తాడేపల్లిగూడెం వైస్ చైర్మన్ గమిని సుబ్బారావు గారు కూడా సంపూర్ణ ప్రోత్సాహం అందించారు. కాలేజీ నిర్వహణ బాధ్యతని నా సోదరి శ్రీమతి కృష్ణ చైతన్య నిర్వహిస్తుంది. మా ముగ్గురి ఆలోచనలు ఒకటి కావడంతో ఈ జూన్ నెలలో కాలేజీ ప్రారంభించాము. ఈ విషయాన్ని ఇంత ఆలస్యంగా మీకు తెలియజేసినందుకు బ్లాగ్మిత్రులు నన్ను మన్నించాలి.

పిల్లల జీవితంలో ఇంటర్మీడియెట్ అనేది ఒక ముఖ్యమయిన మలుపు. మానసికంగా, శారీరకంగా ఎన్నో మార్పులకి లోనవుతూ, ఏది మంచో, ఏది చెడో తేల్చుకోలెని స్థితిలో పిల్లలు వుంటారు. అటువంటి వారికి సరయిన దిశా నిర్దేశం చేయగలిగితే చక్కటి భవిష్యత్తుని వారు నిర్మించుకుంటారు. అందుకే మా కాలేజీలో విద్యతో బాటుగా సంపూర్ణ వ్యక్తిత్వం పొందేలాగా అన్ని జాగ్రత్తలూ తీసుకోవడం జరిగింది. విద్యార్ధినుల రక్షణ కోసం కూడా కొన్ని ప్రత్యేక జాగ్రత్తలు తీసుకున్నాము.

* మానసిక వత్తిడి తగ్గించడానికి ప్రతీ రోజు మెడిటేషన్ క్లాసులు నిర్వహిస్తున్నాము.
* వ్యక్తిత్వ వికాస శిక్షణా తరగతులు.
* ప్రతీ వారాంతంలో ఫ్లవర్ మేకింగ్, డ్రాయింగ్, గార్మెంట్ డిజైనింగ్ వంటి వాటిలో శిక్షణ.
* ఆలోచనలని పెంపొందించేలా గ్రూప్ డిస్కషన్స్, కవితలు చెప్పడం, సృజనాత్మక వ్యాసాలు వ్రాయడం నేర్పించడం.
* అత్యాధునిక టెక్నాలజీని పరిచయం చేయడంతో బాటుగా, ప్రాచీన భారతీయ విలువలు, సమాజంలో మనం మెలగవలసిన విధానం గురించి ప్రత్యేక క్లాసుల నిర్వహణ.

వీటన్నిటితో బాటుగా విద్యార్ధినులందరికీ స్మార్ట్ కార్డులు అందించాము. వాటిని కాలేజ్ మెయిన్ డోర్ దగ్గర ఒకసారి చూపిస్తే ఆటోమేటిక్‌గా డోర్ ఓపెన్ కావడంతో బాటుగా, ఆ విద్యార్దిని అటెండెన్స్ కూడా పడుతుంది. వెంటనే అదే విషయం పేరెంట్ సెల్‌కి SMS పంపబడుతుంది. మరలా సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్ళెటప్పుడు ఇక్కడ బయలుదేరిన విషయం పేరెంట్‌కి తెలియజేయబడుతుంది. ఇక పిల్లల గురించి తల్లిదండ్రులకి ఎటువంటి బెంగా పడనక్కర్లేకుండా పూర్తి బాధ్యత మేమే వహించేలా దీనికి రూపకల్పన చేసాము.

మా కాలేజ్ నినాదం... "మీ బంగారు తల్లి ఉజ్జ్వల భవిష్యత్తు విజ్ఞాన వంతంగా, సురక్షితంగా, ఆహ్లాదకరంగా...."

విద్యారంగంలో నా ఈ చిన్న ప్రయత్నం విజయవంతం కావడానికి మీ అందరి అమూల్యమయిన ఆశీస్సులు , సూచనలు, సలహాలు అందిస్తారని ఆశిస్తున్నాను.

అమ్మాయిలూ... జాగ్రత్త... మరో ప్రమాదం పొంచివుంది... లవ్ జీహాద్ వస్తుంది...

2009-10-28T16:37:00.002+05:30

అసలే ఆడపిల్లల మీద దాడులు యాసిడ్ దాడులు, అత్యాచారాలు, వేధింపులు వంటివి ఎక్కువయిపోయాయని అందరూ అందోళన చెందుతుంటే, ఇప్పుడు కొత్తగా ఆ లిస్ట్ లోకి లవ్ జీహద్ వచ్చి చేరింది. (జీహాద్ అంటే పవిత్ర యుద్దం. ముస్లింలు తమ మతం కాని వారిని తమ దారిని తెచ్చుకోవడాని ఎదుటి వారిని చంపడాని కూడా వెనకాడకూడదనే భావన లోంచి పుట్టుకొచ్చిందే ఈ జీహాద్. ఇది దేవుని సామ్రాజ్య స్తాపనలో భాగంగా దేవుని ఆదేశానుసారమే ఈ యుద్దం చేస్తున్నామని వాళ్ళు చెప్పుకుంటారు. మధ్య యుగాల్లో, ఆధునిక యుగంలోను ఎంతో మంది ఈ పవిత్ర యుద్దానికి బలయిపోయారు). వారం రోజుల క్రితం ఈనాడు పత్రికలో వచ్చిన వార్త చదివి (రోజు గుర్తు లేదు) కాస్సేపు బుర్ర పనిచేయలేదు. లోకంలో ఇలాంటి మనుషులు కూడా ఉంటారా అనిపించింది. ఇప్పటి వరకు జీహాద్ అంటే ఎదుటివారిని చంపడం లేదా, ఎవరికి వాళ్ళు చావడం మాత్రమే చూసాం. కాని ఇప్పుడు అమాయకులయిన ఆడపిల్లల మనసుల్ని కూడా చంపేసి వారిని జీవచ్చవాలుగా మార్చే కొత్త విష సంస్కృతి మొదలయ్యింది.

అవును... మీరూహించింది కరక్టే.... ఈ లవ్ జీహాద్ లో భాగంగా అందమయిన ముస్లిం యువకులని రంగంలోకి దించుతారట. వారు అమాయకులయిన అమ్మాయిల్ని ప్రేమ పేరుతో వలలొవేసుకుని, అదే ప్రేమ ముసుగులో వాళ్ళని మతం మార్పించి, వాళ్ళ మతం లోకి మారిన తరువాత అప్పుడు అసలు రూపం చూపిస్తారన్నమాట. ఇలా మోసపోయిన అభాగ్యులు వాడి లిస్ట్‌లో ఇంకా చాలా మంది వున్నారన్న విషయం తెలుసుకుని, వాళ్ళకి సవతిగా వుండలేక, చేసిన తప్పుని సరిదిద్దుకునే మార్గం దొరక్క జీవితాంతాం జీవచ్చవాలుగా బ్రతుకుని వెళ్ళదీస్తున్నారట. నిజంగా ఆందోళన కలిగించే విషయమిది. కర్ణాటక లో ఒక తండ్రి తన కూతురు లవ్ జీహాద్ కి బలయిపోయిందని పోలీసులకిచ్చిన కంప్లైంట్‌తో ఈ విషయం బయటకి వచ్చిందట. ఈ విధంగా వాళ్ళ జనాభాని పెంచుకునే మార్గమనుకుంటాను. వాళ్ళని ఎలాగయినా చావనివ్వండి... ఎందరినయినా చంపమనండి.. అది వాళ్ళ మత వ్యవహారంగా చూపెట్టు కోవచ్చు... కాని మన జాగ్రత్తలో మనం వుండాలి. అడవిలో వెళ్ళేటప్పుడు పువ్వులూ వుంటాయి, ముళ్ళూ ఉంటాయి... పువ్వుని చూస్తూ మైమరచిపోతే ముళ్ళు గుచ్చుకుంటాయి. అక్కడ తప్పు ముల్లుది కాదు.. అది చూసుకోపోతే మన తప్పు. నా మనసులో ఇంకా చాలా వుంది. ఇంతకు మించి ఇక్కడ నేను రాయలేను....

కాబట్టి నా చిట్టి తల్లులందరికీ ఒక సలహా... ప్రేమ పేరుతో లేని పోని అనర్ధాలు కొనితెచ్చుకోవద్దు. ఎవరయినా కాస్త అందంగా కనిపించి మాటలు కలుపుదామని చూస్తే అటువంటివి మీకిష్టం వుండవని మొహమాటం లేకుండా చెప్పేయండి. లేదా అంతగా విసిగిస్తే తల్లిదండ్రులకీ, లేదా మీరు చదువుకునే కాలేజ్ లో చెప్పండి. అంతే గాని మీలో మీరు కుమిలిపోవద్దు. ఇప్పటికే ఎవరయినా అటువంటి ప్రేమ వలలో చిక్కుకున్నట్లయితే వెంటనే ఆ సాలిగూడు లోంచి బయటకు వచ్చే ప్రయత్నం చేయండి. అలాగే తల్లిదండ్రులు కూడా పిల్లలు ఏమి చేస్తున్నారో, ఎక్కడికి వెళుతున్నారో ఒక కంట కనిపెట్టి వుంచండి. ప్రమాదం ఎక్కడో లేదు, మన కాళ్ళ కిందనే వుంది. మన మధ్యలోనే మానవ మృగాలు పొంచివున్నాయి. ఒకసారి చేతికి చిక్కిన తరువాత అమాయకపు లేడి పిల్లలా బలి కావాల్సిందే. ఈ విషయాన్ని పిల్లలకి అర్ధం అయ్యేలా చెప్పండి.